ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

15/1/2007
Συνέντευξη στη Δ. Λεμπεσοπούλου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

James Merrit Downey, καθηγητής Φυσιολογίας

Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έναν ακόμη αξιόλογο επιστήμονα και ερευνητή είχε την τιμή να εντάξει στους κόλπους του, ως επίτιμο διδάκτορα του, το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά από πρόταση του Τμήματος Ιατρικής, την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε τελετή αναγόρευσης του κ. James Merrit Downey στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου. Ο κ. Downey είναι καθηγητής Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα και πρώην Πρόεδρος της έγκριτης International Society for Heart Research. Έχει δημοσιεύσει πληθώρα άρθρων και άλλων δημοσιεύσεων καθώς και πολλά βιβλία για την ισχαιμική προετοιμασία και το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Την παρουσίαση του έργου του έκανε ο Διευθυντής της Β' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, καθηγητής κ. Δημήτριος Κρεμαστινός και ακολούθησε ομιλία του τιμωμένου με θέμα "The trigger pathway in ischemic precondition".

Ο κ. Downey βρέθηκε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει ως ομιλητής στο Συνέδριο Καρδιολογίας που πραγματοποιήθηκε στο Caravel στα μέσα Δεκεμβρίου. Όπως επεσήμανε ο καθηγητής κ. Κρεμαστινός στο συνέδριο αυτό καλούνται οι προσωπικότητες του καρδιολογικού χώρου που πρωταγωνίστησαν ερευνητικά στο χρόνο που πέρασε. Αναλύονται όλες οι νεότερες εξελίξεις στο χώρο της καρδιολογίας και διατυπώνονται σχέδια και προβλέψεις για το μέλλον. Παράλληλα, εκδίδεται το βιβλίο «Εξελίξεις και προοπτικές στην καρδιολογία» στο οποίο περίπου υπάρχουν τα θέματα του συνεδρίου τόσο σε περιληπτική, όσο και σε αναλυτική μορφή.

Τα ερευνητικά σας ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στα πεδία της καρδιακής φυσιολογίας και της ισχαιμικής προετοιμασίας. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για καθένα από αυτά τα πεδία; Γιατί επιλέξατε αυτά;

Όταν σπούδαζα ως μεταπτυχιακός φοιτητής, το 1967, το ενδιαφέρον μου είχε προσελκύσει η ροή του αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες. Τον καιρό εκείνο η εκπαίδευση μου επικεντρωνόταν στη μηχανική της καρδιάς, στο πώς δηλαδή δουλεύει η καρδιά, το όλο σύστημα. Ο στόχος μου, καθώς και πολλών άλλων συναδέλφων μου, ήταν τότε να βρούμε τι μπορεί να γίνει για να αυξηθεί η ροή του αίματος στην καρδιά στην περίπτωση της ισχαιμίας, κατά την οποία -όπως ξέρετε- η ροή του αίματος μειώνεται σημαντικά. Κατά τη διάρκεια του φαινομένου αυτού, της ισχαιμίας, η καρδιά συσπάται πιο έντονα και πιέζει, σχεδόν φράζει τα αιμοφόρα αγγεία. Βλέπουμε, συνεπώς, ότι η καρδιά προσλαμβάνει επαρκείς ποσότητες αίματος μόνο όταν είναι χαλαρή. Όταν συσπάται έντονα η ροή σταματάει. Στόχος μας ήταν να προλάβουμε μια τέτοια κατάσταση, να κρατήσουμε την καρδιά χαλαρή και να βελτιώσουμε, έτσι, τη ροή του αίματος εξασφαλίζοντας επαρκή ροή σε όλη την περιοχή της καρδιάς.
O Πρύτανης επιδίδει το τιμητικό δίπλωμα στον τιμώμενοΜετά από δέκα χρόνια κοπιαστικής έρευνας ανακαλύψαμε ότι η φύση είχε προνοήσει για όλα αυτά, είχε τελειοποιήσει το σύστημα και δεν υπάρχει κάτι το οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς.
Οπότε το ενδιαφέρον μου τώρα επικεντρώθηκε στο πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε την καρδιά πιο ανθεκτική στην ισχαιμία. Στόχος μου τώρα πια ήταν το πώς θα μπορούσαμε να μειώσουμε τα εμφράγματα, ιδιαίτερα αυτά που αποβαίνουν μοιραία για τον ασθενή. Για να το πετύχουμε αυτό θα έπρεπε να μάθουμε για τον μεταβολισμό της καρδιάς και βέβαια τι είναι αυτό που προκαλεί το θάνατο της. Δεν είναι τόσο απλό αυτό, το ότι η καρδιά απλά πεθαίνει επειδή δεν προσλαμβάνει το απαραίτητο αίμα. Στην πραγματικότητα προηγείται μια σειρά πολύπλοκων γεγονότων τα οποία καταλήγουν στο θάνατο των κυττάρων της καρδιάς. Και μελετώντας αυτά πρέπει να βρούμε πώς θα μπορούσε να παρέμβει ο ανθρώπινος παράγοντας.
Και τότε, πριν από 20 περίπου χρόνια ανακαλύφθηκε το φαινόμενο της ισχαιμικής προετοιμασίας. Και αυτό μας έδειξε ότι ίσως να μπορούμε να κάνουμε κάτι για να προστατεύσουμε την καρδιά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα ήταν καθαρά θεωρητικά, κάναμε μόνο εικασίες, λέγαμε ίσως μπορούμε να παρέμβουμε στο σημείο αυτό, ίσως σε εκείνο... Αλλά δεν ξέραμε αν όλα αυτά θα έκαναν καλό τελικά, αν θα βοηθούσαν την καρδιά να επιβιώσει για περισσότερο καιρό χωρίς επαρκή ροή αίματος. Και τι είναι τελικά αυτό που ονομάζουμε «ισχαιμική προετοιμασία»; Απλά φράζονται λίγο, για πέντε περίπου λεπτά, οι στεφανιαίες αρτηρίες και στη συνέχεια αφήνονται να επαναιματωθούν για δέκα λεπτά. Αυτές οι ενέργειες γίνονται από τον οργανισμό λίγο πριν αρχίσει το καρδιακό επεισόδιο. Και αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα το οποίο περνάει η καρδιά χωρίς να αιματώνεται την βοηθά να προετοιμαστεί για το επεισόδιο, να γίνει πολύ ανθεκτική στην ισχαιμία. Υπήρχε όλο τον καιρό μπροστά στα μάτια μας και απλά δεν μπορούσαμε να το δούμε. Οπότε για να πετύχουμε στο στόχο μας, για να κάνουμε την καρδιά πιο ανθεκτική, αρκεί να βρούμε τι κάνει ο οργανισμός κατά την ισχαιμική προετοιμασία και να κάνουμε το ίδιο. Και τότε ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν ειδικά μόρια μέσα στην καρδιά τα οποία προειδοποιούν τον οργανισμό σε τέτοιες καταστάσεις, που στέλνουν ειδικά σήματα, ακολουθώντας μια ιδιαίτερα περίπλοκη διαδρομή. Οπότε, αρκούσε απλά να προσδιορίσουμε τη διαδρομή αυτή και στη συνέχεια να φτιάξουμε φάρμακα με τις κατάλληλες ουσίες που θα ενεργοποιούσαν τα μόρια αυτά, που θα τα έκαναν να στέλνουν τα ειδικά σήματα που ενεργοποιούν την ισχαιμική προετοιμασία. Στο σημείο αυτό βρισκόμαστε σήμερα...

Έχετε ισχυριστεί ότι ένας από τους μεγαλύτερους στόχους σας είναι να προσδιορίσετε τις θεραπείες που θα προλάβουν το θάνατο των κυττάρων στην ισχαιμική καρδιά. Ποιες οι μέθοδοι που ακολουθείτε σε αυτήν την έρευνα και ποια τα μέχρι τώρα αποτελέσματα;

Η πρώτη μας ανακάλυψη στην περιοχή έγινε το 1991 όταν βρήκαμε ότι η ισχαιμική προετοιμασία οφείλεται στη μείωση ενός μορίου που μεταδίδει σήματα και το οποίο λέγεται Αδενοσίνη. Όταν η καρδιά στερείται της κυκλοφορίας του αίματος το ΑΤΡ, το μόριο στην καρδιά που προμηθεύει την ενέργεια για τη λειτουργία της, διασπάται, δημιουργώντας το μόριο Αδενοσίνη. Η Αδενοσίνη είναι ο δέκτης της και τα 5 λεπτά κατά τη διάρκεια των οποίων φράζονται οι αρτηρίες, η Αδενοσίνη απελευθερώνεται μέσω του δέκτη της κι η διαδικασία αυτή πυροδοτεί την προετοιμασία. Έτσι ένα από τα πρώτα χημικά που αναγνωρίστηκε ήταν η Αδενοσίνη και μετέπειτα, πάνω σε αυτή τη διαδρομή, μπορέσαμε να αναγνωρίσουμε τα βήματα που οδηγούν στην ισχαιμική προετοιμασία. Έτσι, μέχρι αυτή τη στιγμή, οι άνθρωποι δοκίμαζαν τυχαία φάρμακα για να προστατεύσουν την καρδιά, διαδικασία πολύ αναποτελεσματική, αφού 99% των φαρμάκων που χρησιμοποιούνταν ήταν ακατάλληλα. Υιοθετώντας αυτή την προσέγγιση και χαρτογραφώντας τις διαδρομές αυτές μπορούμε να προσδιορίσουμε πολλά φάρμακα, εκατό σχεδόν, που ενεργοποιούν τη διαδικασία της ισχαιμικής προετοιμασίας. Το πρόβλημα είναι ότι τα περισσότερα από αυτά έπρεπε να δοθούν πριν από την ισχαιμία, πριν την καρδιακή προσβολή. Οι ασθενείς, όμως, έρχονται στο νοσοκομείο με την καρδιακή προσβολή σε εξέλιξη, οπότε η πρόληψη καθίσταται αδύνατη. Επομένως, παρόλο που διαθέταμε αρκετά φάρμακα που ενεργοποιούσαν την προετοιμασία, κανένα από αυτά δεν είχε κλινική αξία. Και τότε ένας συνάδελφος μου στο Λονδίνο έκανε μια σημαντική ανακάλυψη: βρήκε ότι η προετοιμασία πράγματι συνεχίζει την προστασία της τη στιγμή που επαναιματώνεται ο ασθενής κι απέδειξε ότι αν δώσεις συγκεκριμένα ανασχετικά στην καρδιά τη στιγμή που ο ασθενής επαναιματώνεται, θα διατηρούσαν την προστασία της προετοιμασίας. Και γνωρίζουμε τώρα ότι βοηθάει στη διατήρηση των μιτοχονδρίων. Πολλά από αυτά καταστρέφονται όταν επαναιματώνεις τον ασθενή, όταν ανοίγεις το αγγείο. Έτσι καθίσταται δυνατή η προστασία του ασθενή κι αυτό μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι αργά να τους προστατέψουμε, αρκεί να βρούμε πώς θα γίνει αυτό. Έτσι, για τα 3-4 τελευταία χρόνια συγκεντρωθήκαμε στην εξέταση των διαδρομών αυτών και σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Αναπτύξαμε ένα χάρτη τους κι έτσι τώρα διαθέτουμε πολύ αξιόλογες στρατηγικές επέμβασης, όπως και φάρμακα που αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικά στη διαδικασία της επαναιμάτωσης.

Είστε μέλος και πρώην πρόεδρος του ISHR (International Society for Heart Research). Ποιοι οι στόχοι και αξίες της οργάνωσης αυτής;

To ISHR είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα οργάνωση, που αποτελείται κυρίως από βασικούς επιστήμονες, αν και το 1/3 των μελών μας είναι κλινικοί επιστήμονες, όπως για παράδειγμα ο δρ. Κρεμαστινός. Μάλιστα ήμαστε συγχορηγοί ενός καρδιολογικού συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε πριν από 2 χρόνια εδώ στην Αθήνα. Εχθές που έδωσα μια σύντομη διάλεξη στο κτήριο του Πανεπιστημίου στο κέντρο της πόλης δεν ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί! Η οργάνωση αυτή δεν δραστηριοποιείται μόνο στις Η.ΠΑ Είναι διεθνής και η γενικότερη σύλληψη είναι αυτή ενός παγκόσμιου οργανισμού, με πολλά μέλη, πολλούς τομείς έρευνας και συνεργασία μεταξύ αυτών. Ενθαρρύνουμε τη συνεργασία μεταξύ των μελών μας και είναι μεγάλη ευκαιρία για πολλά από αυτά να διευρύνουν τους ορίζοντες τους, ακαδημαϊκά και ερευνητικά. Εκδίδουμε, επίσης, μία έγκριτη περιοδική έκδοση καρδιολογίας, ένα περιοδικό μεγάλου κύρους. Είμαστε ο μεγαλύτερος οργανισμός καρδιολογίας παγκοσμίως, του οποίου είχα την τιμή να είμαι πρόεδρος για 3 χρόνια.

Πώς βλέπετε το πεδίο σας να εξελίσσεται στα επόμενα χρόνια;

Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: μπορούμε να αναπτύξουμε τα φάρμακα και να εξιχνιάσουμε τις διαδρομές στην ισχαιμική, λόγου χάρη, προετοιμασία. Αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να κάνουμε τα φάρμακα διαθέσιμα στο κοινό, στους ασθενείς, να τα μεταφέρουμε από το εργαστήριο στον ασθενή. Αυτό απαιτεί τη μεσολάβηση της φαρμακευτικής βιομηχανίας, απαιτεί δηλαδή να ενδιαφερθεί αυτή να επενδύσει χρήματα σε ένα φάρμακο.
Μια ιαπωνική φαρμακοβιομηχανία ενδιαφέρθηκε για ένα φάρμακο που σχετίζεται με την ισχαιμική προετοιμασία, ολοκλήρωσε τις κλινικές δοκιμές του και το φάρμακο τώρα διατίθεται στην αγορά. Οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες, όμως, είναι ακόμα πολύ δυσκίνητες στον τομέα αυτό. Και ο λόγος είναι απλός: τα συγκεκριμένα φάρμακα είναι μιας χρήσης, τα παίρνει κανείς μόνο μια φορά, όταν παθαίνει το καρδιακό επεισόδιο. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πολύ κερδοφόρα φάρμακα και ταυτόχρονα, για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα τους, πρέπει να δοκιμαστούν σε ήδη νοσούντες. Άρα είναι και πολύ ακριβά. Πριν από 3 χρόνια, μια φαρμακευτική βιομηχανία ξόδεψε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια σε ένα φάρμακο που δεν αποδείχθηκε και πολύ αποτελεσματικό. Και γι αυτό η βιομηχανία είναι πολύ διστακτική.
Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις πρέπει να πειστούν να λησμονήσουν για λίγο τα κέρδη. Το φάρμακο που θα προκύψει δεν θα αποφέρει δισεκατομμύρια, θα σώσει, όμως, ζωές.

Αρχή της σελίδας