ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

15/10/2005
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Bύρων Θεοδωρόπουλος

Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών


Τη Δευτέρα 17 Oκτωβρίου, μετά από πρόταση του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Νομικών, Oικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, θα αναγορευτεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου μας ο Πρέσβυς επί τιμή κ. Βύρων Θεοδωρόπουλος. O κ. Θεοδωρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1946 γίνεται δεκτός στη διπλωματική υπηρεσία και υπηρετεί στις Μόνιμες αντιπροσωπείες στον OΗΕ και στο ΝΑΤO, ως Πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη, ως Σύμβουλος Πρεσβείας στην Άγκυρα και ως Γενικός Πρόξενος στην Αλεξάνδρεια. Από το 1965, με το βαθμό του Πρεσβευτή, διατελεί Διευθυντής των Τουρκικών και Κυπριακών Υποθέσεων, Πρέσβυς στον Καναδά, Μόνιμος Αντιπρόσωπος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και Μόνιμος Αντιπρόσωπος στο ΝΑΤO. Από το 1976 έως το 1981, οπότε και συνταξιοδοτείται, υπηρετεί ως Μόνιμος Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας του Yπουργείου Εξωτερικών και παράλληλα Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαπραγματεύσεων για την ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Το βιβλίο του με τίτλο Oι Τούρκοι και Εμείς, (εκδόσεις Φυτράκη, 1988) βραβεύτηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.
Στο συγγραφικό του έργο συγκαταλέγονται επίσης οι τίτλοι: Το Κυπριακό. Μια Ενδοσκόπηση (μαζί με τους Μεν. Αλεξανδράκη και Ε. Λαγάκο, Ευρωεκδοτική, 1987), Εξωτερική Πολιτική – Διπλωματία – Διπλωμάτες (εκδόσεις Φυτράκη, 1990), Σκέψεις και προβληματισμοί για την εξωτερική μας πολιτική (μαζί με τους Ε. Λαγάκο, Γ. Παπούλια και Ι. Τζούνη, εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1995), Ανασκόπηση. Η Εξωτερική Πολιτική της Νεότερης Ελλάδας (εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1998), Θουκυδίδης Επίκαιρος (εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1998), Σύνορα. Η μεταβαλλόμενη σημασία της εδαφικής κυριαρχίας (εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1998), Το Παράλογο στις διεθνείς σχέσεις (εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 2000), κ.ά.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μιλά για τους «χρυσούς κανόνες της διπλωματίας» και τους στόχους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ενώ σχολιάζει τις εξελίξεις στα ευρωτουρκικά και το σκοπιανό και αναφέρεται στο παράλογο που χαρακτηρίζει τις διεθνείς σχέσεις.


O κ. Θεοδωρόπουλος

«Μια παλιά κινέζικη κατάρα λέει: “Που να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς...” Τέτοιοι ήταν οι καιροί που διανύαμε στην Ελλάδα την εποχή που ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το επάγγελμα του δικηγόρου δεν με τράβηξε ποτέ. Η διπλωματία ήταν το επάγγελμα που ήθελα να ακολουθήσω. Έτσι, έδωσα εξετάσεις στο Yπουργείο Εξωτερικών. Έκτοτε δεν το έχω μετανιώσει». O κ. Βύρων Θεοδωρόπουλος μάς μιλά για τα πρώτα χρόνια της καριέρας του.

Τι είναι εκείνο που σας έχει μείνει ανεξίτηλα στη μνήμη από όλες τις θέσεις που έχετε κατά καιρούς περάσει;

Από όλα αυτά που πέρασα, ο μόνος φάκελος τον οποίο είδα να ολοκληρώνεται ήταν η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση διότι έπρεπε να γίνουν πολλά πράγματα, όχι μόνο στο διπλωματικό πεδίο αλλά και στην προετοιμασία των ελληνικών δημοσίων υπηρεσιών προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της διαπραγμάτευσης.

Αναφερθήκατε στην προετοιμασία. Ένα άρθρο σας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις επιγράφεται: «Ναι στον διάλογο, όχι στον φόβο, προσοχή στην προετοιμασία». Είναι, άραγε, αυτός ένας από τους χρυσούς κανόνες της διπλωματίας;

Αυτές είναι βασικές αρχές που ισχύουν για όλες τις διαπραγματεύσεις. Είναι αυτονόητο ότι εάν προσέρχεσαι με φόβο σε μια διαπραγμάτευση είσαι εξαρχής χαμένος από χέρι. Πρέπει, λοιπόν, να είσαι προετοιμασμένος, να έχεις ορισμένες σκέψεις και ιδέες με τις οποίες να προχωρείς.

Ποια είναι εκείνα τα σημεία που θα επισημαίνατε στους φοιτητές που επιθυμούν, ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους, να μπουν στο διπλωματικό σώμα;

Αυτό που κυρίως χρειάζεται είναι να έχεις ανοικτό μυαλό για να καταλαβαίνεις προς ποια κατεύθυνση κινείται η σκέψη του ετέρου μέρους. Διότι όταν μιλάμε για διπλωματία μιλάμε πάντοτε για κάποιου είδους διαπραγμάτευση. Πρέπει, λοιπόν, να ξέρεις όχι μόνο τι θέλεις εσύ, αλλά τι θα ήθελε και η άλλη πλευρά, πώς σκέπτεται η άλλη πλευρά, πώς διαπραγματεύεται. Έχω ζήσει πολλών ειδών διαπραγματεύσεις. Ξέρω λίγο έως πολύ πλέον πώς διαπραγματεύονται, για παράδειγμα, οι Ρώσοι. Θυμάμαι ότι κάθε φορά που είχαμε μια διαπραγμάτευση μαζί τους συνήθιζαν να επαναλαμβάνουν το ίδιο και το ίδιο μέχρι εξοντώσεως. Αντίθετα, όταν διαπραγματεύεσαι με τους Τούρκους η συζήτηση αρχίζει πάντοτε απλόχερα από τη δική τους πλευρά. Όταν όμως καταλήξουμε σε μια συμφωνία και πεις «ναι, συμφωνούμε» τότε αρχίζουν να τα παίρνουν λίγα-λίγα πίσω. Συνεπώς, το να έχεις πάντοτε ανοιχτά τα μάτια και τα αφτιά σου, να καταλαβαίνεις τι θέλει ο άλλος, είναι πάρα πολύ βασικό. Δεν χρειάζονται τόσο πολύ οι γνώσεις των επιμέρους λεπτομερειών. Γι' αυτές έχει μαζί του ο διπλωμάτης-διαπραγματευτής τους εμπειρογνώμονες. Εκείνος πρέπει να γνωρίζει την πολιτική κατεύθυνση.

Πώς σχολιάζετε τις εξελίξεις όσον αφορά την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε.;

Έχω δηλώσει και αλλού ότι θα έπρεπε, πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις, να είχαμε εξασφαλίσει ορισμένες βασικές αρχές. Δεν καταλαβαίνω και δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι μπορείς να διαπραγματευτείς με κάποιον ο οποίος κρατάει την απειλή πολέμου. Επίσης, δεν μπορείς να συζητάς περί ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών τη στιγμή που η βάση στην οποία στηριζόμαστε στο Αιγαίο, που είναι η Σύμβαση του Δικαίου της Θαλάσσης, δεν έχει επικυρωθεί από την Τουρκία. Τουλάχιστον αυτά τα δύο θα έπρεπε να είχαν εξασφαλιστεί πριν αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στην ονομασία των Σκοπίων;

Το συγκεκριμένο θέμα πιστεύω ότι το προσεγγίσαμε λανθασμένα από την αρχή. Δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στην ονομασία, ενώ η ουσία του θέματος βρίσκεται αλλού. Η επεκτατική, επιθετική διάθεση των Σκοπιανών, οι χάρτες, τα σχολικά βιβλία και οι άτλαντες που κυκλοφορούσαν και έφεραν τη σκοπιανή επικράτεια μέχρι τη Θεσσαλονίκη, είναι το σημαντικό θέμα και όχι εάν η περιοχή θα ονομάζεται Μακεδονία. Δυστυχώς, ενώ αρχίσαμε με την αντίδραση για τις επεκτατικές διαθέσεις των Σκοπιανών, σιγά-σιγά μετατοπίστηκε η επιχειρηματολογία μας στο θέμα του ονόματος. Άρχισαν τα συλλαλητήρια στις διάφορες πόλεις της χώρας και η εξωτερική πολιτική μπήκε δυστυχώς στα χωράφια της εσωτερικής πολιτικής.

Έχετε δηλώσει ότι συνηθίζουμε να προσεγγίζουμε τα θέματα εξωτερικής πολιτικής με υπερβολικά συναισθηματικούς όρους, με αποτέλεσμα να λειτουργούμε αντεθνικά. Πιστεύετε ότι κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην περίπτωση των Σκοπίων;

Ασφαλώς. Όπως σας ανέφερα, από την ώρα που άρχισαν τα μαζικά συλλαλητήρια το θέμα πήρε και έναν χαρακτήρα εσωτερικής πολιτικής. Από την ώρα όμως που η εσωτερική πολιτική μπαίνει στην εξωτερική τα πράγματα είναι επίφοβα. Εξωτερική πολιτική πρέπει να κάνουμε με θέματα τα οποία αντικειμενικά έχουν σημασία. Δυστυχώς, όμως, σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της ιστορίας μας, στις πιο κρίσιμες στιγμές, παίξαμε την εξωτερική πολιτική στο γήπεδο των κομματικών ή προσωπικών διαφορών. Πάλι καλά που τα τελευταία χρόνια υπάρχουν μεν διαφορές προσωπικές, κομματικές κ.λπ., αλλά όχι στο οξύ μέτρο που υπήρξαν παλαιότερα.

Ποια είναι τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της εξωτερικής πολιτικής, εάν τη μελετήσει κανείς διαχρονικά;

Η εξωτερική πολιτική είναι πολυσύνθετη. Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζεται από πολλές παραμέτρους, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, αμυντικές καθώς και από παραμέτρους που λειτουργούν εκτός των συνόρων. Δεν μπορείς να προγραμματίσεις απόλυτα σήμερα την πολιτική που θα ακολουθήσει η χώρα μας έναντι, για παράδειγμα, της Αλβανίας τα προσεχή δέκα χρόνια. Όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι θα κάνουν οι ίδιοι οι Αλβανοί αλλά και γιατί δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι θα κάνουν και οι γειτονικές χώρες. Το ίδιο και με τα Σκόπια. Εάν αύριο ξεκινήσει μια νέα αναταραχή στο Αλβανικό μέρος, που είναι και πολύ πιθανό, τότε δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τι δρόμο θα ακολουθήσουν τα ίδια τα Σκόπια ή, για παράδειγμα, η γειτονική Βουλγαρία. Είναι, λοιπόν, πολλοί οι παράγοντες της αβεβαιότητος, γι' αυτό και ο προγραμματισμός στην εξωτερική πολιτική έχει όρια.
Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό της εξωτερικής πολιτικής είναι το γεγονός ότι είναι αμφίδρομη. Δεν δέχεται μόνο επιρροές αλλά με τις ενέργειές της δημιουργεί προϋποθέσεις και επηρεάζει και τους υπόλοιπους τομείς της πολιτικής όπως είναι η οικονομία, η αμυντική πολιτική κ.λπ.
Τέλος, η εξωτερική πολιτική δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να κινηθεί μέσα στη λογική του άσπρο-μαύρο. Γι' αυτό πρέπει συνεχώς να παίζουμε με τις αποχρώσεις.

Ποιος είναι, κατά τη γνώμη σας, ο σημαντικότερος στόχος που έχει καταφέρει να υλοποιήσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια;

Η παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μάς έδωσε τη δυνατότητα να προοδεύσουμε σε έναν βαθμό σε πάρα πολλούς τομείς. Αυτό μας έχει επιτρέψει να έχουμε και κάποια παρουσία στα Βαλκάνια. Δεν θα έλεγα ρόλο, κατά τη γνώμη μου είναι υπερβολή να λέμε ότι διαδραματίζουμε κάποιο ρόλο. Είμαστε, πάντως, σημαντικά παρόντες στα Βαλκάνια.
Ένας δεύτερος σημαντικός στόχος που επετεύχθη ήταν η ένταξή μας στην Oικονομική και Νομισματική Ένωση.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει και τα μειονεκτήματά της...

Βέβαια, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι η Ε.Ε. δεν έχει μια κοινή εξωτερική πολιτική πρέπει να προσμετρηθεί στα μείον. Και σαν να μην υπήρχε αυτό το πρόβλημα, οι Eυρωπαίοι ηγέτες αρέσκονται να μιλάνε για κοινή αμυντική πολιτική. Μα είναι δυνατόν να έχεις κοινή αμυντική, αν δεν έχεις εξασφαλίσει πρώτα την κοινή εξωτερική πολιτική;
Ένα δεύτερο αρνητικό στοιχείο της Ε.Ε. είναι το περίφημο σύμφωνο σταθερότητας που έχει καταφέρει να δέσει τα χέρια όλων. Ένα τρίτο σημείο που πρέπει να επισημανθεί είναι το γεγονός ότι η Ε.Ε. θέλησε να κάνει, ταυτοχρόνως, διεύρυνση και εμβάθυνση. Και μάλιστα να το κάνει «στο τζάμπα». Αφού έγινε η ένταξη των νέων χωρών, τώρα όλοι θέλουν να μειώσουν το ποσοστό του κρατικού προϋπολογισμού τους που πηγαίνει στα κοινοτικά ταμεία. Όλα αυτά είναι σημαντικά ζητήματα που πρέπει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας.

Πού θα λέγατε ότι έγκειται το παράλογο στις διεθνείς σχέσεις;

Η ρίζα του παραλόγου στις διεθνείς σχέσεις βρίσκεται στη φύση του ανθρώπου. Η ενασχόλησή μου με θέματα της διεθνούς ζωής και των σχέσεων ανάμεσα στα κράτη μού επέτρεψε να καταλάβω πόσο αυτοκαταστροφική μπορεί να είναι η σκέψη του ανθρώπου, όταν οδηγείται για πολλούς λόγους στον παραλογισμό για να καταλήξει τις περισσότερες φορές στην αντιπαλότητα και από εκεί στη χρήση κάθε λογής βίας. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς τι ήταν ο πρώτος και ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος, το νόημα όλων αυτών των θανάτων. Πρόκειται, αν μη τι άλλο, για εξάρσεις παραλογισμού από την πλευρά των ανθρώπων.


Αρχή της σελίδας