ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

1/7/2010
Επιμέλεια T. Mιχαηλίδου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, Kαθηγήτρια και πρώην Πρόεδρος της Bουλής

Nέο μέλος της Aκαδημίας Aθηνών

Σε αυτό το τεύχος η κ. Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα μάς μιλάει εφ’ όλης της ύλης, με αφορμή την εκλογή της ως τακτικού μέλους στην Ακαδημία Αθηνών στην προκηρυχθείσα έδρα του Ποινικού Δικαίου. Από το 1978 είναι καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου αναλαμβάνοντας ποινικές υποθέσεις και έχει συγγράψει βιβλία Ποινικού Δικαίου. Ακόμη, είναι εκδότρια και διευθύντρια του νομικού περιοδικού Ποινικά Χρονικά και αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ποινικού Δικαίου. Παράλληλα έχει σημειώσει μία μεγάλη πορεία στον χώρο της πολιτικής έχοντας διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης και Πολιτισμού, καθώς και αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, ενώ είναι η πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής.


Άννα Μπενάκη-ΨαρούδαΤι σημαίνει για εσάς ακόμη μια διάκριση; Αυτή τη φορά η εκλογή σας, ως τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Είναι ένα επιστέγασμα της ακαδημαϊκής μου καριέρας η εκλογή μου στην Ακαδημία Αθηνών. Το επιθυμούσα πολύ και ως αναγνώριση της προσφοράς μου στον κλάδο μου, το Ποινικό Δίκαιο, αλλά και ως μία αφορμή να επιδοθώ σε έναν άλλο τομέα δραστηριότητας και να συμβάλω και στο σκέλος της έρευνας, αλλά και στο σκέλος της κοινωνικής προβολής της Ακαδημίας Αθηνών. Ως ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα η Ακαδημία πρέπει να είναι παρούσα στα μεγάλα ζητήματα του τόπου και οι θέσεις της να είναι καθοδηγητικές για το κοινωνικό σύνολο. Το αισθάνομαι και ως ένα συμπλήρωμα της πολιτικής μου δράσης, καθώς σε όλη μου τη ζωή αυτό που προσπαθούσα να κάνω είναι να συνδυάσω τη θεωρία με την πρακτική.

Ποιά είναι η άποψή σας για τις αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια; Θεωρείτε τις μεταρρυθμίσεις αυτές ικανές να φέρουν τέλος σε φαινόμενα όπως αυτό της παραπαιδείας;

Επειδή έχω ασχοληθεί στο παρελθόν με την πολιτική μου ιδιότητα με τα θέματα της Παιδείας, ξέρω ότι αυτό το σύστημα δεν είναι κάτι καινούργιο. Είχε συζητηθεί πολλές φορές, η επιλογή των σπουδαστών και η κατανομή τους σε σχολές να μεταφερθεί έναν χρόνο αργότερα και να ανατεθεί στα πανεπιστήμια. Είμαι της άποψης ότι μπορούμε να το δοκιμάσουμε και αυτό. Έχουμε δοκιμάσει πολλά συστήματα και τα παιδιά έχουν ταλαιπωρηθεί, αλλά αν αυτό το σύστημα προετοιμαστεί σοβαρά, δεν δεχθεί δηλ. η πολιτική ηγεσία να το θέσει σε εφαρμογή χωρίς να έχει μελετήσει όλες τις παραμέτρους, και εάν προηγηθεί αρκετός χρόνος προετοιμασίας των παιδιών για το νέο σύστημα, θα μπορούσε να δοκιμαστεί χωρίς κλυδωνισμούς. Δεν μπορώ να κάνω καμία πρόβλεψη, γιατί ενδεχομένως και μετά το προπαρασκευαστικό έτος τα ίδια προβλήματα θα υπάρχουν, τα παιδιά, όμως, ίσως να είναι πιο ώριμα για να κάνουν τις επιλογές τους. Ένα σημείο που πρέπει να μελετηθεί σοβαρά είναι πώς, μετά το προπαρασκευαστικό έτος, θα γίνει η κατανομή στα τμήματα κατά τρόπο αδιάβλητο και αξιοκρατικό. Παραπαιδεία όμως θα υπάρχει. Αμφιβάλλω αν ένα έτος είναι ικανό να καλύψει τις μεγάλες ελλείψεις που έχουν τα παιδιά από το Λύκειο. Πρόκειται επομένως για ένα ενδιαφέρον πείραμα που αν προετοιμαστεί σοβαρά μπορεί και να μην έχει βλαβερές συνέπειες. Το πόσο καλές συνέπειες θα έχει θα το δούμε.

Ποια είναι σήμερα τα βασικά ππροβληματα του Ελληνικού Πανεπιστημίου; Χρειαζόμαστε έναν νέο νόμο για τα Πανεπιστήμια και αν ναι ποια πρέπει να είναι η φιλοσοφία του;

Πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα στα Πανεπιστήμια. Σε συνήθειες και σε νοοτροπία. Μόνο που δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτό μπορεί να γίνει απλά με έναν νόμο, αλλά πρέπει να υπάρξουν διεργασίες που θα προέρχονται συνδυασμένα από το διδακτικό προσωπικό και από τους φοιτητές. Δεν υπάρχει ακόμα το πνεύμα της ακαδημαϊκής κοινότητας· έτσι το βλέπω εγώ απ’ έξω. Πρέπει να δημιουργηθεί λοιπόν συνεργασία μερίδας του ακαδημαϊκού προσωπικού και μερίδας των φοιτητών, ώστε να επιβληθούν στα διαλυτικά στοιχεία. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους αντιεξουσιαστές, που αποτελούν ειδική περίπτωση. Υπάρχουν και άλλα στοιχεία μέσα στο πανεπιστήμιο που δεν έχουν τη νοοτροπία της μάθησης, αλλά τη νοοτροπία να φθάσουν γρήγορα στο πτυχίο και όχι πάντα με διαφανείς τρόπους. Όλα αυτά φυσικά θα ρυθμιστούν στο τέλος από κάποιο νόμο. Μέχρις όμως να φτάσουμε σε αυτό πρέπει να γίνει πολλή προεργασία, γιατί ακόμη κι αν έρθει μία φωτισμένη πολιτική ηγεσία και πει ορίστε ο νόμος, δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να λειτουργήσει.

Κάνατε λόγο για μια νοοτροπία που λειτουργεί διαλυτικά εντός του πανεπιστημίου. Πώς καλλιεργήθηκε αυτή η νοοτροπία;

Έχω την εντύπωση από τον μεγάλο πληθωρισμό. Υπάρχει πολυάριθμο διδακτικό προσωπικό με αποτέλεσμα να είναι περίπου ανεξέλεγκτο και φυσικά μεγάλος αριθμός φοιτητών που δεν είναι ενεργοί.


Η θέση του δημόσιου ελληνικού πανεπιστημίου ως θεσμού ποια πρέπει να είναι στη δύσκολη οικονομική περίοδο που διανύουμε ;

Θα πρέπει να περιορίσει και αυτό τα έξοδά του. Oι δημόσιοι οργανισμοί πολλές φορές είναι σπάταλοι. Με αυτό τον τρόπο θα δώσει ένα καλό παράδειγμα προς τα έξω. Δεν θα σωθεί η ελληνική οικονομία με τα ευρώ που θα εξοικονομηθούν, αλλά είναι θέμα γενικής ατμόσφαιρας, να κυριαρχήσει ένα πνεύμα λιτότητας. Πρέπει να περιοριστούν προγράμματα πολυέξοδα που μπορεί να προάγουν την έρευνα, αλλά αυτή την περίοδο μπορεί να φαντάζουν ως πολυτέλεια.


Ωστόσο η έρευνα σε κάποιες περιπτώσεις, ειδικά σε αυτές τις οικονομικές συνθήκες δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος της οικονομμίας ;

Αν ανοίξει προς την οικονομία ναι. Αυτό είναι ένα θέμα - δίκοπο μαχαίρι- που έχει συζητηθεί πολύ έντονα, και υπάρχουν πολιτικές παρατάξεις οι οποίες αντιδρούν δυναμικά σε αυτό. Να συμπληρώσω όμως στο προηγούμενο και ότι πρέπει να μάθουν οι διδάσκοντες να δουλεύουν περισσότερο. Έχω την εντύπωση ότι υπάρχει προσωπικό που δουλεύει λίγο και πληρώνεται κανονικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει οι Πρόεδροι και οι Πρυτάνεις να δουν πώς θα αξιοποιήσουν πλήρως το προσωπικό που υπάρχει.


Ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση που έχει βρεθεί η χώρα;

Είναι μεγάλο ερώτημα και δεν μπορεί κανείς να απαντήσει εύκολα. Τελικά όμως η πολιτική ηγεσία είναι αυτή που φέρει την ευθύνη. Το ποιους θα χρησιμοποιήσει για να φτάσει σε τελικές αποφάσεις είναι άλλο δύσκολο θέμα. Επομένως είναι μία υπόθεση πολλών εγκεφάλων και όχι ενός. Πιστεύω ότι τουλάχιστον οι δύο μεγάλες πολιτικές παρατάξεις, θα πρέπει να προετοιμάζονται πολύ εντατικά. Όσο μπορώ να γνωρίζω για τη Νέα Δημοκρατία, ο νέος Πρόεδρος είναι και ο ίδιος ειδήμων σε θέματα οικονομίας και έχει δώσει έμφαση στην ανεύρεση οικονομικών διεξόδων. Θα διατυπώσει άλλωστε τις θέσεις του προσεχώς.


Ως γυναίκα που τα κατάφερε και διέπρεψε σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο ποια είναι η άποψή σας για τα νέα συνταξιοδοτικά μέτρα που φαίνονται να περιορίζουν τις γυναίκες αναγκάζοντάς τες ίσως να επιλέξουν ανάμεσα σε μητρότητα και καριέρα;

Δεν ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι για να ενισχυθούν οι μητέρες πρέπει να βγαίνουν νωρίς στη σύνταξη. Το θέμα είναι κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους καριέρας να έχουν στήριξη από το κράτος. Το να τους λες, επειδή δεν μπορώ να σε στηρίζω φύγε νέα, δυναμική και ικανή από το επάγγελμα, δεν είναι σωστή λύση. Συνεπώς το κέντρο ενδιαφέροντος είναι, πώς θα βοηθηθεί η γυναίκα κατά την επαγγελματική της καριέρα, η οποία πρέπει να φτάνει τόσο ψηλά όσο και του ανδρός. Στην περίοδο της μητρότητας πρέπει να έχει η εργαζόμενη τις απαραίτητες διευκολύνσεις, κάτι που στη χώρα μας υπάρχει, τουλάχιστο στον δημόσιο τομέα, και νομίζω ότι τώρα και στον ιδιωτικό εξισώνονται τα πράγματα… Αναφορικά με τις μεγαλύτερες ηλικίες των παιδιών πρέπει να δίνονται ευκαιρίες και στους δύο γονείς να είναι δίπλα στο παιδί.


Το τελευταίο έτος παρακολουθούμε φαινόμενα βίας τόσο εντός του πανεπιστημιακού χώρου όσο και εκτός. Θεωρείτε ότι περνάμε κρίση αξιών ως κοινωνία;Η παρούσα κοινωνικο-οικονομική κατάσταση θεωρείτε ότι μπορεί να οξύνει τέτοια φαινόμενα;Τι πρέπει να γίνει για να περιοριστούν αν όχι κκαταπολεμηθούν;

Είτε έχουμε περιπτώσεις πραγματικών οικονομικών αδιεξόδων ανθρώπων που φτάνουν στην απόγνωση, είτε έχουμε περιπτώσεις όπου γίνεται εκμετάλλευση της απόγνωσης αυτής –και αυτό είναι το χειρότερο- , μπορεί να οδηγηθούμε σε έξαρση βίας. Σχετικά με τα πανεπιστήμια δεν είναι τόσο οικονομικοί οι λόγοι που γεννούν τέτοια φαινόμενα, όσο η κοινωνική απόκλιση κάποιων ατόμων. Θα πρέπει να φροντίσουμε η οικονομική ανάπτυξη της χώρας να προχωρήσει κανονικά, όχι μόνο με μέτρα λιτότητας που τα πληρώνουν οι πλέον αδύναμοι, αλλά και με την επιστράτευση και των μεγάλων εισοδημάτων. Να δημιουργηθούν δυνατότητες επενδύσεων ώστε τα κεφάλαια να επενδυθούν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Δύο πράγματα είναι απαραίτητα για την καταπολέμηση των φαινομένων βίας: η οικονομική ανάπτυξη και η επιστράτευση της πνευματικής ηγεσίας. Oι πνευματικοί άνθρωποι εντός και εκτός πανεπιστημιακού χώρου πρέπει να κινητοποιήσουν τον κόσμο να αισθανθεί ότι δεν είμαστε μία κοινωνία παραδομένη στα χέρια της οικονομίας, αλλά μια κοινωνία που μπορεί να προβάλει υγιείς αντιστάσεις.


Οι νέοι στη Ελλάδα βιώνουν μία απογοήτευση και ένα άγχος γα το μέλλον τους. Νιώθουν ακόμα ότι οι σπουδές και τα μεταπτυχιακά τους δεν έχουν αντίκρισμα στην αγορά εργασίας, ενώ καλούνται να αποδεχθούν χαμηλούς μισθούς και μειωμένες παροχές. Τι θα λέγατε στους νέους αυτούς που αισθάνονται έτσι;

Καταρχήν να μην παραδίδουν τα όπλα. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εγκαταλείπουν τις σπουδές τους, ανεξάρτητα από το αν το πτυχίο που θα πάρουν σε πρώτη φάση δεν έχει κάποιο αντίκρισμα, κάποτε θα έχει. Δεν πρέπει να σταματάνε πουθενά στις επιδιώξεις τους. Πρέπει επίσης να αποκτήσουν πνεύμα καινοτομίας που τόσο καλλιεργείται στην Ευρώπη, δηλαδή να μην θεωρούν αυτά που έχουν αποκτήσει με τις σπουδές τους ως απαράβατα. Μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση. Αυτή είναι μία νοοτροπία που δεν την έχουμε περάσει ακόμα. Για παράδειγμα, ο γονέας θεωρεί ότι το πτυχίο της Νομικής οδηγεί στον δικηγόρο, τον δικαστή και τον ακαδημαϊκό δάσκαλο. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ένα πτυχίο Νομικής οδηγεί οπουδήποτε φτάνει να υποστεί εξειδίκευση, επεξεργασία και προσαρμογή.


Υπάρχει κάτι που θα θελατε να συμπληρώσετε;

Ίσως θα έπρεπε να πούμε ότι οι πανεπιστημιακοί πρέπει να τολμούν λίγο περισσότερο να αναλαμβάνουν κάποιες ευθύνες. Απέναντι σε αυτή την έκρυθμη κατάσταση θα πρέπει να είναι πιο αποφασιστικοί και απόλυτοι. Βέβαια αυτό το λέω με κάθε επιφύλαξη, καθώς όποιος είναι έξω από τον χορό χορεύει ωραία. Η εξωτερική εικόνα όμως που εκπέμπεται είναι ότι υπάρχει ατολμία και ο κόσμος έχει αυτή την εντύπωση. Σε συνεργασία μεταξύ τους θα πρέπει ίσως να γίνουν πιο τολμηροί.


Αρχή της σελίδας