ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

15/6/2007
Επιμέλεια Δ. Λεμπεσοπούλου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

G. C. Christie, καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke

Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών

Αναμνηστική φωτογραφία μετά την αναγόρευσηΟ George C. Christie είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών, στο οποίο διδάσκει από το 1967. Πραγματοποίησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμια Columbia, κατά τη διάρκεια των οποίων διετέλεσε υπεύθυνος έκδοσης του Columbia Law Review, και το 1962 του απενεμήθη τίτλος σπουδών στο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Αφού άσκησε για λίγο τη δικηγορία, άρχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο της Minnesota, στο οποίο δίδαξε για τέσσερα χρόνια. Το 1966 επέστρεψε στην Ουάσιγκτον όπου εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Duke. Τα κύρια πεδία έρευνας του καθηγητού Christie είναι η φιλοσοφία του Δικαίου και το Ιδιωτικό Δίκαιο, ειδικότερα το δίκαιο της αδικοπραξίας, στα οποία έχει δημοσιεύσει δυο συγγράμματα και πολλά άρθρα και μονογραφίες. Σήμερα, ασχολείται κυρίως με το πεδίο της επιδίκασης υποθέσεων σχετικών με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο καθηγητής Christie αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στις 30 Απριλίου. Το έργο του παρουσιάστηκε από τον καθηγητή της Φιλοσοφίας του Δικαίου κ. Παύλο Σούρλα και στη συνέχεια ακολούθησε ομιλία του τιμωμένου με θέμα "Challenging Issues in the Adjudication of Human Rights", αποσπάσματα από την οποία παρατίθενται παρακάτω.

«Οι προκλήσεις που προκύπτουν κατά την επιδίκαση υποθέσεων οι οποίες σχετίζονται με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι πάρα πολλές.

Το αρχικό μου ενδιαφέρον σχετικά με το θέμα αυτό, της επιδίκασης τέτοιου είδους υποθέσεων, πηγάζει από το ενδιαφέρον μου για την επιχειρηματολογία, για τους μηχανισμούς της οποίας ενδιαφερόμουν και ενδιαφέρομαι ακόμη. Πιστεύω πως το δίκαιο είναι ένα καθαρά πρακτικό θέμα, το οποίο εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς και με το οποίο ασχολούνται πρακτικοί άνθρωποι. Το πώς στην πραγματικότητα λειτουργεί και εφαρμόζεται είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της όλης υπόθεσης. Οπότε η αρχική μου έλξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα προήλθε από τις συγκριτικές μου μελέτες πάνω στα διαφορετικά είδη δικαίων». «Το 2000 όταν είχα έρθει και πάλι στην Ελλάδα, εργαζόμουν πάνω στο βαθμό στον οποίο διαδικαστικές διαφορές μεταξύ συστημάτων εθιμικού και αστικού δικαίου μπορούν να επηρεάσουν δικαστικές αποφάσεις σχετικά με υποθέσεις που αφορούν διακρατικές σχέσεις. Το θέμα αυτό έχει αποκτήσει μεγάλες διαστάσεις στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με την εφαρμογή διεθνών συνθηκών, όχι τόσο στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά με τη δημιουργία μιας Αμερικανικής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και με την αναπόφευκτη δημιουργία και άλλων παρόμοιων συνθηκών με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχει ακόμη και το θέμα της δημιουργίας διεθνών δικαστηρίων για να επιδικάσουν τέτοιου είδους διαφορές.

Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα είναι ότι ναι, τυχόν διαδικαστικές διαφορές μεταξύ εθιμικού και αστικού δικαίου μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα. Και το πιο σημαντικό είναι ότι οι διαφορές αυτές αντανακλούν βασικές διαφορές στη θεώρηση και αξιολόγηση συγκεκριμένων αρχών. Και αυτό, όπως ξέρετε, πολύ δύσκολα αλλάζει». «Μελετώντας τις σύγχρονες μεθόδους επιδίκασης υποθέσεων σχετικών με τα ανθρώπινα δικαιώματα, γρήγορα διαπιστώνει κανείς ότι η αντίληψη σχετικά με την έννοια του δικαιώματος αυτή καθεαυτήν αλλάζει δραματικά με την πάροδο του χρόνου, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το φάσμα της έννοιας αυτής διευρύνεται όσο περνάει ο καιρός. Για να θεωρηθεί κάτι ως δικαίωμα του ανθρώπου θα πρέπει να είναι απαραίτητο, να μην μπορεί να κάνει κανείς χωρίς αυτό. Προφανώς, κανένα δικαίωμα δεν είναι απόλυτο, δεν έχει απεριόριστη ισχύ. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις που αφορούν βασικά δικαιώματα. Για παράδειγμα, το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής συνθήκης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ορίζει ότι απαγορεύεται να βασανίσεις κάποιον. Και στην Αμερική, με ειδική συμφωνία έχουμε αποδεχθεί την απαγόρευση αυτή ως μέρος της εγχώριας νομοθεσίας. Πρόκειται δηλαδή για αδιαμφισβήτητο δικαίωμα. Και υπάρχουν, βέβαια, και άλλα παραδείγματα όπως λόγου χάρη το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος δικαιούται νόμιμη δίκη πριν καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα, δικαιώματα δηλαδή που ισχύουν λίγο πολύ σε όλο τον κόσμο».

«Δέχομαι, όμως το γεγονός ότι σε περιόδους εθνικών κρίσεων ο νόμος σιωπά. Πρόκειται για κάτι αναπόφευκτο. Αυτό δεν αναιρεί όμως το γεγονός ότι ένα δικαίωμα έχει αναμφισβήτητη ισχύ, ακόμη και σε αυτές τις περιόδους. Βέβαια, στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συγκεκριμένα στο άρθρο 15, ορίζεται ότι όλα τα δικαιώματα του ανθρώπου, εκτός από πρωταρχικά δικαιώματα όπως η απαγόρευση της δουλείας, του βασανισμού, της θανάτωσης και άλλα, μπορούν να «παραμεριστούν» σε κατάσταση ανάγκης. Το θέμα αυτό φέρνει στην επιφάνεια συζητήσεις σχετικά με τον ρόλο των δικαστηρίων στις περιπτώσεις αυτές. Μια από τις περιπτώσεις αυτές ήταν και η περίπτωση της Κύπρου, όταν η βρετανική κυβέρνηση κήρυξε το νησί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Πρόκειται, μάλιστα, για γεγονός που συνέβη δυο φορές. Και, όπως γνωρίζετε, και τις δυο φορές το Ευρωπαϊκό δικαστήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα αποδέχτηκε την απόφαση αυτή της Βρετανίας, γιατί όντως η κατάσταση που επικρατούσε στην Κύπρο ήταν έκρυθμη.

Αλλά κατά τις περιόδους αυτές της κρίσης τα δικαιώματα πολλών ανθρώπων καταπατήθηκαν και το ευρωπαϊκό δικαστήριο δεν το έλαβε σοβαρά υπόψιν. Το ίδιο συνέβη και πιο πρόσφατα, στην περίπτωση της Τουρκίας. Ευτυχώς, σήμερα, οι περιπτώσεις αυτές είναι μάλλον σπάνιες. Ευτυχώς, γιατί αν οι κυβερνήσεις βρίσκουν λόγους για να καταπατούν τα δικαιώματα των πολιτών τους, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

Αυτό το οποίο συμπεραίνει κανείς από τις περιπτώσεις αυτές είναι ότι το ευρωπαϊκό δικαστήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα διστάζει να αμφισβητήσει τις απόψεις των εθνικών κυβερνήσεων σχετικά με την ύπαρξη -ή μη- μιας εθνικής κρίσης. Καταλαβαίνω, βέβαια, ότι αυτό είναι το πιο λογικό πράγμα που θα μπορούσε κανείς να κάνει στις περιπτώσεις αυτές. Αλλά θα πρέπει να περιμένουμε να υπάρχει η θέληση να εξετάζονται και να κρίνονται συγκεκριμένα μέτρα και αποφάσεις που πάρθηκαν τις δύσκολες εκείνες περιόδους, ώστε να διασφαλίζονται και τα δικαιώματα των πολιτών». «Στη συνέχεια θα αναφερθώ στα άρθρα 8,9 και 10 της Ευρωπαϊκής συνθήκης τα οποία αναφέρονται στην προστασία του δημόσιου βίου (άρθρο 8), στο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και έκφρασης (άρθρο 9) και, τέλος, στην ελευθερία της έκφρασης (άρθρο 10). Όσον αφορά το τελευταίο δικαίωμα, όπως ίσως γνωρίζετε, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα συνάντηση σε επίπεδο υπουργών σχετικά με την ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος και της άρθρωσης -δημόσια-λόγου ο οποίος μπορεί να ενισχύσει ρατσιστικές ή ξενοφοβικές συμπεριφορές. Αν οι απαγορεύσεις αυτές ισχύσουν, τότε θα είναι στο χέρι των δικαστηρίων να αποφασίσουν ποιο είναι το όριο, ποιο έργο τέχνης προσβάλλει, ποια προεκλογική ομιλία μπορεί να προκαλέσει έξαρση της ξενοφοβίας και από ποιο σημείο παραβιάζεται το δικαίωμα ελευθερίας της έκφρασης». «Όσον αφορά το δικαίωμα θρησκευτικής ελευθερίας και έκφρασης, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μιας γυναίκας, της Leila Sahin, η οποία αποβλήθηκε από την ιατρική σχολή στην οποία φοιτούσε στην Τουρκία επειδή φορούσε μαντίλα, κάτι το οποίο είναι ενάντια στους κανονισμούς του πανεπιστημίου. Τελικά ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Αυστρία, δεν μπορούσε όμως να εξασκήσει το επάγγελμα της στην Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγκάστηκε να δικαιώσει την Τουρκία. Ενώ επρόκειτο για σαφή καταπάτηση του δικαιώματος της Sahin για ελευθερία θρησκευτικής έκφρασης, είναι δεδομένο το ότι τα δικαιώματα που ορίζονται στα άρθρα 8, 9 και 10 μπορούν να «παραμεριστούν» ανάλογα με τις επιταγές του εγχώριου νόμου κάθε χώρας και με διάφορες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές παραμέτρους της.

Αυτό που ήταν ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή είναι οι προσπάθειες εξισορρόπησης μεταξύ ενός χαρακτήρα εκκοσμίκευσης, μιας προσπάθειας διαχωρισμού του κοσμικού από το θρησκευτικό εκ μέρους μιας χώρας, της Τουρκίας, από τη μια, και της προστασίας ενός ανθρωπίνου δικαιώματος, από την άλλη. Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα σε ένα προσωπικό και ένα κοινωνικό συμφέρον...».

«Οπότε διαπιστώνει κανείς ότι τα δικαιώματα που ορίζονται από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη δεν έχουν τόσο μεγάλη ισχύ, δεν είναι απόλυτα απαραβίαστα.

Το να έχεις δικαιώματα τα οποία παραβιάζονται συνεχώς με τη δικαιολογία ενός συλλογικού καλού είναι προβληματικό». «Ένα άλλο θέμα σχετίζεται με τις διαβεβαιώσεις τόσο του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου όσο και του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι όλα τα δικαιώματα που περιγράφονται στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη είναι απολύτως ισοδύναμα. Το γεγονός αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα. Για παράδειγμα, σε μια περίπτωση φωτογράφισης ενός προσώπου από ένα περιοδικό ποιος αποφασίζει αν αυτό είναι παράνομο γιατί παραβιάζει την προσωπική του ζωή ή αν υπερισχύει η ελευθερία του λόγου;».


Αρχή της σελίδας