ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

15/11/2005
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

O γιατρός Bάσος Λυσσαρίδης, π. Πρόεδρος της Kυπριακής Bουλής

Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών


Στις 8 Νοεμβρίου αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου μας, ύστερα από πρόταση της Ιατρικής Σχολής, ο π. Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής, κ. Βάσος Λυσσαρίδης.
O κ. Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Λεύκαρα της επαρχίας Λάρνακας στις 13 Μαΐου 1920 και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πήρε μέρος στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ε.O.Κ.Α. (1955-1959) και πρωτοστάτησε στην αντίσταση κατά του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής το 1960 και την περίοδο 1985-1991 διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής. Το 1969 ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ε.Δ.Ε.Κ., του οποίου υπήρξε Πρόεδρος μέχρι και τον Ιούλιο του 2001. Το 2000 μετά από συνεργασία του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ε.Δ.Ε.Κ. με άλλες πολιτικές δυνάμεις του Κέντρου ιδρύθηκε το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών και εξελέγη Πρόεδρός του (στις 29 Ιουνίου 2003 το Κίνημα μετονομάστηκε σε Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών Ε.Δ.Ε.Κ.). Σήμερα είναι επίτιμος πρόεδρος του Κινήματος και μέλος του Eθνικού Συμβουλίου.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε με την ευκαιρία της αναγόρευσής του, ο κ. Λυσσαρίδης μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις του, μεταξύ άλλων, για το Σχέδιο Ανάν και την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, τη στάση και τις επιθυμίες του Κυπριακού λαού, καθώς και το μέλλον της μεγαλονήσου.


O κ. Λυσσαρίδης

Η αναγόρευσή σας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει μια ιδιαίτερη σημασία για εσάς;

Είναι μια από τις εκδηλώσεις με εξαιρετικά έντονη συναισθηματική φόρτιση. Διότι το να είσαι στην πολιτική ζωή και να έχεις τις εκδηλώσεις τις θετικές και τις αρνητικές είναι φυσιολογικό. Το να με τιμά το Πανεπιστήμιο Αθηνών -στο οποίο και σπούδασα- και, μάλιστα, όπως μου είπαν, με ομόφωνη απόφαση του καθηγητικού αλλά και του φοιτητικού κινήματος, λέω ότι αυτόν τον τίτλο θα αφήσω εντολή να τον εναποθέσουν μαζί μου εις την μόνιμη κατοικία μου.

Περνώντας σε ζητήματα αμιγώς πολιτικά, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε ένα σχόλιο για το Σχέδιο Ανάν...

Κατ' αρχάς, για πρώτη φορά είχαμε κοινωνία πολιτών. Όταν στο αρχικό στάδιο οι ηγεσίες των μεγάλων κομμάτων είχαν πει «ναι» και είχα την τιμή, αν θέλετε, να αναλάβω την πρωτοβουλία για την απόρριψη του Σχεδίου, οι δημοσκοπήσεις μάς έδιναν περίπου τα ίδια ποσοστά που πήραμε τελικά. Όταν οι ηγεσίες έλεγαν «ναι», τα 70-80% του λαού είχαν πεισθεί για το απαράδεκτο του Σχεδίου. O λαός δεν διάβασε 9.000 σελίδες, ούτε ασχολήθηκε με τις λεπτομέρειες. O λαός τι είδε;

Πρώτον, είδε ότι την 1η Μαΐου θα είχε διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και ο νομίμως εκλεγείς Πρόεδρος Παπαδόπουλος και ο παράνομος ηγέτης Ντενκτάς, ως ισότιμοι πρόεδροι, θα συνυπέγραφαν την ενταξιακή πράξη με την Ευρώπη. Αν σε μία εβδομάδα είχαμε ένα αδιέξοδο, και ήταν πολύ εύκολο με ένα σχέδιο μη λειτουργικό να έχουμε αδιέξοδο, αυτό σήμαινε ότι θα είχαμε μια διαρχία, δύο ισοτίμως αναγνωρισμένους προέδρους, έκαστος εκ των οποίων θα ήταν και πρόεδρος ενός εκ των δύο συνιστώντων κρατιδίων. Αν αυτό δεν είναι διοικητική διχοτόμηση, δεν ξέρω τι είναι...

Το δεύτερο που είδε ο λαός είναι η εσαεί παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων. Μάλιστα, ενώ στο προτελευταίο Σχέδιο υπήρχε κάποιας μορφής αόριστος οδικός χάρτης, αυτός κατόπιν επεμβάσεων της Τουρκίας και των Αμερικανών, παρελείφθη. Το ίδιο συνέβη με τον φυλετικό διαχωρισμό. Είμαστε η μόνη χώρα στον 21ο αιώνα που οι άνθρωποι ψηφίζουν όχι ανάλογα με την ιδεολογία τους αλλά ανάλογα με την εθνική τους προέλευση και αυτό είναι αναχρονισμός.

Το σχέδιο ήτο έκτρωμα. Λυπούμαι που μιλώ λίγο με φανατισμό μετά από τόσον καιρό και αφού το απέρριψε ο λαός, αλλά αισθανόμουν ότι πληγωνόταν και η ανθρώπινη και η εθνική μου αξιοπρέπεια και μόνο να το συζητώ. Γιατί να τολμήσουν να μας βάλουν ένα τέτοιο Σχέδιο μπροστά μας; Αυτό ήταν το συναίσθημα που με έπνιγε. Ευτυχώς, όπως είπα, ο λαός υπερακόντισε τις ηγεσίες, οι οποίες τελικά κι εκείνες πλέον παρεσύρθησαν, αν παρεσύρθησαν ειλικρινά ή όχι αυτό θα το δείξει το μέλλον, και έτσι είχαμε τα αποτελέσματα που είχαμε. Η λύση του Κυπριακού είναι λύση του λαού.

Πώς κρίνατε τη στάση των κομμάτων στην Ελλάδα όσον αφορά το σχέδιο Ανάν;

Παρά το γεγονός ότι ο Κύπριος έχει έναν ομφάλιο λώρο με τον μητροπολιτικό πολιτισμό που κανένα μαχαίρι δεν τον αποκόπτει, αυτή τη φορά είπε «όχι, εσείς δεν ξέρετε τα θέματα, εμείς τα ξέρουμε. Σεβαστή η γνώμη σας, αλλά δεν θα αποφασίσετε εσείς για μας, θα αποφασίσουμε εμείς για μας». Έτσι δεν επηρέασε, όσο και να έγινε προσπάθεια, την κοινή γνώμη της Κύπρου οιαδήποτε τοποθέτηση οποιωνδήποτε πλευρών στον ελλαδικό χώρο.

Γενικότερα, τι είναι αυτό που περιμένουν οι Κύπριοι από τις εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις;

Αυτό που ζητάμε, τόσο από τις Ελληνικές όσο και από τις Κυπριακές Κυβερνήσεις, είναι να υπάρξει μια σοβαρή προσπάθεια ώστε να συνδεθεί το Κυπριακό με την έναρξη και τα πρώτα βήματα της τουρκικής πορείας προς την Ευρώπη και όχι με το τέλος. Έχουν γίνει τεράστια σφάλματα, το ένα ήταν η Νέα Υόρκη, το άλλο η Λουκέρνη και αργότερα το ότι επιτρέψαμε την έναρξη των συνομιλιών Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς πρότερη υλοποίηση των αυτονοήτων: ότι δεν μπορείς να θες να μπεις σε μια οικογένεια και να μην αναγνωρίζεις ένα μέλος της οικογένειας, δεν μπορείς να υπογράφεις τελωνειακή ένωση και να λες ότι σε ορισμένα εδάφη δεν υλοποιείται η τελωνειακή ένωση. Εγώ είμαι μεταξύ εκείνων που λένε «δεν θα κλαίω για χυμένο γάλα». Δεν μπορώ να αναιρέσω αυτά που έχουν συμβεί, επομένως απλώς κάνω την κριτική μου, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Όμως τώρα τι κάνουμε; Εδώ δεν υπάρχει οδικός χάρτης και υπάρχουν αοριστίες: ότι η Τουρκία σε κάποιο στάδιο των διαπραγματεύσεων νωρίς θα πρέπει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Το «νωρίς» τι σημαίνει; Ξέρουμε ότι η διαπραγμάτευση ίσως διαρκέσει δεκαετίες. Πρέπει να καθορίσουμε με εμμονή ότι πρέπει να υπάρξει ένα χρονοδιάγραμμα για να συμμορφωθεί η Τουρκία στα αυτονόητα. Ακόμη θα πρέπει να υπάρξει και χρονοδιάγραμμα για την απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων.

Ποια η σχέση, σε ανθρώπινο επίπεδο, των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων; Μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά στο νησί;

Αυτό το διάτρητο, όπως το λέω, συρματόπλεγμα έκανε το εξής καλό: απέδειξε ότι έκαναν λάθος εκείνοι που έλεγαν ότι αν οι Έλληνες και οι Τούρκοι βρεθούν μαζί θα γίνει έκρηξη, θα σκοτώνει ο ένας τον άλλο. Τώρα, παρόλο που δεν είναι μαζί, μεμονωμένα μετακινούνται οι άνθρωποι και δεν είδαμε ούτε μια γροθιά. Πού βρίσκεται αυτό το φυλετικό μίσος, επάνω στο οποίο στήριζαν τη διαιρετική τους πολιτική διάφοροι; Oρίστε που ακόμη και υπό πολύ δυσμενείς συνθήκες, με την ψυχολογική φόρτιση που έχει κάποιος που πάει να επισκεφθεί το σπίτι του στα Κατεχόμενα, και όμως δεν υπήρξε καμιά αρνητική εκδήλωση. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει οποιοδήποτε μίσος ανάμεσα στους λαούς. Το μίσος άλλοι το καλλιεργούν. Ποια διαφορά συμφερόντων υπάρχει μεταξύ του εργαζομένου Τουρκοκυπρίου και του εργαζομένου Ελληνοκυπρίου; Καμιά.

Κοιτώντας πίσω, στην πλούσια πολιτική σας διαδρομή, ποιο αίσθημα κυριαρχεί μέσα σας;

Έχω μια ευγνωμοσύνη στο λαό μου, παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά του κόμματός μου ήταν πάντοτε χαμηλά, γιατί στις ώρες της κρίσης έχει ευθυκρισία. Την ώρα του Σχεδίου Ανάν ήμουν ο ηγέτης του 76%. Είπα το περιβόητο που είπε πρώτος ο Γεώργιος Παπανδρέου ότι «πολλοί μας ερωτεύονται και λίγοι μας παντρεύονται», αλλά διερωτώμαι, ο έρωτας δεν είναι καλύτερος από το γάμο; Έχω τη συναίσθηση ότι ο λαός με πιστεύει και την ώρα της κρίσης θα ακολουθήσει, αυτό είναι μια ικανοποίηση. Εάν ζούσα στη Δανία ίσως να μην ήμουν πολιτικός ηγέτης. Η κυρίως κλίση μου ήταν προς τη φιλοσοφία, ούτε καν προς την ιατρική, και ίσως να είχα μια άλλη διαδρομή. Επαναστάτης θα ήμουν, μέσα στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα θα ήμουν, αλλά ίσως να μην ήμουν ηγέτης ενός συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος. Όταν, όμως, η πατρίδα σου βρίσκεται υπό ζυγό αποικιοκρατικό και γίνεται μια εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση, η απουσία για μένα θα ήταν λιποταξία. Μετά είπα, αν απελευθερωθεί η Κύπρος, θα ασχοληθώ με την έρευνα για τον καρκίνο, το όνειρό μου από τη στιγμή που έγινα γιατρός. Γίνεται η συμφωνία Ζυρίχης –Λονδίνου, διαφωνώ και υποστηρίζω ότι αυτή η συμφωνία δεν θα δουλέψει, και έχουμε την πολιτικοστρατιωτική παρουσία της Τουρκίας πλέον στην Κύπρο, θα έχουμε μπελάδες. Πρέπει να μείνεις, σκέφτηκα. Κλείνει το θέμα της Ζυρίχης, έρχεται το θέμα της Κατοχής. Έτσι το ένα μετά το άλλο με κράτησαν στην ενεργό πολιτική. Όταν η πατρίδα σου πρέπει να απελευθερωθεί, δεν ζητάς από τους άλλους να το κάνουν, είσαι και εσύ ένας από τους άλλους.

Έχετε πει σε κάποια συνέντευξή σας: «O αγωνιστής όσα πιο πολλά έχει προσφέρει τόσα πιο πολλά χρωστάει». Είστε αγωνιστής αλλά και ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει πολλά στο λαό του. Αναρωτιέμαι, τι είναι, λοιπόν, εκείνο που χρωστάτε;

Όλα. Και τη ζωή μου και την μετά θάνατο επίδρασή μου, διότι οφείλω να αφήσω μηνύματα, τα οποία, όσο είναι δυνατόν, να επιβιώσουν του θανάτου μου. Oύτε ο θάνατος είναι δικαιολογητικό απουσίας από αγώνες, σημαίνει πως δεν άφησες παρακαταθήκη. Εγώ θέλω να «ζήσω» στη νέα γενιά... Διαφοροποιημένος βέβαια, αλίμονο αν ήθελα η δική μου σκέψη να υιοθετηθεί απόλυτα από τη νέα γενιά. Να είναι ένα μήνυμα ότι σ' αυτήν την περίοδο έγιναν τα συγκεκριμένα γεγονότα, να απορρίψει κανείς μερικά, να δεχθεί, όμως, την αγωνιστική πλευρά. Και όταν λέω ότι ο αγωνιστής χρωστάει, εννοώ ότι ο άλλος στηρίζεται απάνω σου. Εφόσον έχεις ένα αγωνιστικό παρελθόν η μοίρα σου είναι φριχτή. Και σας φέρνω ένα παράδειγμα, θα μου επιτρέψετε αν και είναι εγωιστικό αυτό που θα πω: αν εγώ έλεγα «ναι» στο Σχέδιο Ανάν θα επηρέαζα πολλούς, γιατί θα σκέφτονταν «για να το λέει κι ο γιατρός, ο οποίος έχει αυτό το ιστορικό, αγωνιστικό παρελθόν, σημαίνει πως δεν υπάρχει δυστυχώς κάτι άλλο». Πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός, γιατί όσο περισσότερο κερδίζει την εμπιστοσύνη του λαού, το σφάλμα του πλέον θα είναι τραγικό.

Ένα σχόλιό σας για τη δημιουργία νέων Ανωτάτων Ιδρυμάτων στην Κύπρο; Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι τα τελευταία χρόνια η Κύπρος μετατρέπεται σε ένα νέο εκπαιδευτικό κέντρο που μέσα στην επόμενη δεκαετία αναμένεται να προσελκύει έναν πολύ μεγάλο αριθμό φοιτητών...

Το ελπίζω, ελπίζω να γίνει. Δεν συμμερίζομαι απολύτως την αισιοδοξία σας, αλλά είναι μια προοπτική την οποία πρέπει να καλλιεργήσουμε. Από πλευράς ποσοστού αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ίσως να είμαστε η πρώτη χώρα στον κόσμο, αν όχι η πρώτη είμαστε η δεύτερη. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό και δεδομένου ότι η χώρα μας δεν έχει πόρους, τα μεταλλεία μας είναι σχεδόν πια ξοφλημένα, στηριζόμαστε κυρίως στον τουρισμό, η αγροτική οικονομία υποφέρει, επομένως χρειαζόμαστε να δώσουμε μια άλλη στροφή σε υπηρεσίες υψηλού επιπέδου και μικρές βιομηχανικές μονάδες όσο το δυνατόν πιο υψηλού επιπέδου.

Το ποσοστό που δίνουμε για την έρευνα δεν συγκρίνεται με το ευρωπαϊκό, που ούτε αυτό βέβαια είναι ικανοποιητικό. Κάθε επένδυση στην έρευνα είναι επένδυση στο μέλλον. Κι εγώ πιστεύω στη νέα γενιά. Η δική μας γενιά, η συντηρητική, αυτό που λέμε κατεστημένο, λέει: «πού είναι οι δικές μας οι αρχές;» Και τους ρωτάω: «αν παρεδεχόμεθα ότι γίνεται μια συνεχής πρόοδος στην ανθρωπότητα, ποιοι τη φέρνουν; Oι πεθαμένοι ή οι νέοι;» Εγώ στους νέους στηρίζω τις ελπίδες μου.


Αρχή της σελίδας