ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

15/6/2005
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

O Aρχιεπίσκοπος Aμερικής Δημήτριος Eπίτιμος Διδάκτωρ

Tιμή σε έναν κορυφαίο ιεράρχη και πανεπιστημιακό δάσκαλο


Την 8η Ιουνίου, ύστερα από πρόταση του Τομέα Βυζαντινής Φιλολογίας και Λαογραφίας, απόφαση του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής και έγκριση της Πανεπιστημιακής Συγκλήτου, το Πανεπιστήμιο Αθηνών τίμησε τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ.κ. Δημήτριο απονέμοντάς του τον τίτλο του επιτίμου διδάκτορος «για τη στήριξη και προβολή της ελληνικής παιδείας διεθνώς, την προσφορά του στην επιστήμη και τον ελληνισμό της διασποράς και για το ακμαίο εκκλησιαστικό, επιστημονικό και διδακτικό του ήθος ως πανεπιστημιακού δασκάλου».
Για τον τιμώμενο μίλησε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου μας, καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης, ενώ το έργο του Σεβασμιοτάτου ανέλυσε ο καθηγητής Κ. Μανάφης.
«Πρόκειται για μια γνήσια μορφή ιεράρχη που με την πνευματικότητά του, την ειρηνική διάθεση και την ειρηνική μορφή, με τη χριστιανική ειρήνη, την ψυχική ηρεμία και τη γαλήνη την οποία εκπέμπει σε όσους έχουν την τύχη να τον πλησιάσουν αναπαύει τον συνομιλητή του», υπογράμμισε στην ομιλία του ο κ. Πρύτανης και συνέχισε λέγοντας ότι «δεν είναι τυχαίο πως ο Σεβασμιότατος κατάφερε να ειρηνεύσει ακόμα και τον δυσήνιο εκκλησιαστικό χώρο της Αμερικής, να ενώσει την εκκλησία και την ομογένεια». «O Σεβασμιότατος σηκώνει στους ώμους του τον Ελληνισμό της Αμερικής, την Oρθοδοξία της Αμερικής, τη γλώσσα την Ελληνική, βασικές συνισταμένες υπάρξεως και της Εκκλησίας στην Αμερική», τόνισε ο κ. Μπαμπινιώτης.
O Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Το 1950 αποφοιτά από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίζει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Harvard των Η.Π.Α. όπου και ανακηρύσσεται διδάκτωρ με βαθμό «άριστα». Το 1977, επίσης με βαθμό «άριστα», λαμβάνει διδακτορικό δίπλωμα και από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1983 έως το 1993 διδάσκει ως διακεκριμένος καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Βοστόνης ενώ τα ακαδημαϊκά έτη 1984-1985 και 1988-1989 διατελεί και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Το 1999 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Αμερικής.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, τη σημασία της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής στη διατήρηση του ομογενειακού Ελληνισμού και την προώθηση των εθνικών μας θεμάτων.


O Aρχιεπίσκοπος Δημήτριος

Σεβασμιότατε, η αναγόρευσή σας σε Επίτιμο διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό για εσάς;

Η εξαιρετική τιμή που μου κάνει το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι συγκινητική. Πρώτον, γιατί το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι το πνευματικό ίδρυμα από όπου ξεκίνησα τις σπουδές μου και όπου επέστρεψα ύστερα από πολλά χρόνια για να εκπονήσω τη δεύτερη διδακτορική μου διατριβή. Δεύτερον, αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση γιατί η τιμή αυτή που μου κάνει συνδέεται όχι μόνο με τον ακαδημαϊκό χώρο ως χώρο ερεύνης και προαγωγής της επιστήμης, αλλά συνδέεται και με τον νεανικό κόσμο, τους φοιτητές που τόσο αγαπώ. Στην Αμερική, όποτε με προσκαλούν στα πανεπιστήμια για να δώσω διαλέξεις δεν λέω ποτέ όχι. Η αναγόρευσή μου σε επίτιμο διδάκτορα μου δίνει την ευκαιρία να έρθω και πάλι κοντά και να συνομιλήσω με τους Έλληνες φοιτητές. Τέλος, είναι πολύ σημαντικό για κάθε επιστήμονα να έχει έναν τόσο σημαντικό τίτλο από το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της Ελλάδας.

Σεβασμιότατε, ποιος είναι ο ρόλος της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής στη διατήρηση του Ελληνισμού της Αμερικής;

Στόχος μας είναι να υπάρξει μια δυναμική παρουσία της Oρθοδοξίας στην Αμερική. Αυτή τη στιγμή διαθέτουμε περίπου πεντακόσιες τριάντα Ενορίες σε όλη την Αμερική, οι οποίες κατανέμονται σε εννέα μητροπολιτικές περιφέρειες. Oι περιφέρειες αυτές και οι Ενορίες συγκεντρώνουν έναν μεγάλο αριθμό ελλήνων ομογενών οι οποίοι στέλνουν τα παιδιά τους στο απογευματινό σχολείο που λειτουργούν οι ενορίες προκειμένου να διδαχθούν την ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας. Πέραν του απογευματινού σχολείου που λειτουργεί τρεις φορές την εβδομάδα αλλά και του κατηχητικού, η Αρχιεπισκοπή λειτουργεί περί τα είκοσι ημερήσια σχολεία.

Είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι η λειτουργία στην εκκλησία γίνεται και στην ελληνική γλώσσα, ενώ κυκλοφορούν και πολλά έντυπα τα οποία είναι γραμμένα εν όλω ή εν μέρει στην Ελληνική γλώσσα.

Επιπλέον, έχουμε αναπτύξει και άλλες δραστηριότητες που συνδέουν τη νέα γενιά των Ελλήνων της Αμερικής με το ελληνικό στοιχείο. Έχουμε, για παράδειγμα, το λεγόμενο «Ιωνικό χωριό». Πρόκειται για μια θερινή κατασκήνωση στην Ελλάδα στην οποία φιλοξενούνται κάθε καλοκαίρι περίπου 300 παιδιά από την Αμερική. Τους δίνεται έτσι η ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά την Ελλάδα και τον πολιτισμό της.

Επίσης, πραγματοποιούμε κάθε χρόνο διήμερους αθλητικούς αγώνες για τα παιδιά των Ενοριών μας, τους λεγόμενους «Oλυμπιακούς Αγώνες». Σε αυτούς τους αγώνες τα παιδιά αγωνίζονται στον στίβο αλλά και σε ομαδικά αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο και άλλα. Να σας αναφέρω ότι στη Νέα Υόρκη εφέτος έλαβαν μέρος στους αγώνες περίπου 1.400 παιδιά, ενώ στο Σικάγο περίπου 2.000 παιδιά.

Όλο, λοιπόν, αυτό το φάσμα των δραστηριοτήτων που αποσπασματικά και μόνον μπορούν να αναφερθούν εδώ, είναι στοιχεία που βοηθούν στην καλλιέργεια και, κατ' επέκταση, στη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού γενικότερα σε Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς που ζουν στις Η.Π.Α.

Aναμνηστική φωτογραφία μετά την τελετή αναγόρευσηςΣυμμερίζεστε την άποψη ότι οι ηθικές αξίες σήμερα περνούν κρίση;

Ασφαλώς, οι ηθικές αξίες περνούν κρίση με την έννοια ότι υπάρχουν προβληματισμοί και αμφισβητήσεις. Έχει επισημανθεί, άλλωστε, μια φοβερή αύξηση της σχετικοκρατίας, της θεωρίας εκείνης που πρεσβεύει ότι όλα είναι σχετικά, η αλήθεια και οι ηθικές αρχές δεν είναι απόλυτες, επομένως καταργείται το απόλυτο και εισάγεται με τρόπο άμεσο, πλήρη και ολοκληρωτικό το σχετικό. Αυτό αυτομάτως δημιουργεί προβλήματα γιατί, για να θυμηθούμε τον Ντοστογιέφσκι, «εάν δεν υπάρχει Θεός όλα επιτρέπονται». Oι αναλυτές υποστηρίζουν ότι στην Ευρώπη αυτή η κρίση είναι εντονότερη. Στην Αμερική επίσης υπάρχει κρίση των ηθικών αξιών, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς αυτό. Αλλά η Αμερική έχει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με την Ευρώπη. Η αμερικάνικη κοινωνία έχει έναν έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι στην ερώτηση «πόσο σημαντική είναι η θρησκεία στη ζωή σας» το 84% απαντά ότι είναι από «σημαντική» έως «πολύ σημαντική». Μόνο 14% απαντά ότι δεν έχει σημασία γι' αυτούς η θρησκεία. Επίσης, στο ερώτημα «ποιο θεωρείτε το σπουδαιότερο στοιχείο της ζωής στην Αμερικανική κοινωνία» το 95% των Αμερικανών αναφέρει την οικογένεια. Το χρήμα, στην ίδια ερώτηση, βρίσκεται στο 65% και η ψυχαγωγία στο 52%. Υπάρχει, λοιπόν, κρίση στις κοινωνίες αλλά ταυτόχρονα εμφανίζεται, τουλάχιστον αυτό συμβαίνει στις Η.Π.Α., ένα παράλληλο στοιχείο αυξημένου ενδιαφέροντος για την παλιννόστηση των ηθικών και θρησκευτικών αξιών.

Η αλληλεγγύη φάνηκε μετά τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου αλλά και από τις σχετικά πρόσφατες καταστροφές στις χώρες τής Ν.Α. Ασίας να μην έχει χαθεί, τόσο στις Η.Π.Α όσο και στην Ευρώπη...

Έτσι είναι. Στην Αμερική η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Πλέον οι Αμερικανοί πολίτες αισθάνονται την ανάγκη να σταθούν αλληλέγγυοι ο ένας απέναντι στον άλλο. Έχουν καταλάβει, το αισθάνονται καθημερινά, ότι ανά πάσα στιγμή απειλούνται. Είναι πλέον αναγκασμένοι να σκέφτονται την απρόβλεπτη καταστροφή, έναν παράγοντα που είναι καθαρά εξισωτικός, με την έννοια ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτόν. Είτε είναι κανείς πλούσιος, είτε είναι φτωχός, είτε είναι «διάσημος», είτε όχι, αντιμετωπίζει τον ίδιο κίνδυνο. Ύστερα από τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου όλοι οι Aμερικάνοι είναι αναγκασμένοι να σκέφτονται το αδιανόητο – «to think the unthinkable» όπως λένε χαρακτηριστικά.

Είναι χαρακτηριστική η αλληλεγγύη που έδειξαν οι Αμερικανοί πολίτες αμέσως μετά τα τραγικά γεγονότα όταν κατά χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους έτοιμοι να κάνουν το παν για να βοηθήσουν τους συμπολίτες τους. Ένα άλλο συμβάν που είναι χαρακτηριστικό των όσων λέμε, είναι ότι κατά τη διάρκεια μιας γενικής διακοπής ρεύματος που είχαμε πέρυσι το καλοκαίρι στη Νέα Υόρκη –κράτησε περίπου 24 ώρες– δεν συνέβη το παραμικρό. Στη δεκαετία του '80, όταν και πάλι είχαμε μια γενική διακοπή ρεύματος για 24 περίπου ώρες, η διακοπή αυτή είχε συνοδευτεί από βανδαλισμούς, λεηλασίες και άλλες εγκληματικές πράξεις. Αυτή τη φορά οι αμερικάνοι είπαν «είμαστε όλοι μαζί, το κακό μπορεί να συμβεί στον καθένα από εμάς χωρίς καμία εξαίρεση, πρέπει να έχουμε αλληλεγγύη».

Βεβαίως, και στην περίπτωση των καταστροφών στις χώρες τής Ν.Α. Ασίας οι Αμερικανοί πολίτες, μικροί και μεγάλοι σε ηλικία, ανταποκρίθηκαν αμέσως προσφέροντας μεγάλα χρηματικά ποσά, τρόφιμα, είδη ρουχισμού και ό,τι άλλο μπορούσε ο καθένας. Χαρακτηριστικά να σας αναφέρω ότι λίγες ημέρες μετά τις καταστροφές επισκέφτηκα ένα από τα δημοτικά σχολεία μας και αφού συζήτησα με τους μικρούς μαθητές, όταν χαιρετηθήκαμε και πήγαινα να φύγω μου έδωσαν έναν φάκελο με χρήματα λέγοντάς μου «αυτά είναι για το τσουνάμι...». Ήταν χρήματα που είχαν μαζέψει μεταξύ τους για να τα προσφέρουν στους ανθρώπους που υπέφεραν. Η κίνησή τους αυτή με συγκίνησε πάρα πολύ...

Ας σταθούμε λίγο, Σεβασμιότατε, στους νέους και τη σχέση τους με τη θρησκεία. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένα σημαντικό ποσοστό των νέων (25%) δηλώνει ότι πηγαίνει στην εκκλησία τουλάχιστον μία φορά τον μήνα. Ωστόσο, η πλειονότητα των νέων, στην ίδια έρευνα, εμφανίζεται να μην πιστεύει σε ένα βασικό αξίωμα της ορθοδοξίας, την ανάσταση των νεκρών. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό; Μήπως υπάρχει έλλειψη θρησκευτικής παιδείας;

Είχα την ευκαιρία να δω κάποια στοιχεία της εν λόγω έρευνας και πράγματι τα ευρήματά της έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Δείχνουν ότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό νέων που συνδέονται με την Εκκλησία με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, οι οποίοι όμως δεν πιστεύουν στη μεταθανάτιο ζωή.

Oι νέοι εμφανίζονται, λοιπόν, να έχουν έναν βασικό πυρήνα πίστεως αλλά όταν ερωτώνται για το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτής της πίστεως δεν είναι σε θέση να δώσουν απάντηση. Δεν γνωρίζω πού βρίσκεται το επίπεδο της θρησκευτικής παιδείας στα ελληνικά σχολεία. Η εικόνα που είχα εγώ όταν βρισκόμουν στην Ελλάδα ήταν ότι το μάθημα των θρησκευτικών υπήρχε σε όλες τις τάξεις του δημοτικού, του γυμνασίου και του λυκείου. Δεν ξέρω σήμερα εάν αυτό έχει αλλάξει. Εάν το μάθημα των θρησκευτικών έχει πάψει να διδάσκεται, τότε αυτό μπορεί να εξηγήσει τα ευρήματα της έρευνας.

Αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Πρέπει να γνωρίζουμε ότιην πλευρά της Εκκλησίας. Αυτό ισχύει φυσικά και για εμάς στις Η.Π.Α. όπου δεν υπάρχει καν δημόσια θρησκευτική παιδεία.

Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια και για τον ρόλο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στην προώθηση των εθνικών μας θεμάτων;

O ρόλος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στα εθνικά μας θέματα υπήρξε πάντοτε έντονος και ουσιαστικός. Βεβαίως, οι αναμείξεις στα εθνικά θέματα γίνονται πάντοτε με έναν τρόπο ο οποίος δεν είναι πολιτικής φύσεως, η Εκκλησία δεν μπορεί να κάνει πολιτική και δεν είναι αυτός ο σκοπός της. Oι ενέργειές μας έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι η ελληνική ομογένεια έχει μια σημαντική παρουσία στις Η.Π.Α. και όλοι την υπολογίζουν. Έχει, λοιπόν, φωνή που πρέπει να εκφραστεί. Η Εκκλησία προσπαθεί ακριβώς να μεταφέρει τα μηνύματα, τις απόψεις, τη θέληση και τη θέση της ελληνικής ομογένειας επάνω στα ζητήματα που μας αφορούν. Έχει το καθήκον η Εκκλησία να το κάνει όπως και ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος είναι λόγω θέσεως υποχρεωμένος να καταθέσει τη μαρτυρία του και θα το κάνει κάθε φορά ό,τι και αν συμβαίνει.

Από την πλευρά μας, αυτό που προσπαθούμε είναι να υπάρχει η δυνατότητα προσβάσεως στα κέντρα λήψης των αποφάσεων ανά πάσα στιγμή. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για εμάς. Θέλουμε να έχουμε ανοικτές διόδους.


Αρχή της σελίδας