ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

15/6/2006
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Γ. Γαλίτης, Oμότιμος Kαθηγητής της Θεολογικής Σχολής

Eπίδοση τιμητικού τόμου σε έναν καταξιωμένο πανεπιστημιακό δάσκαλο


Την Τρίτη 30 Μαΐου πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιό μας τελετή επίδοσης τιμητικού τόμου στον Oμότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιο Γαλίτη. Την εκδήλωση προσφώνησε ο Πρύτανης καθηγητής κ. Γ. Μπαμπινιώτης, ενώ χαιρετισμό απηύθυναν ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής καθηγητής π. Γ. Μεταλληνός, ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καθηγητής κ. Χ. Oικονόμου και οι Πρόεδροι των Τμημάτων Θεολογίας των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης καθηγητές κ. Ν. Oλυμπίου και Μ. Κωνσταντίνου, αντίστοιχα. Η παρουσίαση του έργου και της προσωπικότητας του τιμωμένου έγινε από τον Oμότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γ. Πατρώνο, τον Oμότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ι. Καραβιδόπουλο καθώς και τους καθηγητές κ. Ι. Γαλάνη από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και Ν. Ιωαννίδη από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
O ομότιμος καθηγητής Γεώργιος Γαλίτης γεννήθηκε το 1926 στον Βόλο. Το έτος 1943, σε ηλικία 17 ετών, εισάγεται στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα βιβλικά θέματα τα οποία και θα διαμορφώσουν εν συνεχεία τις επιστημονικές επιλογές του. Μεταπτυχιακές σπουδές πραγματοποιεί σε Πανεπιστήμια της Αυστρίας και της Γερμανίας. Το 1960 αναγορεύεται διδάκτωρ Θεολογίας από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά από τρία χρόνια αναγορεύεται, από την ίδια Σχολή, υφηγητής. Το έτος 1969, σε ηλικία 43 ετών, υποβάλλει υποψηφιότητα στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και εκλέγεται τακτικός καθηγητής. Στην Θεσσαλονίκη θα παραμείνει μέχρι το 1979 φτάνοντας στα ύπατα ακαδημαϊκά αξιώματα, ως κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής και Συγκλητικός. Το 1979 μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο οποίο δίδαξε μέχρι το 1994, οπότε και αφυπηρέτησε. Κατά το διάστημα της δεκαπενταετούς θητείας του στο Πανεπιστήμιό μας, ανήλθε και πάλι τα υψηλά κλιμάκια της ακαδημαϊκής ιεραρχίας διατελώντας για πολλά χρόνια διευθυντής του Ερμηνευτικού τομέα καθώς και Συγκλητικός.

Ο καθηγητής κ. Γ. Γαλίτης Κύριε καθηγητά, η τιμή που σας έγινε την περασμένη εβδομάδα στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου μας, ασφαλώς ήταν μια κορυφαία στιγμή στην ακαδημαϊκή σας σταδιοδρομία. Αλήθεια, τι σημαίνει για σας ο επιβλητικός τιμητικός τόμος με τίτλο «Διακονία – Λειτουργία – Χάρισμα» που σας επιδόθηκε, καθώς και η τελετή που οργανώθηκε προς τιμήν σας;

O τόμος που αναφέρατε έχει υπότιτλο Πατερική και σύγχρονη ερμηνεία της Καινής Διαθήκης. Είναι το κύριο αντικείμενο της επιστημονικής μου ενασχολήσεως πενήντα χρόνια τώρα. O κύριος τίτλος του τόμου σε συνδυασμό με τον υπότιτλο δίνει το στίγμα της σκοπιάς, από την οποία βλέπω την επιστημονική μου δουλειά: θεωρώ ότι ο βιβλικός ερμηνευτής πρέπει αφ' ενός να εργάζεται με τις σύγχρονες μεθόδους, εκμεταλλευόμενος όμως το θησαυρό της πατερικής ερμηνείας, που αποτελεί την κληρονομιά μας ως Eλλήνων και ως ορθοδόξων και αφ' ετέρου να επιτελεί το έργο του ως Διακονία προς τον Άνθρωπο, ως Λειτουργία της Εκκλησίας και ως Χάρισμα εκ Θεού. Γύρω από αυτή την κεντρική έννοια περιστρέφονται και οι τριάντα πέντε εργασίες των συναδέλφων μου καινοδιαθηκολόγων που μετείχαν με τα άρθρα τους στη συγγραφή του τιμητικού τόμου. Όσο για την τελετή, δέχτηκα την τιμή με ιδιαίτερη συγκίνηση ως έκφραση της αγάπης προσφιλών συνεργατών, συναδέλφων και μαθητών μου. Η αγάπη τους τούς οδήγησε στο να τονίσουν και να υπογραμμίσουν πράγματα που δεν αποτελούν τίποτε άλλο, παρά εκπλήρωση ενός αυτονόητου χρέους. Ό,τι τυχόν εποίησα, το θεωρώ δώρο του Θεού, και γι' αυτό κινητήριά μου δύναμη υπήρξε η φροντίδα μου να μην «κρύψω το τάλαντον εν τη γη», όπως ο πονηρός δούλος της παραβολής. Παράλληλα, θεωρώ ότι η τιμή προς έναν ακαδημαϊκό δάσκαλο ανήκει κατά βάσιν σε άλλους: στους δασκάλους του, στην πανεπιστημιακή κοινότητα που τον εξέθρεψε και όπου υπηρέτησε, άρα και στους συναδέλφους του και στους φοιτητές του. Τέλος, στην οικογένειά του, την πατρική οικογένεια, αλλά και τη νέα οικογένεια που δημιούργησε.

Εδώ επιτρέψτε μας μια προσωπική ερώτηση: Η οικογένειά σας πόσο σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε στην πορεία σας;

Γνωρίζετε βέβαια ότι ο δρόμος της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας δεν είναι ανθόσπαρτος. Όποιος επιλέγει να αφιερώσει τη ζωή του στην επιστημονική έρευνα, αποφασίζει να στερηθεί πολλά, σε χρόνο, σε χρήμα, σε ανέσεις, σε αναψυχή. Είναι επόμενο, λοιπόν, και η οικογένεια να στερείται πολλές φορές κάποια πράγματα. Αυτό πρέπει να το αποδεχτεί η οικογένεια ανεπιφύλακτα, και εδώ ακριβώς έγκειται η ουσία της βοήθειας και της στήριξης που του παρέχει. Από το άλλο μέρος, είμαι πεπεισμένος ότι η όλη εμπειρία της οικογένειας πλουτίζει τον επιστήμονα ως άνθρωπο, καθώς τον προσγειώνει στη ζωή και δεν τον αφήνει να παγιδευτεί στην απολυτότητα της επιστήμης.

Σ' αυτή την πορεία, τι ρόλο έπαιξε η σύζυγός σας;

Στη σύζυγό μου οφείλω πάρα πολλά, γιατί μου συμπαραστάθηκε όλα τα χρόνια αγόγγυστα, συμμεριζόμενη με πολλή αγάπη, κατανόηση και αυτοθυσία τη δύσκολη ζωή της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας, πολύτιμη βοηθός και συνοδοιπόρος.

Κύριε καθηγητά, από την πανεπιστημιακή έδρα «γαλουχήσατε και ποδηγετήσατε στους λειμώνες της θεολογικής επιστήμης» γενεές φοιτητών επί τριάντα χρόνια: πέντε ως υφηγητής και εικοσιπέντε ως τακτικός καθηγητής, εκ των οποίων τα δέκα στη Θεσσαλονίκη και τα είκοσι στην Αθήνα. Στρέφοντας το βλέμμα σας προς τα πίσω, μπορείτε να μας δώσετε με δυο λόγια τον απολογισμό του έργου σας;

Κύριο μέλημά μου υπήρξε να μυήσω τους φοιτητές μου στη γνώση του αντικειμένου της επιστήμης που θεραπεύω, στην επιστήμη της Καινής Διαθήκης. Φρόντισα πάντοτε να δίνω τα τελευταία πορίσματα της έρευνας, συνδυάζοντάς τα με την πλούσια ερμηνευτική παράδοση των πατέρων της Εκκλησίας. Συγχρόνως καλλιέργησα την προσωπική επαφή με τους φοιτητές μου, και στο γραφείο και στο σπίτι μου, που ήταν πάντα ανοιχτό, και σε ιδιαίτερα σεμινάρια, που τα παρακολουθούσαν εθελοντικά οι φοιτητές: ένα απ' αυτά το συνεχίζω ως σήμερα.
Παράλληλα με τη διδασκαλία, αφιέρωσα τις δυνάμεις μου, όπως κάθε πανεπιστημιακός καθηγητής, στην επιστημονική έρευνα, αλλά και στις διοικητικές θέσεις στις οποίες με κάλεσε το Πανεπιστήμιο. Εκτός τούτων, φρονώ ότι ο πανεπιστημιακός δάσκαλος οφείλει επιπλέον να εξέλθει στην κοινωνία, και, στην περίπτωση του θεολόγου, να την υπηρετήσει και διά της Εκκλησίας. Έτσι, ανταποκρίθηκα στις προσκλήσεις διαφόρων φορέων, καθώς και της Εκκλησίας, να μετάσχω σε επιτροπές, διεθνείς συναντήσεις και Διαλόγους με άλλες εκκλησίες, παράλληλα με διαλέξεις και άλλες συναφείς δραστηριότητες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μία δραστηριότητά σας που είναι γνωστή στον πολύ κόσμο, είναι η συμμετοχή σας στη μεταφραστική ομάδα της Καινής Διαθήκης. Ποια είναι η σημασία της μετάφρασης βιβλικών κειμένων;

Κατ' αρχήν να πω, ότι η μετάφραση προϋποθέτει την ερμηνεία: την επιστημονική δηλαδή δουλειά που σκοπό έχει, χρησιμοποιώντας διάφορες ερμηνευτικές μεθόδους, να ανακαλύψει το ακριβές νόημα ενός κειμένου, τι δηλαδή ακριβώς σκεπτόταν ο συγγραφέας όταν έγραφε το κείμενο και ποιο συγκεκριμένο μήνυμα ήθελε να μεταδώσει στον αναγνώστη. Η μετάφραση, χρησιμοποιώντας την ερμηνεία, μεταφέρει το μήνυμα αυτό από έναν γλωσσικό τύπο που είναι απρόσιτος ή δυσπρόσιτος στον αναγνώστη, σε έναν άλλο, οικείο σ' αυτόν. Κάθε γλώσσα εξελίσσεται, και η ελληνική δεν αποτελεί εξαίρεση. Η Καινή Διαθήκη γράφτηκε πριν 2.000 χρόνια στη δημοτική της εποχής. Το μήνυμα που ήθελαν να δώσουν οι συγγραφείς της, το ευαγγέλιο, ήταν η χαρμόσυνη αγγελία ότι ήρθε, έφτασε η βασιλεία του Θεού στον κόσμο και ο καθένας μπορεί να μετάσχει σ' αυτήν και ότι η μετοχή σ' αυτήν είναι η μόνη ελπίδα για τη σωτηρία του ανθρώπου. Αυτό το συγκλονιστικό νέο ήταν απόλυτα κατανοητό για τους ανθρώπους της εποχής του. Σήμερα, πόσο συγκλονίζει το μήνυμα αυτό; Ανεξάρτητα από άλλες αιτίες που δεν είναι του παρόντος να επισημάνουμε, ένα φράγμα που εμποδίζει να ακουστεί το μήνυμα, είναι η γλωσσική μορφή. Μια απόδοση στην καθημερινά ομιλούμενη γλώσσα σπάζει αυτό το φράγμα.

Επομένως μια τέτοια μετάφραση έχει ιδιαίτερη σημασία για τη νέα γενιά...

Ακριβώς! Η μετάφραση είναι σήμερα απαραίτητη, ιδίως για τα νέα παιδιά, που δεν έχουν την κλασική παιδεία των παλαιοτέρων. Το 2004 είχε εισαχθεί με απόφαση του Αρχιεπισκόπου στους ναούς της αρχιεπισκοπικής περιφέρειας Αθηνών το μέτρο της αναγνώσεως κατά τη θεία Λειτουργία του Αποστόλου και του Ευαγγελίου σε μετάφραση, μετά το πρωτότυπο κείμενο. Είναι πολύ κρίμα, όπως τόνισε και ο κ. Πρύτανης στην προσφώνησή του, που η απόφαση αυτή ανεκλήθη, στερώντας έτσι το εκκλησίασμα από την άμεση πρόσβαση στο λυτρωτικό μήνυμα του ευαγγελίου, που είναι και ο σκοπός της αναγνώσεως των σχετικών περικοπών. O λόγος δεν επενεργεί μαγικά: πρέπει να είναι κατανοητός, όπως γράφει και ο ίδιος ο απόστολος Παύλος, αναπτύσσοντας αυτό ακριβώς το θέμα, στο 14ο κεφάλαιο της Α' Προς Κορινθίους Eπιστολής του, αλλιώς οι ομιλούντες θα είναι «εις αέρα λαλούντες».

Πώς κρίνετε τις θεολογικές σπουδές στην Ελλάδα, καθ' εαυτές αλλά και σε σύγκριση με το εξωτερικό;

Σήμερα διεθνώς οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις ανθρωπιστικές σπουδές με λιγότερη στοργή και μεγαλύτερη φειδώ στις οικονομικές παροχές. Πρέπει να πω ότι οι θεολογικές σπουδές στην Ελλάδα βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο. Oι καθηγητές μας διακρίνονται στα διεθνή fora για τη συμβολή τους στην προαγωγή της θεολογικής επιστήμης, την ερευνητική τους δουλειά και τη συγγραφική τους παραγωγή, στο πλαίσιο που τους επιτρέπει η στάθμη των διαθέσιμων υλικοτεχνικών μέσων, των κονδυλίων και ιδίως των βιβλιοθηκών. Tο μεγάλο πρόβλημα είναι, εδώ και πολλά χρόνια, η έλλειψη πόρων για βιβλία και περιοδικά, αλλά και για τη σωστή και ορθολογική οργάνωση των βιβλιοθηκών. Ως προς το επίπεδο των φοιτητών που έρχονται στις σχολές, αυτό ποικίλλει: μαζί με φοιτητές που είναι άριστοι και έχουν ζήλο για τις σπουδές τους, εγγράφονται και φοιτητές που δεν ήταν πρώτη προτίμησή τους η θεολογία. Bέβαια, πολλοί από αυτούς θέλγονται κατόπιν από το αντικείμενο και το αγαπούν. Η εμπειρία μου δείχνει ότι στο εξωτερικό το επίπεδο των φοιτητών είναι πολλές φορές καλύτερο, πράγμα που οφείλεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, στο σύστημα εισαγωγής στις θεολογικές Σχολές.

Kαι ένα ερώτημα ευρύτερου ενδιαφέροντος: H Εκκλησία είναι σήμερα σε θέση να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα της κοινωνίας;

Kοιτάξτε: η Eκκλησία υπάρχει για να δώσει απάντηση στο βασικό υπαρξιακό πρόβλημα του ανθρώπου, που είναι η υπέρβαση του θανάτου και η βεβαίωση της ζωής. Ως εγγύηση προβάλλει την ανάσταση του ιδρυτή της Xριστού, ο οποίος «ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι», δηλαδή σε όλους τους ανθρώπους, «ζωήν χαρισάμενος». Η λύτρωση του ανθρώπου από το υπαρξιακό άγχος και η καταξίωση της ζωής είναι η μεγαλύτερη προσφορά, από την οποία απορρέει κάθε άλλη. Και βέβαια, ο λυτρωμένος άνθρωπος, δεν μπορεί να μην πολεμήσει, είτε μεμονωμένα είτε ομαδικά, το κοινωνικό κακό, την ανισότητα, την αδικία, την εκμετάλλευση. Έτσι η Εκκλησία έχει πάντα λόγο στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας. Αν στην ερώτησή σας περιλαμβάνεται και η οργανωμένη δράση της Εκκλησίας, θα σας απαντούσα ότι υπάρχουν αξιόλογες κοινωνικές προσπάθειες, είτε από την Εκκλησία αμέσως είτε με την έμπνευσή της, που δεν είναι ευρύτερα γνωστές. Φυσικά, αυτά δεν σημαίνουν ότι όλα είναι ρόδινα, δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν και άνθρωποι στο χώρο της Εκκλησίας επιλήσμονες της αποστολής τους. Την Εκκλησία την αποτελούν άνθρωποι, με τις αρετές και τα ελαττώματά τους και τις ελλείψεις τους.

Υπάρχει έλλειμμα θρησκευτικής παιδείας στη χώρα μας;

Είναι αλήθεια ότι, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και διεθνώς, ή τουλάχιστον στον λεγόμενο χριστιανικό κόσμο, η θρησκευτική παιδεία γενικά είναι σήμερα υποβαθμισμένη. Η χώρα μας νομίζω ότι έχει μια ιδιοτυπία. Από το ένα μέρος ο λαός μας δεν θέλει να αποκοπεί από τις χριστιανικές ρίζες του, δεν θέλει να απομακρυνθεί από την Εκκλησία του, όσο κι αν αυτό θα το ήθελαν μερικοί. O αποχρωματισμός άλλων λαών δεν έχει αντιστοιχία στη χώρα μας. Από το άλλο μέρος όμως, η θρησκευτική παιδέια, ή, καλύτερα, η εκκλησιαστική αγωγή (και μ' αυτό εννοώ τόσο τις γνώσεις, όσο και τον τρόπο του εκκλησιαστικού βιώματος) είναι σε σημείο απελπιστικά χαμηλό. Γι' αυτό ευθύνονται, φρονώ, πολλοί παράγοντες. Oι «μεταπράτες» της γνώσης θέτουν τη «θρησκευτική» παιδεία σε δεύτερη μοίρα. Oι ποιμένες της Εκκλησίας σε πολλές περιπτώσεις δεν δίνουν όση σημασία θα έπρεπε στην εκκλησιαστική αγωγή του λαού. Η αντίληψη που έχουν πολλοί από μας για την «πολυπολιτισμική κοινωνία» είναι επίσης ανασταλτικός παράγοντας για την εμβάθυνση στον δικό μας πολιτισμό, σ' όλες τις πλευρές του. Λησμονούν ότι άλλο είναι το να καταφάσκουμε τους άλλους πολιτισμούς εμμένοντας στον δικό μας, και άλλο να αναμειγνύουμε τους πολιτισμούς για να προκύψει κάποιο άχρωμο, άγευστο, άοσμο, ασπόνδυλο και χωρίς ταυτότητα κατασκεύασμα.


Αρχή της σελίδας