ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

1/3/2005
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Σπύρος Eυαγγελάτος, καθηγητής και σκηνοθέτης

Nέο μέλος της Aκαδημίας Aθηνών


Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα «Επιστήμη του Θεάτρου: Ιστορία, Φιλολογία, Θεωρία» εξελέγη ο καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. Σπύρος Ευαγγελάτος. O κ. Ευαγγελάτος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Με πενταετή υποτροφία του ιδρύματος Woursell διευρύνει το 1966 τις θεατρικές και θεατρολογικές του σπουδές ταξιδεύοντας και παρακολουθώντας δοκιμές, παραστάσεις, σεμινάρια και συνέδρια στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Τσεχοσλοβακία. Το διδακτορικό δίπλωμα του απονέμεται με «άριστα» το 1970 από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου μας. Το 1989 εκλέγεται παμψηφεί αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου μας, ενώ το 1991 εκλέγεται παμψηφεί καθηγητής στο νεοσύστατο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, στην ίδρυση του οποίου συνέβαλε καθοριστικά. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μας μιλά, μεταξύ άλλων, για τις θεατρικές σπουδές στην Ελλάδα, την πορεία του «Αμφι-θεάτρου» και την προσωπική του διαδρομή στο θέατρο και την επιστήμη.

Κύριε Καθηγητά, κάποιοι ερμήνευσαν την εκλογή σας ως τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών ως ένδειξη της προσπάθειας ανανέωσης του θεσμού της Ακαδημίας και απομάκρυνσης από τον συντηρητισμό που παραδοσιακά τη διακρίνει. Συμφωνείτε με αυτή την εκτίμηση και τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η εκλογή αυτή;

Αισθάνομαι ιδιαίτερη συγκίνηση και τιμή. Η Ακαδημία Αθηνών είναι το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας και το γεγονός ότι με τίμησαν οι Ακαδημαϊκοί με αυτή την εκλογή μού δημιουργεί μεγάλες ευθύνες. Η συγκίνησή μου είναι ιδιαίτερη και για έναν πρόσθετο λόγο. O πατέρας μου δεν αξιώθηκε να εκλεγεί Ακαδημαϊκός παρότι έκρουσε τη θύρα της Ακαδημίας. Θεωρώ αυτή τη στιγμή ότι η τιμή αυτή ανήκει σε εκείνον και τη μητέρα μου. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης, πρέπει να πω ότι οι έννοιες του συντηρητισμού και της προόδου είναι πάρα πολύ σχετικές και εξαρτώνται από την προσωπικότητα του κάθε ατόμου.


Ο κ. Ευαγγελάτος

Δεν πιστεύω ότι ένα συλλογικό όργανο όπως είναι η Ακαδημία αποκτά μια φυσιογνωμία άλλη από εκείνη που επιβάλλουν ή υποβάλλουν οι προσωπικότητες οι οποίες το απαρτίζουν. Έτσι, θα ήταν πρόωρο και επιπόλαιο εκ μέρους μου να σχολιάσω, να κρίνω ή να χαρακτηρίσω γεγονότα τα οποία δεν γνωρίζω.

Η δική σας προσπάθεια και οι δικές σας ενέργειες στο πλαίσιο της Ακαδημίας προς ποια κατεύθυνση θα κινούνται;

Είναι πολύ νωρίς ακόμα να πω οτιδήποτε. Γνωρίζω για την Ακαδημία Αθηνών και τις δραστηριότητές της όσα γνωρίζει ο μέσος πολίτης. Όταν πλέον θα είμαι και τυπικά μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ο Πρόεδρος θα μου αναθέσει ορισμένα καθήκοντα τα οποία θα προσπαθήσω να φέρω εις πέρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια γόνιμης δραστηριοποίησης στο πλαίσιο της Ακαδημίας Αθηνών, αλλά όπως σας είπα θα πρέπει να περιμένουμε λίγους μήνες.

Είσαστε το 1991 ένας από τους πρωτεργάτες του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Θεωρείτε ότι το Τμήμα έχει καλύψει τις ανάγκες που κλήθηκε να υπηρετήσει και πώς βλέπετε το μέλλον του;

Πρώτα-πρώτα, για την ίδρυση του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών θα ήθελα να σημειώσω την καθοριστική συμβολή του τότε Πρύτανη καθηγητή κ. Μιχάλη Σταθόπουλου, που είχε το όραμα της ίδρυσης των τριών νέων Τμημάτων (Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε.). Επίσης, πρέπει να σημειωθεί η αποφασιστική συμβολή του φίλου και συναδέλφου Βάλτερ Πούχνερ. Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό το Τμήμα μας έχει καλύψει τις ανάγκες που κλήθηκε τότε να υπηρετήσει. Έχει επίσης δημιουργήσει ένα σοβαρό προφίλ μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο, έχει δώσει ήδη εννέα διδακτορικά διπλώματα και ετοιμάζονται περίπου άλλα τριάντα, γεγονός που δείχνει πιστεύω την πολύ καλή οργάνωση που υπάρχει αλλά και το υψηλό επίπεδο των καθηγητών που το στελεχώνουν. Έχω λοιπόν την αίσθηση ότι το Τμήμα πηγαίνει πολύ καλά. Βεβαίως, πάντοτε υπάρχουν περιθώρια για βελτιώσεις, κυρίως στον τεχνολογικό εξοπλισμό και γενικότερα στην υποδομή. Έχουμε γνώση αυτών των προβλημάτων και προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε.

Το «Αμφι-θέατρο» έχει γράψει τη δική του ιστορία στην καλλιτεχνική ζωή της χώρας. Θέλετε να μας θυμίσετε πώς ξεκίνησε η προσπάθεια αυτή, τα στάδια από τα οποία πέρασε και τα μελλοντικά σας σχέδια;

Το «Αμφι-θέατρο» ιδρύθηκε πριν από περίπου 29 χρόνια δηλώνοντας πολύ λακωνικά τους στόχους του με κάποιες ερμηνείες της λέξης «Αμφι» σε σχέση με το θέατρο. Oι ερμηνείες αυτές υπάρχουν πάντοτε στα εσώφυλλα των προγραμμάτων μέχρι σήμερα. Προσπαθήσαμε να είμαστε σεμνοί στη διατύπωση των προγραμματικών στόχων γι' αυτό είναι γραμμένοι πολύ λακωνικά. Η ιστορία, όμως, έδειξε ότι το «Αμφι-θέατρο» ακολούθησε τρεις κατευθυντήριες γραμμές. Η πρώτη είναι η θητεία μας στο Αρχαίο Δράμα. Έχω την εξαιρετική τύχη να έχω σκηνοθετήσει επί 33 καλοκαίρια αδιαλείπτως στην Επίδαυρο. Στην αρχή με το Εθνικό Θέατρο, στη συνέχεια με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τις τελευταίες περίπου 2 δεκαετίες με το «Αμφι-θέατρο». Η δεύτερη κατεύθυνση, η οποία είναι και περισσότερο κατανοητή, είναι το διεθνές ρεπερτόριο, κυρίως κλασικό αλλά και σύγχρονο. Η τρίτη κατεύθυνση είναι καθαρά προσωπική. Είναι μια φανατική «διακονία» σε παλαιά νεοελληνικά κείμενα άγνωστα ή πολύ λίγο γνωστά. Κείμενα όχι μόνο θεατρικά αλλά που μπορούν να θεατροποιηθούν, όπως το Έπος του Διγενή Ακρίτα ή ο Ερωτόκριτος του Κορνάρου. Σε αυτόν τον τρίτο τομέα έχω σκηνοθετήσει 24 παραγωγές, οι 20 εκ των οποίων είναι με το «Αμφι-θέατρο» και οι άλλες 4 εκτός «Αμφι-θεάτρου». Παρουσιάσαμε, μεταξύ άλλων, Κρητικό θέατρο, Επτανησιακό και Αιγαιοπελαγίτικο θέατρο, προσπαθώντας να συνθέσουμε κρίκους της χαμένης ιστορίας μας. Εκεί εμπλέκεται και η δική μου ιδιοτυπία, ο οποίος λειτουργώ άλλοτε ως φιλόλογος και άλλοτε ως καλλιτέχνης. Παράλληλα, βέβαια, έχουμε λάβει μέρος σε περίπου 30 φεστιβάλ ανά τον κόσμο όχι μόνο με αρχαίο δράμα αλλά και με κείμενα εντελώς άγνωστα.
Πρέπει, βέβαια, να τονίσω ότι το «Αμφι-θέατρο» δεν διοικείται από ένα πρόσωπο αλλά από δύο. Εμένα και τη Λήδα Τασοπούλου, η οποία είναι ιδρυτικό στέλεχος, υπηρέτησε αδιάλειπτα το «Αμφι-θέατρο» από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα και με τις ερμηνείες της, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, χάραξε πάρα πολύ σημαντικά την πορεία του «Αμφι-θεάτρου» και συνέβαλε στην πολιτιστική προβολή τής χώρας μας στο εξωτερικό. Τα τελευταία δε χρόνια σκηνοθετεί δείχνοντας πολύ μεγάλες ικανότητες, προσωπικό όραμα και προσωπική σύλληψη. Άρα το «Αμφι-θέατρο» ανήκει και στους δυο μας.

Ποια είναι η γνώμη σας για τις σπουδές θεάτρου στην Ελλάδα –σε σύγκριση και με το επίπεδο των αντίστοιχων σπουδών στο εξωτερικό;

Κοιτάξτε, οι Δραματικές Σχολές που υπάρχουν στην Ελλάδα είναι άνισες. Όταν συμβαίνει κάποια χρονιά οι καθηγητές που διδάσκουν σε μια Σχολή να είναι καλοί και άξιοι τότε και η Σχολή πάει καλά. Την άλλη χρονιά μπορεί όμως να μετατραπεί η σύνθεση των καθηγητών που διδάσκουν και το επίπεδο να πέσει κατακόρυφα. Από τα όσα είμαι σε θέση να γνωρίζω, υπάρχουν στη χώρα μας καλοί διδάσκοντες. Αλλά ούτε μόνιμοι είναι στις διάφορες Σχολές ούτε προφίλ προφταίνουν να δώσουν στους μαθητές τους. Κατά παράδοση, βέβαια, η Σχολή του Εθνικού Θεάτρου θεωρείται ως η σοβαρότερη απ' όλες και κατά την προσωπική μου άποψη είναι.

Εάν μιλήσουμε για το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών;

Υπάρχουν δύο μοντέλα Τμημάτων Θεατρικών Σπουδών. Το πρώτο μοντέλο προσανατολίζεται προς το Γαλλογερμανικό σύστημα και στηρίζεται κυρίως στη θεωρία. Το δεύτερο σύστημα, το Αγγλοσαξωνικό με την ευρύτερη έννοια, στηρίζεται κυρίως στην πρακτική και πολύ λιγότερο στη θεωρία. Είναι δηλαδή Δραματικές Σχολές. Το δικό μας Τμήμα από τη σύστασή του ακολούθησε το Γαλλογερμανικό σύστημα. Ωστόσο, τα πρώτα χρόνια που ιδρύθηκε κατέβαλα προσπάθεια να δημιουργηθεί και ένας πρακτικός Τομέας. Συνάντησα όμως ανυπέρβλητες δυσχέρειες αλλά και αντιδράσεις. Δυσχέρειες γιατί δεν είχαμε αρκετές θέσεις ανάθεσης διδασκαλίας με το Προεδρικό Διάταγμα 407. Επίσης, μια δεύτερη δυσχέρεια σχετιζόταν με τον τρόπο εισαγωγής των φοιτητών. Η επιλογή των φοιτητών μέσω των Πανελληνίων Εξετάσεων είναι μυστική. Αλλά στην περίπτωση της επιλογής ηθοποιών η επιλογή δεν μπορεί παρά να είναι φανερή. Πρέπει, με άλλα λόγια, όσοι θα κρίνουν τον φοιτητή να είναι σε θέση να τον δουν να υποκρίνεται, να δουν τις κινήσεις του, την εκφραστικότητά του κ.ο.κ. Αυτός που γράφει άριστα στις εξετάσεις μπορεί να μην έχει καθόλου ταλέντο. Δεν μπορείς, κατά τη γνώμη μου, βάσει των Πανελληνίων Εξετάσεων να κρίνεις εάν κάποιος έχει τη δυνατότητα να γίνει καλός ηθοποιός. Αντίδραση συνάντησα και μέσα στους ίδιους τους κύκλους του Πανεπιστημίου. «Θα γίνει θέατρο το Πανεπιστήμιο;» είπαν ορισμένοι... Επίσης, μεγάλες αντιδράσεις συνάντησα από τους διευθυντές των Δραματικών Σχολών.
Αυτές οι δυσχέρειες με αποθάρρυναν και εγκατέλειψα την προσπάθεια. Ωστόσο, γίνονται και πάλι σήμερα ενέργειες και μπήκαν κάποια πρακτικά μαθήματα γιατί οι φοιτητές το ζητούν και δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Πώς έχετε συγκεράσει την τέχνη με την επιστήμη; Πρόκειται για διαφορετικούς τομείς ή για συγκοινωνούντα δοχεία;

Η επιστήμη και η τέχνη είναι σαν δυο συγκοινωνούντα δοχεία. Είναι πολύ ωραίο να ανακαλύπτεις για παράδειγμα τα βιογραφικά στοιχεία του Χορτάτση και μετά να ανεβάζεις τα έργα του στη σκηνή. Από τα φοιτητικά μου χρόνια υπηρέτησα και τις δυο αυτές κατευθύνσεις. Έτσι, ενώ μπήκα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, παράλληλα μπήκα και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Μου άρεσε πάρα πολύ και η φιλολογία και το θέατρο αλλά και η μουσική. Στα δεκαεφτά μου χρόνια ήθελα να γίνω ή μαέστρος ή σκηνοθέτης. Υπερίσχυσε βέβαια το θέατρο, αλλά έμεινε ο έρωτάς μου για τη μουσική και έτσι μπορώ και την υπηρετώ σκηνοθετώντας όπερες.

Λέγατε σε μια συνέντευξή σας ότι δεν έχετε υπηρετήσει ακόμη στο θέατρο τον Τσέχωφ, έναν από τους σημαντικότερους παγκόσμιους δραματουργούς. Τι είναι αυτό που κάνει έναν δημιουργό «μεγάλο», κατά την άποψή σας;

Θα σας απαντήσω με μια φράση του Άγγελου Τερζάκη που την έχει γράψει προλογίζοντας τις μεταφράσεις των τεσσάρων βασικών έργων του Τσέχωφ από τον Λυκούργο Καλλέργη. Λέει λοιπόν: «Υπάρχουν δύο ειδών συγγραφείς καινοτόμοι. Αυτοί που φέρνουν κάτι το καινούργιο- το καινούργιο παλιώνει. Και αυτοί που φέρνουν κάτι το ανεπανάληπτο. Από αυτούς είναι ο Τσέχωφ». O Τσέχωφ είναι ίσως ο μόνος από τους μεγάλους συγγραφείς που δεν έχω υπηρετήσει. Χρόνια το σκέφτομαι, το ζυγίζω, πρόπερσι μάλιστα είχα αναγγείλει τον Βυσσινόκηπο αλλά οικονομικές συνθήκες δεν μας επέτρεψαν να το παρουσιάσουμε. Θέλω όταν ποτέ σκηνοθετήσω Τσέχωφ να είμαι έτοιμος, να προσπαθήσω να ψελλίσω έναν προσωπικό φθόγγο. Όσο δεν είμαι έτοιμος δεν θα το κάνω.

Από το αμφιθέατρο στο «Αμφι-θέατρο», στη Λυρική Σκηνή και μετά στην Ακαδημία: αποτυπώνει αυτή η διαδρομή την καθημερινότητά σας και, αν ναι, έχετε ιδιαίτερη αδυναμία σε κάποια από τις δραστηριότητας αυτές;

Η μεγαλύτερη αδυναμία είναι η οικογένειά μου! Αυτή προτάσσεται. Από εκεί και μετά δεν μπορώ να κάνω διάκριση. Ξέρετε, το θέατρο είναι όλη μου η ζωή, από παιδάκι ακόμα. Πρωτοείδα θέατρο όταν ήμουν πέντε χρονών εδώ στη Λυρική σκηνή. Έχω την ευτυχία να είμαι γιος του μουσουργού και αρχιμουσικού Αντιόχου Ευαγγελάτου. Η μητέρα μου Ξένη Ευαγγελάτου ήταν αρπίστρια. Όπως καταλαβαίνετε, έχω γεννηθεί μέσα στο θέατρο και στη μουσική. Αλλά η επιστήμη με γοήτευε πάντοτε, με συνάρπαζε η φιλολογία. Η έρευνα για θεατρικά θέματα, είτε με φιλολογική είτε με θεατρολογική προσέγγιση, είναι για εμένα αυτό που λέει ο Χορτάτσης μια «περιδιάβασης», μια ξεκούραση. Ακόμα και όταν είμαι σε διακοπές παίρνω κάτι να κάνω μαζί μου. Συνήθως κάνω διακοπές σε μέρη όπου μπορώ να βρω υλικό για την έρευνά μου. Όπως για παράδειγμα στη Βενετία. Εκεί από το πρωί μέχρι το απόγευμα κάνω έρευνα και το βράδυ διακοπές.

Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για τους δασκάλους σας;

Στα φοιτητικά μου χρόνια δεν στόχευα σε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Ήθελα απλώς να υπηρετώ την επιστήμη και να κάνω έρευνα επάνω σε κεφαλαιώδη θέματα της λογοτεχνίας και του θεάτρου. Oφείλω πάρα πολλά στους δασκάλους μου τόσο στο θέατρο όσο και στη φιλολογία. Όσον αφορά τη Φιλολογία θυμάμαι τον δάσκαλό μου Μανούσο Μανούσακα που κοντά του έμαθα πολλά. Στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν ξεχνάω μεγάλους δασκάλους όπως ο Ιωάννη Θεοδωρακόπουλος, ο Σπ. Μαρινάτος, ο Διον. Ζακυθηνός, ο Γ. Kουρμούλης, ο Νικ. Τωμαδάκης, ο Γεωργ. Ζώρας και πολλοί άλλοι από εκείνη την ομάδα των σπουδαίων δασκάλων. Στο θέατρο δεν ξεχνώ τον μέγα δάσκαλο Άγγελο Τερζάκη, τον Στέλιο Βόκοβιτς, τον Θάνο Κωτσόπουλο, την Ελένη Χαλκούση και βέβαια τους σκηνοθέτες Σωκράτη Καραντινό και Τάκη Μουζενίδη. Από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βιέννης δεν ξεχνώ τον Χάιντς Κίντερμαν και την Μάργκρετ Ντίντριχ.


Αρχή της σελίδας