ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

1/4/2010
Επιμέλεια: T. Mιχαηλίδου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Aναστασία Παπαδία-Λάλα,
καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας,

Bράβευση από την Aκαδημία Aθηνών


Στο παρόν τεύχος το «Καποδιστριακό» μιλάει με την προσφάτως βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας κ. Αναστασία Παπαδία-Λάλα. Η κ. Παπαδία - Λάλα απέσπασε το βραβείο Διονυσίου Κοκκίνου, για την καλύτερη ιστορική μελέτη Έλληνος συγγραφέως, για το βιβλίο της O θεσμός των αστικών κοινοτήτων στον ελληνικό χώρο κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας (13ος - 18ος αι.). Μια συνθετική προσέγγιση. Η Καθηγήτρια μας μιλάει για την περίοδο της Βενετοκρατίας στην Ελλάδα, για την επιστημονική έρευνα στη χώρα μας και για τα μελλοντικά της σχέδια.


- Τι σημαίνει για εσάς η βράβευσή σας από την Ακαδημία Αθηνών;
Η βράβευση από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, την Ακαδημία Αθηνών, αποτελεί για μένα τιμή και ηθική αναγνώριση μιας πολυετούς ερευνητικής διαδρομής, στενά συνδεδεμένης με τους δυο πνευματικούς χώρους, οι οποίοι πολλαπλώς έχουν συντελέσει στην επιστημονική συγκρότησή μου: το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας.

- Θεωρείτε πως σε εγχώριο επίπεδο έχει μελετηθεί επαρκώς η περίοδος της βενετοκρατίας; Τι έχει να μας διδάξει η συγκεκριμένη περίοδος;
Με τον συμβατικό όρο «βενετοκρατία» εννοείται η ιστορία του παραδοσιακού ελληνικού χώρου, που διατέλεσε υπό τους Βενετούς από τo 1204, δηλαδή από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους Σταυροφόρους και τους Βενετούς και τη συνακόλουθη μεταξύ τους διανομή των βυζαντινών εδαφών, έως και το 1797, όταν η Βενετία και στη συνέχεια οι τελευταίες κτήσεις της, τα Ιόνια Νησιά, παραδόθηκαν στους Δημοκρατικούς Γάλλους. Το βενετικό Κράτος στην Ανατολή περιέλαβε κατά περιόδους μέρος της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας. Ωστόσο, στη μακραίωνη ιστορία του τα εδαφικά όριά του μεταβλήθηκαν επανειλημμένα, ως απόρροια των συγκρούσεων της Βενετίας με το Βυζαντινό Κράτος, με άλλες λατινικές εξουσίες στην Ανατολή καθώς και με την Oθωμανική Αυτοκρατορία.
Κατά την περίοδο της βενετοκρατίας η αναγκαστική συμβίωση Ελληνορθοδόξων και Δυτικών οδήγησε στον συγκερασμό δυο ισχυρών ιστορικών παραδόσεων, που διαμόρφωσαν στον ελληνικό χώρο ένα καινοφανές κοινωνικό-πολιτισμικό τοπίο και σύνθετους μηχανισμούς συγκρότησης ταυτοτήτων, εθνοτικών-θρησκευτικών, κοινωνικών, έμφυλων. Παράλληλα, μεταβαλλόμενοι υπήρξαν οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί των ελληνικών πληθυσμών, από τον άκρατο αντιλατινισμό μέχρι τη συμπαράταξή τους με τους Βενετούς, σε σχέση με τον οθωμανικό παράγοντα. Εξάλλου, η ώσμωση της βυζαντινής-ελληνικής παράδοσης με δυτικοευρωπαϊκά θέσμια γέννησε νέες ιστορικές πραγματικότητες: την επιβολή της λατινικής Εκκλησίας, παράλληλα με την κυρίαρχη θέση της ορθόδοξης μεταξύ των εγχωρίων, την υιοθέτηση των φεουδαρχικών θεσμών, του βενετικού διοικητικού συστήματος και της μεσαιωνικής διαστρωματωμένης κοινωνικής οργάνωσης, τη στροφή σε αστικές οικονομικές δραστηριότητες. Κυρίως, όμως, δημιούργησε σημαντικά πολιτισμικά φαινόμενα, με κορυφαίες εκφάνσεις την Κρητική Λογοτεχνία και την κρητική σχολή στη ζωγραφική, τις πρώτες, όπως έχει γραφεί, «σχολές» της νεοελληνικής πολιτισμικής ιστορίας.
Η πλήρης ένταξη της περιόδου της βενετοκρατίας στον κορμό της εθνικής ιστοριογραφίας αποτελεί ακόμη ζητούμενο, όπως υποδηλώνει και η περιορισμένη έκταση που καταλαμβάνει στα σχολικά βιβλία. Ωστόσο, στις τελευταίες δεκαετίες το γνωστικό αυτό πεδίο, με την ουσιαστική συμβολή και του Ελληνικού Ινστιτούτου Βενετίας, σε διαρκή δε διάλογο με τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, συνιστά αναπτυσσόμενο επιστημονικό κλάδο, διδάσκεται σε ελληνικά πανεπιστήμια σε προπτυχιακό-μεταπτυχιακό επίπεδο, προκαλεί πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις και επιστημονικές συναντήσεις.

- Ποιες είναι οι βασικές διαφορές των ελληνικών αστικών κοινοτήτων που δέχθηκαν την επιρροή των Βενετών, σε σύγκριση με άλλες ελληνικές περιοχές; Θεωρείτε ότι υπάρχουν παραδείγματα όπου διατηρούνται και σήμερα ζωντανά αυτά τα στοιχεία;
Oι κοινότητες του οθωμανοκρατούμενου ελληνικού χώρου συγκροτούνταν με βάση το θρήσκευμα (ορθόδοξο) των μελών τους, χωρίς εσωτερικούς κοινωνικούς αποκλεισμούς, και στο πλαίσιο της κοινοτικής λειτουργίας διέθεταν φορολογικές, εκπαιδευτικές, φιλανθρωπικές αρμοδιότητες.
Στις υπό τους Βενετούς ελληνικές περιοχές οι «αστικές κοινότητες» αντιστοιχούσαν σε θεσμικά συλλογικά όργανα, με μέλη κοινωνικά επιφανείς κατοίκους κάθε κτήσης –Λατίνους και Ελληνορθόδοξους–, που αντιπροσώπευαν τις τοπικές κοινωνίες ενώπιον των βενετικών Aρχών και μετείχαν στην άσκηση της τοπικής διοίκησης. Τα μέλη τους πληρούσαν ειδικά αστικά κριτήρια (εντοπιότητα, διαμονή στην πόλη, γέννηση από νόμιμο γάμο, μη άσκηση χειρωνακτικής τέχνης) και η συμμετοχή στην κοινότητα τους προσέδιδε μια νέα, κυρίαρχη κοινωνική ταυτότητα, εκείνη του φορέα της «αστικής ιδιότητας», «ευγενούς» ή «πολίτη», και αποκλειστικού κατόχου πολιτικών δικαιωμάτων σε τοπικό επίπεδο.
Η αστική κοινοτική οργάνωση της βενετικής περιόδου δεν επιβίωσε στο πολιτειακό σύστημα του Ελληνικού Κράτους. Ωστόσο, έχει καταγραφεί στη λογοτεχνία (π.χ. στα έργα του Γρηγόριου Ξενόπουλου) και αποτυπώνεται έμμεσα στην ιδιαίτερη πολεοδομική-αρχιτεκτονική μορφή ελληνικών πόλεων με βενετικό παρελθόν (Ηράκλειο, Ρέθυμνο και Χανιά, Κέρκυρα, Ναύπακτο, Μεθώνη, Κορώνη, Ναύπλιο και Πάργα, χώρες-κάστρα στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά), ενώ οι κοινωνικές διακρίσεις της βενετοκρατίας σε «ευγενείς», «κόντηδες» ή «ποπολάρους» έχουν εγγραφεί στη συλλογική μνήμη και στο καθημερινό λεξιλόγιο των άλλοτε βενετικών Επτανήσων.

- Ποιες ιστορικές περίοδοι θεωρείτε ότι δεν έχουν μελετηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό;
Για την επιστημονική έρευνα ζητούμενο δεν είναι ο βαθμός μελέτης μιας ιστορικής περιόδου με ασαφή ποσοτικά κριτήρια, αλλά οι τρόποι της ιστορικής προσέγγισης. Στο πλαίσιο αυτό η σύγχρονη ιστοριογραφία έχει ανανεώσει τα ερευνητικά ερωτήματά της και έχει ενσωματώσει στην προβληματική της νέες ιστορικές κατηγορίες, διανοίγοντας καινοτόμους ερευνητικούς δρόμους στον μελετητή κάθε ιστορικής περιόδου. Η «ανάγνωση» της περιόδου της βενετοκρατίας μέσα από σύγχρονες οπτικές (π.χ. συλλογικότητες, φύλο και περιθώριο, ιδεολογία και ταυτότητες) συνιστά μια ενδεικτική περίπτωση προς αυτή την κατεύθυνση.

- – Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις με τις οποίες βρεθήκατε αντιμέτωπη κατά την έρευνά σας;
Η ερευνητική προσέγγιση της «βενετοκρατίας» ως τμήματος της ελληνικής ιστορίας και παράλληλα ως μιας δυτικοευρωπαϊκής ιστορικής πραγματικότητας συνιστά πρόκληση για κάθε μελετητή της περιόδου. Στη συγκεκριμένη έρευνα των αστικών κοινοτήτων πρόκληση και στόχος υπήρξε η υπαγωγή του πολυδιασπασμένου χωροχρονικά κόσμου της ελληνοβενετικής Aνατολής σε ένα κεντρικό και, παρά τις κατά περίπτωση διαφοροποιήσεις, κοινό πλαίσιο λειτουργίας. Εξάλλου, μια από τις μεγάλες προκλήσεις αποτέλεσε η κατάστρωση επιστημονικού λεξιλογίου στην ελληνική γλώσσα για την απόδοση δυτικοευρωπαϊκών μορφωμάτων που υιοθετήθηκαν στην ελληνοβενετική ανατολή, χωρίς ωστόσο να έχουν ενσωματωθεί πλήρως στον ελληνικό ιστορικό λόγο (π.χ. cittadini / αστοί - πολίτες).

- O σημερινός ερευνητής τι δυσκολίες έχει δεδομένων των συνθηκών χρηματοδότησης;
Πάγιο πρόβλημα του σημερινού ερευνητή και μάλιστα του πανεπιστημιακού, ιδιαίτερα δε αυτού των ανθρωπιστικών επιστημών, αποτελεί η υποχρηματοδότηση. Εξάλλου, οι δαιδαλώδεις, χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες που συνοδεύουν τις προκηρύξεις ευρωπαϊκών/διεθνών ερευνητικών προγραμμάτων, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες δυνατότητες γραμματειακής – τεχνικής υποστήριξης, δυσχεραίνουν τη συμμετοχή των πανεπιστημιακών σε σημαντικά προγράμματα και συνακολούθως αποδυναμώνουν την ελληνική έρευνα.

- Τι έχει να κερδίσει η Ελλάδα στις παρούσες συνθήκες κρίσεως, από την υποστήριξη και την προώθηση της επιστημονικής έρευνας;
Στην παρούσα κρίση η υποστήριξη της έρευνας αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, μια ρεαλιστική επένδυση προοπτικής, την οποία η Πολιτεία οφείλει να ενισχύσει δραστικά. Ειδικότερα ως προς τις ανθρωπιστικές επιστήμες, και μάλιστα την Ιστορία, οι πρακτικές εφαρμογές των ερευνητικών αποτελεσμάτων δεν είναι πάντοτε άμεσα ορατές· ωστόσο, πέρα από το σημαντικό «άυλο» κεφάλαιο που παράγεται, η έγκυρη ιστορική γνώση, μεταξύ άλλων, συμβάλλει στην αναβάθμιση της εκπαίδευσης όλων των επιπέδων και μπορεί να υποστηρίξει ποικίλες πολιτισμικές – οικονομικές δράσεις (μουσεία, επιστημονικές εκδόσεις, ιστορική ύλη σε μέσα μαζικής ενημέρωσης).

- Ετοιμάζετε κάτι άλλο αυτή την περίοδο;
Με αφετηρία την κοινωνική και πολιτισμική ιστορία της ελληνοβενετικής ανατολής, στα άμεσα σχέδιά μου περιλαμβάνονται έρευνες αφενός για το φυσικό περιβάλλον και αφετέρου για τον «πόλεμο» ως ιστορικές κατηγορίες καθώς και για το κοινωνικό τοπίο στις εποχές «των μεταβάσεων» (ενδεικτικά, τα Ιόνια Νησιά στα τέλη του 18ου αιώνα, μεταξύ Βενετών και Γάλλων).


Αρχή της σελίδας