ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

15/10/2006
Συνέντευξη στη Δ. Λεμπεσοπούλου
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Καθηγητής ενδοκρινολογίας του Πανεπιστημίου Laval του Καναδά

Επίτιμος διδάκτορας ο καθηγητής Fernard Labrie


F. LabrieΤην Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών έγινε η αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα του καθηγητή ενδοκρινολογίας του Πανεπιστημίου Laval του Καναδά κ. F. Labrie. Την προσφώνηση του τιμώμενου έκανε ο Αντιπρύτανης και Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής καθηγητής κ. Γ. Κρεατσάς, ενώ οι παρευρισκόμενοι παρακολούθησαν μια σύντομη παρουσίαση του έργου και των δραστηριοτήτων του κ. Labrie από τον Διευθυντή του Εργαστηρίου Πειραματικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής, καθηγητή κ. Μιχαήλ Κουτσιλιέρη. O κ. Labrie βρέθηκε στη χώρα μας ως κεντρικός ομιλητής Συνεδρίου που διοργάνωσε η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου.
Τελειώνοντας τις ιατρικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Laval στο Κεμπέκ του Καναδά, από όπου πήρε τον τίτλο του διδάκτορα και την ειδικότητα του ενδοκρινολόγου, ο κ. Labrie μαθήτευσε στα Πανεπιστήμια του Cambridge και του Sussex στην Αγγλία, υπό την καθοδήγηση διάσημων επιστημόνων όπως ο Asher Korner και ο νομπελίστας Frederic Sanger. Μόλις το 1969 επέστρεψε στο Laval ως καθήγητής και –από το 1990– Διευθυντής του τμήματος Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου. Ακόμη, κατέχει τη θέση του διευθυντή του ερευνητικού κέντρου CHUL (Centre Hospitalier de l' Universite Laval) του Πανεπιστημίου Laval, κέντρο το οποίο φιλοξενεί 150 σημαντικούς και αναγνωρισμένους ερευνητές.
Από τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα και επιτεύγματα ξεχωρίζει τη μακρόχρονη έρευνά του για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, η οποία τον οδήγησε στην παρασκευή, το 1980, ειδικών φαρμάκων. Δυο χρόνια αργότερα, το 1982, ανακάλυψε ότι ένας συγκεκριμένος συνδυασμός φαρμάκων βοηθά στην απομόνωση ενός είδους ορμονών, βοηθώντας έτσι στη θεραπεία προχωρημένων αλλά και πρώιμων μορφών καρκίνου του προστάτη. O ίδιος αυτός συνδυασμός –ή παραπλήσιος αυτού– θεωρείται ένα πρώτο βήμα για την καταπολέμηση άλλων ειδών καρκίνου, όπως είναι ο καρκίνος του στήθους και αυτός της μήτρας.
Επιπλέον, ο καθηγητής Labrie δίνει μεγάλη έμφαση στη δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης της νόσου. Συγκεκριμένα, με πολυάριθμες μελέτες του έδειξε τη σημασία του ειδικού αντιγόνου PSA (prostate-specific antigone) στη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη και τονίζει τη σπουδαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης ως καταλυτικής σημασίας στη μάχη κατά του καρκίνου.

Κύριε καθηγητά, πείτε μας με λίγα λόγια σε τι συνίσταται η προσφορά σας στην έρευνα για θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ποια είναι η ανακάλυψη σας και πώς αυτή βοηθά στην καταπολέμηση της νόσου;

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου για θεραπεία της μορφής αυτής του καρκίνου, ανακάλυψα πως ένα συγκεκριμένο είδος ορμόνης είχε έναν ιδιαίτερο μηχανισμό, επιδρούσε, δηλαδή, με έναν παράξενο τρόπο στο σώμα μας, κυρίως σε ό,τι αφορά τον καρκίνο του προστάτη, αλλά και αυτόν του στήθους. Την εποχή αυτή εξάλλου διαμορφωνόταν ένα νέο πεδίο στην επιστήμη της ενδοκρινολογίας, αυτό της καρκινολογίας το οποίο αφορά στη διοχέτευση ειδικών στεροειδών σε ιστούς όπως ο προστάτης και το στήθος, οπότε η έρευνα μου πήρε το δρόμο αυτό.

Στην πορεία ανακάλυψα δυο θεραπευτικές πρακτικές: η πρώτη αφορά στον ευνουχισμό με τη βοήθεια φαρμακευτικών σκευασμάτων, αποφεύγοντας τη χρήση χειρουργικών μεθόδων. Συγκεκριμένα, η διαδικασία γίνεται με την έκχυση ειδικής ορμόνης στην περιοχή, της LHRH η οποία μπλοκάρει τις αρσενικές ορμόνες/ανδρογόνα, οι οποίες ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την εμφάνιση της νόσου.

Η θεραπεία αυτή χρησιμοποιείται 20 περίπου χρόνια τώρα με επιτυχία και έχει αντικαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά την αντίστοιχη χειρουργική επέμβαση.

Η άλλη πρακτική αφορά στη διαπίστωση ότι από τις εν λόγω ορμόνες μόνο οι μισές παράγονται από τους όρχεις. Αυτό το διαπίστωσα με τη μέτρηση των ανδρογόνων σε ασθενείς που είχαν ακολουθήσει φαρμακευτικό ευνουχισμό. Ενώ ο αριθμός των ανδρογόνων στους ασθενείς αυτούς θα έπρεπε να έχει μειωθεί στο ελάχιστο ή να έχει εξαλειφθεί, η σχετική μέτρηση έδειξε ότι οι ορμόνες αυτές είχαν μειωθεί μόνο κατά 50%. Αυτό δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι τα ανδρογόνα παράγονται και από άλλα όργανα του σώματος με τη βοήθεια αδρεναλίνης. Oπότε, με τη βοήθεια αντιανδρογόνων, μπορούμε να σταματήσουμε την παραγωγή των ορμονών αυτών ή απλά να τις καταστήσουμε ανενεργές.

O συνδυασμός των δύο αυτών πρακτικών (του φαρμακευτικού ευνουχισμού και της παροχής ειδικών αντιανδρογόνων) είναι η προτεινόμενη θεραπεία για την καταπολέμηση του καρκίνου του προστάτη.

Έχετε υπογραμμίσει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της νόσου. Τι είναι αυτό που καθιστά το αίτημα για διάγνωση τόσο καίριο και κατά πόσο είναι ακριβείς οι σημερινές διαγνωστικές μέθοδοι;

Είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς ότι οι άνθρωποι δεν «χρειάζεται» να πεθάνουν από καρκίνο του προστάτη. Αν η νόσος διαγνωστεί πριν ο όγκος κάνει μετάσταση στα οστά, όταν δηλαδή έχει προσβληθεί μόνο ο προστάτης ή γειτονικοί σε αυτόν ιστοί, τότε είναι πολύ εύκολο να θεραπευτεί.

Διαγνώσεις μέσω της μέτρησης της συγκέντρωσης του ειδικού αντιγόνου PSA (prostate-specific antigone) στο αίμα θεωρούνται εξαιρετικά αξιόπιστες. Συγκεκριμένα, αν η συγκέντρωση του αντιγόνου αυτού ξεπεράσει κάποιο επίπεδο, τότε είναι ιδιαίτερα πιθανό να νοσεί κανείς. Δεν πρόκειται για αποκλειστικό αποδεικτικό στοιχείο, απλά μας προειδοποιεί ότι είναι πιθανή η ύπαρξη καρκίνου. Είναι πολύ σπάνιο να νοσεί κανείς χωρίς να έχει παρουσιαστεί η ένδειξη αυτή.

To 1980 εφαρμόσατε για πρώτη φορά με επιτυχία τη μέθοδο φαρμακευτικού ευνουχισμού με τη χορήγηση LHRH agonists σε ασθενή με καρκίνο του προστάτη. Έχει αλλάξει καθόλου η μέθοδος σας από τότε;

Η μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται δεν έχει αλλάξει, τουλάχιστον όσον αφορά τα βασικά χαρακτηριστικά της. Αν έχει αλλάξει κάτι, αυτό είναι η δοσολογία φαρμάκου που χορηγείται στον ασθενή και η συχνότητα χορήγησης του. Συγκεκριμένα, ενώ παλαιότερα ήταν υποχρεωτικό ο ασθενής να λαμβάνει εβδομαδιαίες δόσεις σκευάσματος, τώρα οι δόσεις αυτές μπορούν να φτάσουν σταδιακά ακόμα και την μια ανά τρίμηνο. Αλλά πρόκειται πάντα για τον ίδιο μηχανισμό δράσης του ίδιου φαρμάκου.

Από τις ανακαλύψεις που κάνατε κατά τη διάρκεια των ερευνών σας ποια είναι αυτή που εφαρμόστηκε με μεγαλύτερη επιτυχία σε ασθενείς;

Θα ήθελα, πριν από όλα, να τονίσω ότι, για μένα, η θεωρητική έρευνα είναι ιδιαίτερα σημαντική και απορροφά ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρόνου μου. Όμως, τίποτα από όλα αυτά τα οποία ανακαλύπτουμε στο εργαστήριο δεν θα είχε μεγάλη αξία αν δεν ήταν δυνατή η πρακτική εφαρμογή του σε ασθενείς, αν δεν μπορούσαμε να θεραπεύσουμε κάποιον με αυτό. Κατά τη διάρκεια των ερευνών μου συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά τα οποία ανακαλύπταμε στο εργαστήριο θα μπορούσαν να έχουν μια πολύ καλή, έως άριστη, κλινική εφαρμογή.

Από τις ανακαλύψεις αυτές, λοιπόν, θεωρώ ότι αυτή η οποία έχει τη μεγαλύτερη αξία –ως προς τις δυνατότητες πρακτικής εφαρμογής της– είναι τα LHRH agonists, τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση του καρκίνου του προστάτη.

Το 1976 διαπιστώσαμε και πειραματικά ότι η χορήγηση LHRH agonists είχε πολύ καλά αποτελέσματα ως μέσο φαρμακευτικού ευνουχισμού. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1980, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά σε ασθενή με καρκίνο του προστάτη. Και είχε επιτυχία.

Η πρακτική αξία των LHRH agonists έγκειται στο ότι τα φάρμακα αυτά όχι μόνο αντικαθιστούν με μεγάλη επιτυχία τις αντίστοιχες χειρουργικές μεθόδους ευνουχισμού, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλά οφέλη και συμπληρωματικά με άλλες μεθόδους όπως είναι οι χημειοθεραπείες κ.λπ.

Όπως προανέφερα, με τη χρήση των σκευασμάτων αυτών αλλά και με τη βοήθεια της συνδυαστικής μεθόδου που προτείνεται ως ιδανική θεραπεία, είναι πλέον δυνατό να θεραπεύσουμε τη μορφή αυτή καρκίνου, σε τέτοιο βαθμό ώστε το να πεθάνει κανείς από αυτή θεωρείται εξαίρεση. Βέβαια, όταν μιλάμε για την ιατρική δεν μπορεί κανείς να είναι 100% σίγουρος για τίποτα, αλλά μπορώ να σας πω υπεύθυνα ότι είμαστε σε πολύ καλό δρόμο.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Ελπίζουμε να πετύχουμε κάτι αντίστοιχο –με αυτό που πετύχαμε κατά του καρκίνου του προστάτη– για τη θεραπεία άλλων μορφών καρκίνου. Τη στιγμή αυτή οι έρευνες μου επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στην θεραπεία του καρκίνου του στήθους.

Συγκεκριμένα, ανακαλύψαμε ένα είδος ορμόνης η οποία μπορεί να «μπλοκάρει» τις θηλυκές ορμόνες, αντιμετωπίζοντας έτσι, σε μεγάλο βαθμό, τον καρκίνο. Oι έρευνές μας για την αποδοτικότητα του νέου αυτού φαρμάκου συνεχίζονται και ελπίζω πως σε τρία περίπου χρόνια από τώρα θα έχουν ολοκληρωθεί. Τα πρώτα αποτελέσματα πάντως που έχουμε στα χέρια μας είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά, καθώς η χορήγηση της ορμόνης αυτής σε ασθενείς είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά –ή και να σταματήσει τελείως– η εξάπλωση της αρρώστιας.

Στις μισές τουλάχιστον περιπτώσεις η διάγνωση γίνεται όταν ο καρκίνος είναι ήδη έξω από το στήθος. Πρέπει κάτι να γίνει για να αποτραπεί τυχόν εξάπλωση του. Αυτός είναι και ο στόχος μας τώρα.

Ένα άλλο σχέδιό μας τώρα αφορά τις ορμόνες που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση. Καθώς οι γυναίκες δεν μπορούν, τώρα πια, να παίρνουν οιστρογόνα όπως παλιά, πρέπει να βρούμε εναλλακτικές μεθόδους. Ίσως αυτές να αφορούν σε χορήγηση ειδικών στεροειδών, δεν μπορούμε ακόμη να είμαστε σίγουροι.

Ποια θέση πιστεύετε ότι κατέχει ο παράγοντας της τύχης στην ερευνητική διαδικασία;

Δεν πιστεύω πως η τύχη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επιστήμη. Στην επιστήμη γνωρίζεις κάτι, πάνω σε αυτό στηρίζεις κάτι άλλο και μετά κοιτάς λίγο παραπέρα, κάνεις, δηλαδή, έρευνα μήπως βρεις κάτι το οποίο μπορεί να συνδεθεί με αυτά που ήδη ξέρεις. Δεν προχωράς στην τύχη. Είναι ένα οικοδόμημα γνώσεων το οποίο πατάει πάνω σε δυνατές, ακλόνητες βάσεις. Δεν το διακινδυνεύεις αυτό. Η πιθανότητα να κάνεις κάποιο λάθος, ειδικά στην ιατρική, είναι πάρα πολύ μικρή, αρκεί να είσαι εξαιρετικά προσεκτικός. Βέβαια, μπορεί κάτι να «δουλέψει», ενώ κάτι άλλο όχι. Όπως προείπα, δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος. Αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η τύχη δεν είναι απαραίτητος κριτής της επιτυχίας. Τουλάχιστον στην επιστήμη μου…

Τι σας έκανε να επιλέξετε την κατεύθυνση της ιατρικής, και ειδικότερα τον τομέα της ενδοκρινολογίας. Υπήρχε κάποιος ο οποίος σας βοήθησε σε αυτή σας την απόφαση;

Από μικρός είχα ξεχωρίσει τις επιστήμες των μαθηματικών και της χημείας, στις οποίες και ήμουν ιδιαίτερα καλός ως μαθητής. Αυτό που μου αρέσει στην ιατρική είναι ότι πρόκειται για εφαρμογή της επιστήμης και των ανακαλύψεών της στην ανθρώπινη ζωή. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Όσον αφορά στην επιλογή του τομέα της ενδοκρινολογίας, το χαρακτηριστικό της το οποίο με γοήτευσε είναι το ότι πρόκειται για μια μάλλον ποσοτική επιστήμη στην οποία μπορείς σε μεγάλο βαθμό να ελέγξεις και να διορθώσεις τα πάντα. Δηλαδή, απλά μετράς τη συγκέντρωση ορισμένων ουσιών στο αίμα και τις αναπληρώνεις ή αφαιρείς το πλεόνασμά τους, όπου κρίνεις ότι χρειάζεται. Επίσης, σχετίζεται πολύ με τη χημεία, η οποία και με ενδιαφέρει πολύ ως επιστήμη.

Βέβαια, αν και η επιλογή της ιατρικής σταδιοδρομίας είναι καθ' όλα δική μου, στην πορεία υπήρχαν άτομα τα οποία άσκησαν ιδιαίτερη επιρροή πάνω μου, τα οποία με καθοδήγησαν και με συμβούλεψαν. Από τα άτομα αυτά δεν μπορώ παρά να ξεχωρίσω τους Asher Korner και Frederic Sanger.

Αρχή της σελίδας