ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

15/1/2006
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Kώστας Xαραλαμπίδης, Eπίτιμος Mουσικός Διευθυντής του Πανεπιστημίου Aθηνών

Tιμητική εκδήλωση για έναν σημαντικό μουσικό δάσκαλο


O Kώστας XαραλαμπίδηςΣτις 19 Δεκεμβρίου 2005, το Πανεπιστήμιο Αθηνών οργάνωσε στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών εκδήλωση τιμής για τον εορτασμό των 68 χρόνων εκπαιδευτικής και καλλιτεχνικής προσφοράς του επίτιμου Μουσικού Διευθυντή του Πανεπιστημίου μας κ. Κώστα Χαραλαμπίδη. O Κ. Χαραλαμπίδης βρίσκεται, από το 1938 μέχρι σήμερα, στο προσκήνιο της μουσικής ζωής του τόπου ως καθηγητής, συνθέτης, κριτικός και μαέστρος. Διορίζεται στο Μουσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών τον Απρίλιο του 1945. Ήταν τότε που για πρώτη φορά στην ιστορία της Ανώτατης Εκπαίδευσης εισαγόταν και θεσμικά στη χώρας μας, η μουσική παιδεία. Γρήγορα ο Κ. Χαραλαμπίδης καθιστά το Μουσικό Τμήμα κέντρο των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων του Πανεπιστημίου και έναν από τους πλέον δραστήριους μουσικούς φορείς της μουσικής ζωής των Αθηνών. Μερικά χρόνια αργότερα η επιτυχία και η πρωτοτυπία του έργου του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αναγνωρίζεται από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης το οποίο ιδρύει επίσης Μουσικό Τμήμα, πανομοιότυπο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Μουσικό Τμήμα περιελάμβανε τότε τη μεγάλη Μικτή Χορωδία, την οποία αποτελούσαν περίπου 200 μουσικώς καταρτισμένοι φοιτητές, καθώς και την Oρχήστρα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Περιελάμβανε, επίσης, το σεμινάριο Ιστορίας και Μουσικής Γνωσιολογίας, διετούς εκπαιδεύσεως, τη Μικτή Χορωδία Εκκλησιαστικής μουσικής, τάξεις υπερεντατικών μαθημάτων θεωρίας της μουσικής και μουσικής αναγνώσεως καθώς και συγκροτήματα μουσικής δωματίου.
O κ. Χαραλαμπίδης δεν περιορίστηκε μόνο σε στοχεύσεις καλλιτεχνικές. Παράλληλα αναπτύσσει σημαντική κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα. Τα νοσοκομεία, τα ιδρύματα, οι φυλακές, ο στρατός και τα ιδρύματα αναπήρων είχαν ανάγκη καλλιτεχνικής και ψυχαγωγικής στηρίξεως. Έτσι, ο κ. Χαραλαμπίδης συνεργάστηκε με συνολικά 57 ευαγή ιδρύματα και συμμετείχε σε 102 εκδηλώσεις τους, αποσπώντας πλήθος ευχαριστήριων και τιμητικών διακρίσεων για την πολύτιμη προσφορά του. Επίσης, συνεργαζόμενος με τοπικούς πολιτιστικούς παράγοντες, πραγματοποιεί, με σκοπό τη διοργάνωση μουσικών εκδηλώσεων, 32 ταξίδια στις μεγάλες πόλεις της Ηπειρωτικής και Νησιωτικής Ελλάδας με σκοπό την αφύπνιση του καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος των κατοίκων των αστικών κέντρων μετά τον πόλεμο. Στα ταξίδια αυτά συμμετέχουν εκατοντάδες φοιτητές, οι εκάστοτε Πρυτανικές Αρχές και καθηγητές του Πανεπιστημίου μας.
Για το πρωτότυπο καλλιτεχνικό, μορφωτικό και επιστημονικό του έργο, από το 1945 έως το 1975, ο κ. Χαραλαμπίδης τιμήθηκε με 25 ευαρέσκειες Συγκλήτων και Πρυτάνεων, γεγονός πρωτοφανές και μοναδικό στην Ιστορία του Πανεπιστημίου.

Στην προσφώνησή του, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης υπογράμμισε ότι «ο Κ. Χαραλαμπίδης είναι ο άνθρωπος που κατάφερε μέσα από την τέχνη και μέσα από την ανθρώπινη ζεστασιά του να προσελκύσει την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση των Πρυτάνεων που διοίκησαν αυτό το Πανεπιστήμιο, την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη της Συγκλήτου, των Πανεπιστημιακών καθηγητών και πάνω απ’ όλα την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση και την αγάπη των φοιτητών». «Μορφές όπως ο κ. Χαραλαμπίδης», συνέχισε ο κ. Μπαμπινιώτης, «όταν περνούν από το Πανεπιστήμιο συγκεντρώνοντας αυτήν την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη και αναπτύσσουν αυτήν την δραστηριότητα δεν μπορεί το Πανεπιστήμιο να μην τους τιμά. Έτσι, σήμερα το Πανεπιστήμιό μας τιμά τον Κ. Χαραλαμπίδη, τον μαέστρο, τον Πανεπιστημιακό δάσκαλο της μουσικής, τον συνθέτη, τον κριτικό, θα έλεγα τον Κ. Χαραλαμπίδη τον δημιουργό, γιατί η έννοια του δημιουργού και του παθιασμένου ανθρώπου για την τέχνη και τον πολιτισμό τα περιλαμβάνει όλα».
Την προσφώνηση του κ. Γ. Μπαμπινιώτη ακολούθησαν οι χαιρετισμοί του Προέδρου της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών, καθηγητή κ. Θεόδωρου Αντωνίου, του εκπροσώπου της Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών κ. Γεωργίου Κάρτερ, του συγγραφέα κ. Παύλου Μάτεσι, του ιστορικού της Νεοελληνικής Μουσικής και συγγραφέα κ. Τάκη Καλογερόπουλου, του ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ευτύχιου Βορίδη, της πρωταγωνίστριας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής κυρίας Ιουλίας Τρούσα και του Πανεπιστημιακού κ. Αντώνιου Βασιλάκη.

Κύριε Χαραλαμπίδη, πώς ασχοληθήκατε με τη μουσική;
Η απόφαση των γονέων μου να μετακομίσουμε οικογενειακώς από τη Ρόδο, όπου γεννήθηκα, στην Αθήνα υπήρξε καθοριστική. Ενώ τη δεκαετία του ’20 η μουσική κίνηση στη Ρόδο ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, στην Αθήνα μπορούσες να αποκομίσεις πάρα πολλά μουσικά ερεθίσματα. Θυμάμαι όταν για πρώτη φορά άκουσα τετράφωνη εκκλησιαστική μουσική στη Μητρόπολη των Αθηνών. Σαν να έγινε μια έκρηξη μέσα μου! Ήταν τότε που κατάλαβα ότι ήθελα να γίνω μουσικός. Ύστερα, υπήρξα και τυχερός διότι ως μαθητής του 5ου γυμνασίου αρρένων είχα την τύχη να έχω δασκάλους δυο διαπρεπείς καλλιτέχνες της εποχής, τον Κώστα Χάγιο, μαέστρο χορωδιών και ιδρυτή της Παιδικής Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων και τον Θεόδωρο Παπασπυρόπουλο, βαθύ γνώστη του δημοτικού τραγουδιού. Αυτοί οι δυο δάσκαλοι μου έδωσαν την πρώτη ώθηση έχοντας διαγνώσει την κλίση μου στη μουσική. Όταν ήρθε η ώρα να αρχίσω τις μουσικές μου σπουδές, με πήρε κοντά του ο Μανώλης Καλομοίρης, διευθυντής του Εθνικού Ωδείου. Κοντά του σπούδασα και πήρα το δίπλωμα Αρμονίας και το δίπλωμα Αντιστίξεως και Φυγής. Αργότερα, με τη βοήθεια και άλλων καλών ανθρώπων πήγα στο Μόναχο ως υπότροφος της Γερμανικής Κυβερνήσεως όπου σπούδασα στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής του Μονάχου και το Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Νιώθω την ανάγκη να αναφέρω ότι ευεργετήθηκα πάρα πολύ στη ζωή μου, γι’ αυτό και θεωρώ προσωπικό μου καθήκον να βοηθάω και εγώ με τη σειρά μου τους ανθρώπους προκειμένου να ανταποδώσω έτσι την αγάπη και τη βοήθεια που μου έχει προσφερθεί.

Πώς ξεκινά η καριέρα σας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών;
Μιλούμε για το 1944. Η Ελλάδα ήταν αιμόφυρτη, ερειπωμένη και διχασμένη. Oι συνθήκες ήταν δυσμενέστατες για να κάνει κανείς όνειρα. Και όμως το όνειρο έγινε πραγματικότητα χάρη στην πίστη, τη θρησκευτικότητα και τις προσπάθειές μου. Είναι μια άκρως μυθιστορηματική υπόθεση που έχω παρακαλέσει να γνωστοποιηθεί αργότερα και αφού εκλείψουν οι λίγοι εναπομείναντες εκείνης της εποχής. Σε ηλικία 18 ετών, στην τελευταία ακόμα τάξη του γυμνασίου, διορίσθηκα επιμελητής των παιδικών χορωδιών του Δήμου Αθηναίων. Δίδαξα σε διάφορα εκπαιδευτήρια, αργότερα στην Α.Σ.O.Ε.Ε. και τον Απρίλιο 1945, σε ηλικία 25 χρόνων, διορίστηκα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου ίδρυσα το Μουσικό Τμήμα με τη βοήθεια επιφανών καθηγητών. Αργότερα δίδαξα στην Ανωτάτη Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων του Θεραπευτηρίου ‘Ευαγγελισμός’ ενώ ταυτόχρονα ασκούσα το λειτούργημα του μουσικού κριτικού σε περιοδικά και εφημερίδες.

Κοιτώντας πίσω και κάνοντας μια αποτίμηση της πορείας σας στο Πανεπιστήμιο σε ποια σημεία θα στεκόσαστε;
Είμαι ευτυχής που δούλεψα εκείνη την ιστορική εποχή στο ανασυγκροτούμενο Πανεπιστήμιο μαζί με θρυλικές μορφές Πρυτάνεων και καθηγητών. Όλοι δουλεύαμε σκληρά γιατί είχαμε το πάθος της δουλειάς αλλά και το όνειρο να ανασυγκροτήσουμε την Ελλάδα. Από τα χέρια μου πέρασαν περί τους 7330 φοιτητές, οι οποίοι διασκορπίστηκαν αργότερα σε όλη τη χώρα καθιστάμενοι εμπνευστές και υποστηρικτές σοβαρών τοπικών καλλιτεχνικών κινήσεων. Από τα στατιστικά στοιχεία καταφαίνεται ότι στη Μεγάλη Μικτή Χορωδία του Μουσικού Τμήματος φοίτησαν περί τους 1943 φοιτητές, ενώ από το σεμινάριο Ιστορίας και Μουσικής Γνωσιολογίας 3608 φοιτητές. Από τις τάξεις Θεωρίας της Μουσικής 1524 φοιτητές, στα διάφορα συγκροτήματα 152 φοιτητές και από την τάξη Φωνητικής Μουσικής περίπου 71 φοιτητές. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια διοργάνωσα 547 εκδηλώσεις σε αίθουσες συναυλιών, σε αρχαία θέατρα, σε εορτασμούς, ταξίδια κ.λπ. Δίδαξα και παρουσίασα 26 ολόκληρα ορατόρια και 6 αποσπασματικά. Επίσης, 3 πλήρεις όπερες και 17 σε αποσπάσματα. Παρουσίασα για πρώτη φορά στην Ελλάδα πλήρες το Ιταλικό μουσικό Μπαρόκ καθώς και όπερες της ίδιας εποχής, στις εκτελέσεις των οποίων μετείχαν κατά κανόνα νέοι καλλιτέχνες που αργότερα διέπρεψαν ως μαέστροι, συνθέτες, σολίστες όπερας και ενόργανης μουσικής.
Ακόμα και τα Τμήματα Μουσικών Σπουδών που έχουν ιδρυθεί σήμερα σε πολλά Ελληνικά Πανεπιστήμια οφείλουν σε έναν βαθμό την ύπαρξή τους στο τότε Μουσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Μουσικό Τμήμα ήταν εκείνο που επί 35 χρόνια προετοίμαζε τα πνεύματα και τις διαθέσεις ώστε να παραμερισθούν οι συντηρητικότητες και οι άγνοιες και να ανοίξουν σήμερα πύλες. Κάθε Τρίτη έκανα τα μαθήματα Μουσικολογίας και Ιστορίας της Μουσικής στα οποία μαζεύονταν και τα παρακολουθούσαν περί τους 500 φοιτητές κάθε φορά. Η καλλιέργεια γενικώς των φοιτητών γινόταν μέσα από τα μαθήματα, τις συναυλίες, τα ορατόρια, τα ταξίδια σε όλη την Ελλάδα. Το Μουσικό Τμήμα ήταν τόσο παραγωγικό και τόσο πρωτότυπο που προσήλκυσε τότε την προσοχή των Ανακτόρων. Ήταν μεγάλη η έκπληξή μου αλλά και η τρομάρα μου όταν μου ανήγγειλε ο αλησμόνητος Πρύτανης Λεωνίδας Φιλιππίδης ότι κατόπιν Βασιλικής επιθυμίας και εις αναγνώριση της μεγάλης προσφοράς του Μουσικού Τμήματος στην κοινωνία και το Πανεπιστήμιο, η Πριγκίπισσα Ειρήνη αναλαμβάνει την Επίτιμη προεδρία του Συμβουλίου του Μουσικού Τμήματος.

Δεν έλειψαν ωστόσο και οι δυσκολίες στην προσπάθεια καθιέρωσης του Μουσικού Τμήματος. Έχει μείνει στην ιστορία ο εορτασμός της 28ης Oκτωβρίου 1946 ως η ημέρα που για πρώτη φορά ανοίγονται οι πύλες της Μεγάλης Αίθουσας Τελετών για να ακουσθεί μουσική...
Είναι αλήθεια. Η Μεγάλη Αίθουσα Τελετών, η Aula όπως τη λέγαμε τότε, ήταν το ιερόν και το άβατον της Επιστήμης. Μόνον επιστημονικός λόγος επιτρεπόταν να ακούγεται και τίποτε άλλο. Όταν λοιπόν πρωτοδιορίστηκα, σε νεαρή ηλικία και γερμανομαθημένος, ήθελα να μεταφέρω τα πρότυπα των Πανεπιστημίων της Γερμανίας και στην Ελλάδα. Μου φαινόταν αδιανόητο να μην επιτρέπεται η μουσική στις επίσημες εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου. Έτσι, αποφασίζω και πάω στον τότε Πρύτανη Δημήτριο Μπαλάνο, μια πολύ μεγάλη Θεολογική μορφή, και του προτείνω η Μικτή Χορωδία του Πανεπιστημίου να λάβει και αυτή μέρος στον εορτασμό. Παρότι θεολόγος, ο Δ. Μπαλάνος δεν ήταν συντηρητικός. Με άκουσε λοιπόν και δέχτηκε την πρότασή μου. Κανόνισε μάλιστα να φέρει το θέμα στην επόμενη συνεδρίαση της Συγκλήτου προκειμένου να παρθεί η σχετική απόφαση. Όταν όμως έφερε την πρόταση αυτή στη Σύγκλητο, οι υπερσυντηρητικοί καθηγητές αντέδρασαν έντονα και φυσικά η Σύγκλητος απέρριψε την πρόταση. Την επομένη με καλεί ο Δ. Μπαλάνος και μου ανακοινώνει την απόφαση της Συγκλήτου. Εγώ του ζήτησα να επιμείνουμε φέρνοντας την πρόταση ξανά και ξανά στη Σύγκλητο έως ότου τα καταφέρουμε. «Δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτούν όσες φορές και αν το φέρουμε στη Σύγκλητο», μου απάντησε ταραγμένος. Καθώς όμως έφευγα από το γραφείο του με φωνάζει πάλι πίσω και μου λέει αγριεμένα: «Θα το κάνουμε και δεν θα το φέρουμε στη Σύγκλητο. Ετοιμάσου για την εκδήλωση». Την ημέρα της εκδήλωσης οι υπερσυντηρητικοί καθηγητές ταράχθηκαν από την παρουσία της Χορωδίας, σηκώθηκαν για να φύγουν αλλά ευτυχώς οι περισσότεροι δεν θέλησαν να αντιδράσουν μπροστά στον κόσμο που είχε κατακλύσει την αίθουσα και σιώπησαν. Η εκδήλωση πήγε περίφημα, ο κόσμος κατενθουσιάστηκε και την επομένη, στις 14/5/1946, λαμβάνω την πρώτη ευαρέσκεια από τον Πρύτανη Δ. Μπαλάνο.

Ας μιλήσουμε λίγο για τη μουσική παιδεία στη Ελλάδα. Πού πιστεύετε ότι μειονεκτούμε ως χώρα όσον αφορά τη μουσική παιδεία μας και πού ίσως υπερτερούμε;
Δεν υπερτερούμε δυστυχώς πουθενά. Από όλες τις Βαλκανικές χώρες είμαστε μουσικώς οι πλέον υποβαθμισμένοι. Μουσική παιδεία οργανωμένη και διαβαθμισμένη δεν υπάρχει. Αντίθετα, είναι στα χέρια ιδιωτών οι οποίοι και δεν ελέγχονται όσο θα έπρεπε. Και το σημαντικότερο είναι η ειρωνείες και τα καλαμπούρια τα οποία εκτοξεύουν οι ξένες εφημερίδες όταν αναγγέλλουμε ως πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης διάφορες πόλεις μας οι μουσικές υποδομές των οποίων είναι ίδιες ενός μικρού Γερμανικού χωριού. Η Πολιτεία δυστυχώς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ σοβαρά για τον μουσικό πολιτισμό της χώρας. Πρόκειται για θλιβερή, θα έλεγα εγκληματική, αδιαφορία για την οποία δεν θέλω να συνεχίσω να μιλάω. Ζω την κατάσταση αυτή στο προσκήνιο της μουσικής ζωής του τόπου επί 68 χρόνια και είμαι απογοητευμένος. Μόνο τούτο θα σας πω και βγάλετε τα συμπεράσματά σας: Στην Αθήνα, την πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, εάν δεν ήταν ο Ηρώδης ο Αττικός και ο Χρ. Λαμπράκης ακόμη δεν θα είχαμε που να πάμε να ακούσουμε μουσική.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Στα άμεσα σχέδιά μου είναι η ταχεία εκτύπωση ενός ακόμη βιβλίου μου. Πρόκειται για σύγγραμμα που πραγματεύεται την Δυτική θρησκευτική μουσική, ένα έργο το οποίο περιλαμβάνει φιλοσοφικές, ιστορικές και μουσικολογικές απόψεις γύρω από την τέχνη. Η μουσική είναι συνυφασμένη με συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα: πολιτικά και εκκλησιαστικά. Γι’ αυτό στο συγκεκριμένο βιβλίο ανατρέχω σε ιστορικά ‘μικρογεγονότα’ τα οποία ανέτρεψαν σκέψεις και αποφάσεις με αποτέλεσμα η τέχνη να πάρει μιαν άλλη πορεία.


Αρχή της σελίδας