ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

1/6/2007
Συνέντευξη στη Δ. Λεμπεσοπούλου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Χ. Κουτήφαρης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας

Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών

Ο κ. Χρήστος Κουτήφαρης είναι καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας, Η.Π.Α., και υπεύθυνος της μονάδας Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του ιδίου πανεπιστημίου. Το σημαντικό συγγραφικό και ερευνητικό του έργο τον καθιστούν ειδήμονα στον τομέα του, ο οποίος περιλαμβάνει ειδικά θέματα αναπαραγωγής, γενική μαιευτική και γυναικολογία. Την 27η Μαρτίου ο κ. Κουτήφαρης αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την τελετή που πραγματοποιήθηκε την παρουσίαση του έργου του τιμωμένου ανέλαβε ο Διευθυντής της Α' Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής κ. Αριστείδης Ι. Αντσακλής, ενώ ακολούθησε ομιλία του τιμωμένου με θέμα «Τωρινές και μελλοντικές προσδοκίες στη θεραπεία της Ενδομη τρίωσης».


Αναμνηστική φωτογραφία μετά την αναγόρευση- Κύριε Καθηγητά, μιλήστε μας για τις πα ρούσες ερευνητικές σας δραστηριότητες.

Η έρευνα την οποία διεξάγουμε αυτό τον καιρό αφορά στις γυναίκες που έχουν πολυκυστικές ωοθήκες και στείρωση, καθώς και στη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθείται για τα προ βλήματα αυτά. Ακόμη, βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πρόγραμμα που ερευνά τις επιπτώσεις του με τοξειδωτικού στρες ( oxidated stress ) στα ωά ρια και τα έμβρυα. Ερευνούμε τους δυνατούς τρόπους με τους οποίους η κατάσταση στα εργαστήρια της εξωσωματικής γονιμοποίησης θα μπορούσε να βελτιωθεί, έτσι ώστε να αποφευ χθεί το φαινόμενο αυτό και να αυξηθεί η απο τελεσματικότητα της μεθόδου. Μία τρίτη δραστηριότητά μας σχετίζεται με το φόβο ότι τα παιδιά τα οποία γεννιούνται μετά από εξωσω ματική μπορούν να αναπτύξουν προβλήματα γενετικής μορφής τα οποία να επηρεάσουν την ανάπτυξή τους αλλά και την εμφάνιση ορισμέ νων μορφών καρκίνου. Υπάρχουν μερικά γενε τικά σύνδρομα τα οποία βασίζονται σε αυτή την υπόθεση, αλλά αυτά είναι πολύ σπάνια. Το ε ρώτημα είναι αν το πρόβλημα αυτό είναι λιγάκι πιο διαδεδομένο. Για το πρόγραμμα αυτό, μά λιστα, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί σε πέντε χρόνια από τώρα, έχουμε λάβει σημαντι κές επιχορηγήσεις.

Στο πρόσφατο παρελθόν ασχολιόμουν πολύ και με την εμφύτευση του εμβρύου και τον τρό πο με τον οποίο η τροφοβλάστη του εμβρύου εμφυτεύεται στη μήτρα.

- Πιστεύετε ότι θα αλλάξει η εξωσωματική γονιμοποίηση ως προς τη μεθοδολογία της σε λίγα χρόνια; Διακρίνετε κάποια α νάγκη για αλλαγή στον τομέα αυτό;

Πιστεύω πως ναι, πως η μεθοδολογία θα αλλάξει και πως πρέπει να γίνει η αλλαγή αυτή. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με στατιστικές που αφορούν στις νέες γυναίκες, που είναι και τα κα λύτερα περιστατικά, μόνο περίπου το 10% των εμβρύων που δημιουργούνται μέσα στο εργα στήριο καταλήγει σε γέννηση μωρού. Μόνο 10%. Δεν μιλάω για το ποσοστό επιτυχίας κάθε κύκλου. Από τα έμβρυα τα οποία τελικά δημι ουργούνται μπορεί το ποσοστό της επιτυχίας να είναι 50%. Αλλά όταν αθροίσουμε όλα τα έμ βρυα, για να δούμε πόσα από αυτά καταλή γουν σε γέννηση, το ποσοστό αυτό είναι μόνο 10%.

Λοιπόν το ερώτημα είναι γιατί το 90% δεν καταλήγουν στη γέννηση μωρού; Είναι γεγονός ότι για ένα ποσοστό από αυτά μπορεί εξαρχής και ακόμη κι αν η σύλληψη είχε γίνει μέσα στη σάλπιγγα, γενετικά ή για άλλους λόγους να μην γίνεται η εμφύτευση και να προχωρήσει η εγκυμοσύνη. Αλλά ένα σεβαστό ποσοστό από αυτό το 90% πιστεύω ότι έχει σχέση ακόμη με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιούμε στο ερ γαστήριο.

Ένα παράδειγμα που θα σας δώσω είναι ότι η συγκέντρωση του οξυγόνου στη σάλπιγγα και στη μήτρα είναι περίπου 5% με 6%. Η συγκέ ντρωση του οξυγόνου στο εργαστήριο είναι 19%. Είναι πιθανό πολλά από αυτά τα έμβρυα να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στο στρες που τους δημιουργεί το περιβάλλον όταν το οξυγόνο είναι 19%. Αυτό είναι το μετοξειδωτι κό στρες το οποίο ερευνούμε, μεταξύ άλλων. Σας δίνω αυτό το παράδειγμα ως ένα δεδομέ νο που μπορεί να αλλάξει το μέλλον της εξωσωματικής. Ήδη από σήμερα πολλά κλινικά εργαστήρια έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν χαμηλότερο οξυγόνο στις καλλιέργειες των εμβρύων, αυξάνοντας τη συγκέντρωση του αζώτου.

- Τι θα μπορούσε να γίνει για να αυξηθούν τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δεν ξέρω. Γι' αυτό και διεξάγουμε αυτές τις έρευνες. Πά ντως, αν και δεν είναι τόσο σίγουρο ακόμη, πρέπει να το δούμε, πιστεύω πως το οξυγόνο θα είναι η πρώτη λύση που θα επηρεάσει την επιτυχία.

- Υπάρχει κάποιος συσχετισμός μεταξύ ενδομητρίωσης και καρκίνου στις ωοθήκες;

Απευθείας συσχετισμός όχι, δεν υπάρχει. Αλλά η ύπαρξη ενδομητροειδούς καρκινώματος των ωοθηκών είναι δεδομένη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτό, το καρκίνωμα δηλαδή, αναπτύσ σεται καθαρά από σύμπτωση σε μέρος όπου υ πήρχε ενδομητρίωση. Γιατί, όπως ξέρετε, η εν δομητρίωση είναι τόσο συχνό φαινόμενο που δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά αν είναι τυχαία η εμφάνιση καρκίνου στα σημεία αυτά. Βέβαια, παρακολουθούμε τις γυναίκες που έ χουν ενδομητρίωση αλλά καμιά φορά είναι πο λύ δύσκολο να αναγνωρίσουμε ένα καρκίνω μα, γιατί ορισμένοι δείκτες που είναι υψηλοί στην περίπτωση του καρκίνου είναι επίσης υ ψηλοί και στην ενδομητρίωση. Οπότε δεν νομίζω ότι ανησυχούμε τόσο πολύ για τις γυναίκες που έχουν ενδομητρίωση, για το γεγονός αυτό καθεαυτό της ενδομητρίω σης. Ανησυχούμε περισσότερο μήπως η ενδο μητρίωση και τα συμπτώματά της μας κάνουν να μην δούμε, να μην σκεφτούμε την πιθανό τητα μαζί με την ενδομητρίωση να υπάρχει και καρκίνος.

- Υπάρχει σχέση μεταξύ εξωσωματικής γονιμοποίησης και καρκίνου των ωοθηκών;

Σχέση του καρκίνου των ωοθηκών με την εξω σωματική γονιμοποίηση όχι, δεν υπάρχει. Το ε ρώτημα είναι αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και των δια φόρων ορμονικών θεραπειών που εφαρμόζο νται για τη στειρότητα. Λοιπόν, εάν η γυναίκα ποτέ δεν έχει μείνει έγκυος και ούτε μείνει έγκυος με την ορμονική θεραπεία, πιστεύω πως στην περίπτωση αυτή όλες οι στατιστικές δείχνουν ότι υπάρχει άνοδος της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών. Αλλά εάν η γυναίκα είτε μείνει έγκυος σαν α ποτέλεσμα της θεραπείας είτε είχε μείνει έ γκυος στο παρελθόν, και όχι αναγκαστικά να είχε κάνει παιδί -μπορεί να είχε κάνει μια απο βολή ή μπορεί να είχε ακόμη μια εξωμήτριο κύηση- αυτές οι γυναίκες φαίνεται ότι δεν έ χουν αυξημένο ποσοστό καρκίνου. Δεν γνωρίζουμε στα σίγουρα εάν η στείρωση έχει κάποια σχέση με την άνοδο αυτή των πο σοστών ή είναι τα φάρμακα τα οποία χορηγού νται αυτά τα οποία προκαλούν τον καρκίνο. Οι ογκολόγοι στην Αμερική έχουν φτιάξει μια με γάλη βάση δεδομένων με όλες τις γυναίκες που πάσχουν από καρκίνο και το ιστορικό τους. Για την ώρα έχουμε μόνο τα στοιχεία, σε λίγα χρόνια θα μάθουμε, με τη στατιστική ανάλυση των στοιχείων, πολλά πράγματα.

- Μπορείτε να μας πείτε λίγα πράγματα σχετικά με το παράθυρο εμφύτευσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση; Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα σχετικά.

Ξέρουμε ότι υπάρχει ένα παράθυρο εμφύτευσης, ξέρουμε πως ορμονικά μπορούμε να το προσδιορίσουμε καλύτερα απ' ό,τι στο παρελθόν, αλλά ακόμη δεν ξέρουμε ποιες είναι οι πρω τεΐνες ή τα άλλα μέρη των κυττάρων τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην όλη δια δικασία. Το σημείο αυτό είναι, εξάλλου, και το θέμα πολλών ερευνών που διεξάγονται στις μέρες μας.

- Μέχρι ποια ηλικία μπορεί κανείς να κάνει εξωσωματική γονιμοποίηση; Υπάρχει κάποιο σχετικό νομικό πλαίσιο;

Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος σχετικός νό μος ή ρύθμιση, γι' αυτό και συχνά ακούμε για ε φαρμογή εξωσωματικής σε ηλικίες ακόμη και άνω των 65 χρόνων. Αλλά κατά κανόνα, οι πε ρισσότερες κλινικές χρησιμοποιούν σαν ανώ τατο όριο την ηλικία περίπου των 50 με 55 χρόνων, που είναι το άνω όριο που η γυναίκα θα έ χει εμμηνόπαυση.

Βέβαια το σημαντικότερο κριτήριο δεν είναι η ηλικία, αλλά η υγεία της υποψήφιας. Υπάρ χουν, για παράδειγμα, γυναίκες 45 ετών που είναι από αυτή την άποψη σε χειρότερη κατά σταση από μια γυναίκα 65 ετών. Επίσης σημαντικό θέμα είναι και αυτό που α φορά τη διαφορά ηλικίας που θα έχει μια γυ ναίκα από τα παιδιά της. Τι ηλικία θα έχει όταν, ας πούμε, το παιδί της θα είναι 20 ετών; Είναι σωστό να είναι 85 χρονών ή 90; Από την άλλη πλευρά όμως γιατί στην Αμερική για παράδειγμα δημιουργήθηκε τόσο μεγάλο θέμα με μια Ισπανίδα η οποία έκανε εξωσωμα τική στα 67 της και κανείς δεν είπε τίποτα τέ τοιο για τον Tommy Randolph , για παράδειγ μα, τον ηθοποιό που στα 78 του έδωσε το σπέρμα του και έκανε παιδί; Εδώ υπάρχει ένα θέμα.

Γενικά, πάντως, σαν ιδιώτες μπορούμε να έ χουμε τις ιδέες μας. Αλλά ως γιατροί πρέπει να είμαστε λιγάκι πιο προσεκτικοί στο πώς θα πούμε ποιοι μπορούν και πρέπει και ποιοι όχι να κάνουν παιδί. Τα κριτήριά μας πρέπει να είναι μόνο ιατρικά, να μην υποδεικνύουμε σε μια γυναίκα τι να κάνει. Γι αυτό και το όριο των 55 είναι μια απλή λύση...

- Στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να βρε θεί δότρια για εξωσωματική γονιμοποίη ση. Ποια είναι η σχετική διαδικασία που α κολουθείται στην Αμερική;

Βάζουμε διαφημίσεις και όταν τηλεφωνήσουν οι ενδιαφερόμενες για δότριες γίνεται μια πρώτη επιλογή στο τηλέφωνο. Ήδη από την πρώτη αυτή επιλογή πολλές, σχεδόν τα δυο τρίτα των ενδιαφερομένων κρίνονται ακατάλληλες. Σε όσες πέρασαν την πρώτη επιλογή τους στέλνουμε ένα πολυσέλιδο ερωτηματο λόγιο το οποίο μας στέλνουν πίσω συμπληρω μένο. Έτσι τελικά σιγά σιγά καταλήγουμε σε μερικές, τις οποίες και επιλέγουμε.

- Κύριε Καθηγητά, μπορείτε να μας πείτε λί γα λόγια σχετικά με τη συνεργασία σας με το Πανεπιστήμιο Αθηνών;

Όπως έχω ήδη δηλώσει, η πόρτα μου είναι πάντα ανοικτή. Έχουν έρθει κατά καιρούς σε μας διάφορα άτομα από την Ελλάδα, έχουν μείνει κάποιες βδομάδες, ακόμη και μήνες, κερδίζοντας πολύτιμη εμπειρία και γνώσεις. Κάποιοι από αυτούς διεξάγουν έρευνες, ενώ άλλοι παρακολουθούν την κλινική δουλειά. Δυστυχώς, λόγω των νόμων που ισχύουν στην Αμερική, δεν μπορεί να έρθει κάποιος και να κάνει κλινική δουλειά. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να έχεις τελειώσει την ειδικότητα στην Αμερική και να έχεις άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος επίσης στην Αμερική. Οπότε δημιουργείται μια δυσκολία στο να έρθουν νέοι γιατροί στην Αμερική για να μείνουν 2 ή 3 μήνες και να μπορέσουν να δραστηριοποιηθούν κλινικά. Μπορούν, πάντως, να συμμετέχουν στις συζητήσεις και να βλέπουν.

 


Αρχή της σελίδας