ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

15/2/2005
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Eμμανουήλ Pούκουνας, νέος Πρόεδρος της Aκαδημίας Aθηνών

H Kοινωνία των Πολιτών σήμερα


Το ΚΑΠOΔΙΣΤΡΙΑΚO είχε και στο παρελθόν την ευκαιρία να φιλοξενήσει μια συνομιλία με τον ακαδημαϊκό και καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Εμμανουήλ Ρούκουνα, τον Νοέμβριο του 2002. O κ. Ρούκουνας είχε μοιραστεί μαζί μας τότε τις απόψεις και τις σκέψεις του για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το διεθνές δίκαιο και τη δράση των διεθνών οργανισμών.
Με την ευκαιρία της ανάληψης από τον κ. Ρούκουνα των καθηκόντων τού Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών σε μια πανηγυρική εκδήλωση στις 13 Ιανουαρίου 2005, του ζητήσαμε να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη με κεντρικούς άξονες, αφενός τις δραστηριότητες της Ακαδημίας και αφετέρου τη δράση της Κοινωνίας των Πολιτών, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα το οποίο και πραγματεύτηκε στην εναρκτήρια ομιλία του ως Πρόεδρος της Ακαδημίας.

Κύριε Πρόεδρε της Ακαδημίας Αθηνών, στην τελετή της ανάληψης των καθηκόντων σας μιλήσατε για τη «Διεθνή Διάσταση της Κοινωνίας των Πολιτών». Πώς οδηγηθήκατε στην επιλογή αυτού του θέματος;

Για την εναρκτήρια ομιλία μου επέλεξα ένα θέμα το οποίο βρίσκεται στην επικαιρότητα παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας. Θεώρησα ότι ήταν σημαντικό να γίνει μια προσέγγιση του ζητήματος από το βήμα της Ακαδημίας, ώστε να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον του κοινού με στόχο αφενός να αυξηθούν οι συνειδητοποιημένοι ενεργοί πολίτες και αφετέρου, να σκεφτούμε όλοι μαζί πώς θα εξηγήσουμε αυτό το ιδιαιτέρως ενδιαφέρον φαινόμενο. Η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένα φαινόμενο που δεν έχει καθοριστεί με μεγάλη σαφήνεια, αλλά κυρίως υποδηλώνει την ύπαρξη διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων, ενώσεων ατόμων που συγκροτούνται και κινητοποιούνται για τη διεκδίκηση και την προστασία κοινών δικαιωμάτων και αγαθών.


Ο κ. Ρούκουνας

Θα λέγαμε ότι η Κοινωνία των Πολιτών, η civil society, σηματοδοτεί μια επαναδραστηριοποίηση του πολίτη και αποτελεί επιστροφή στις ρίζες της Αθηναίων Πολιτείας. Όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, στον Επιτάφιο του Περικλέους, «μόνο εμείς θεωρούμε ότι όχι μόνο είναι αδιάφορος, αλλά και άχρηστος εκείνος που δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά». Επέλεξα να μιλήσω για τη διεθνή διάσταση της Κοινωνίας των Πολιτών και όταν λέμε διεθνής διάσταση εννοούμε δραστηριοποίηση πέρα από τα σύνορα σε δύο ή και περισσότερα κράτη. Εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα φαινόμενο εξαιρετικά εντυπωσιακό τον τελευταίο καιρό, το οποίο δεν έχει μελετηθεί σε βάθος... Είναι η συμμετοχή που πρέπει να έχουν οι πολίτες σε καταστάσεις οι οποίες απαιτούν μια ευρύτερη κινητοποίηση, όχι μόνο των οργάνων της Πολιτείας και των διεθνών οργανισμών αλλά και ιδιωτών.

Η έννοια της Κοινωνίας των Πολιτών έχει σίγουρα διανύσει μια μακρά διαδρομή μέσα στον χρόνο. Ποιοι είναι οι σημαντικότεροι σταθμοί αυτής της διαδρομής;

Στη σύγχρονη εποχή, η έννοια Kοινωνία των Πολιτών είναι σχεδίασμα της δυτικής πολιτικής και οικονομικής φιλοσοφίας με σημείο εκκινήσεως τα έργα των Σκωτσέζων διανοητών του 18ου αιώνα. Αναντιρρήτως δε, συνέτεινε κατά τον 19ο αιώνα στην κατάργηση της δουλείας, την ανάδειξη του γυναικείου κινήματος και του συνδικαλισμού, την προστασία των ασθενών, τραυματιών, αιχμαλώτων και αμάχων κατά τις ένοπλες συρράξεις. Αυτή ήταν η αρχή.
Η Κοινωνία των Πολιτών ενδυναμώθηκε πέραν των κρατικών συνόρων με τη δημιουργία, ιδίως μετά τη δεκαετία του 1970, δικτύων (networks) πολιτιστικής, πολιτικής, θρησκευτικής, κοινωνικής, οικολογικής και άλλης συνεργασίας. Τότε εκδηλώθηκε σε τομείς της αλληλεγγύης για την ειρήνη και τον αφοπλισμό και αργότερα επεξετάθη και σε πολλούς άλλους τομείς. Αυτά τα δίκτυα μεταξύ ανθρώπων από διάφορα κράτη αποκλήθηκαν «η δύναμη των αδυνάτων δεσμών» (The strength of weak ties).

Ποιοι είναι οι βασικοί τομείς δραστηριοποίησης της Κοινωνίας των Πολιτών;

Σήμερα εκδηλώνεται σε πάρα πολλούς τομείς. Πρώτα από όλα με τη διεθνή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έπειτα με την ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος, με δράσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα –περιπτώσεις ενόπλων συρράξεων ή φυσικών καταστροφών. Ακόμη περισσότερο, τον τελευταίο καιρό η Κοινωνία των Πολιτών συμμετέχει στη θεμελίωση, ενίσχυση και εκσυγχρονισμό των θεσμών με όραμα τη δημοκρατία. Δηλαδή αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει οργανισμός, πρώτα από όλα τα Ηνωμένα Έθνη, που να μην δέχεται τη συνδρομή οργανώσεων και ενώσεων που εκδηλώνουν την Κοινωνία των Πολιτών, ανθρώπων δηλαδή που έχουν την καλή διάθεση να βοηθήσουν για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.

Αντλώντας από τις προσωπικές σας εμπειρίες όσον αφορά τη δράση της Κοινωνίας των Πολιτών, τι θα ξεχωρίζατε; Ποια θεωρείτε ότι είναι η πιο εντυπωσιακή της διάσταση;

Το έφερε η τύχη να είμαι αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέως των Ηνωμένων Εθνών στη Δυτική Αφρική για μεγάλο χρονικό διάστημα, περίπου 9 χρόνια, και άλλα τόσα μέλος της Επιτροπής Προσέγγισης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στην Κεντρική Αμερική όπου είδα από κοντά πόσο απαραίτητη είναι η συνεργασία εθελοντών, και κυρίως νέων ανθρώπων. Θαύμασα αυτή την προσφορά. Μου μένει πάντα η εξής εικόνα: στην έρημο να βγαίνει από το πουθενά ένα καραβάνι από στελέχη ανθρωπιστικών οργανώσεων που έρχονται να βοηθήσουν τους τοπικούς πληθυσμούς σε πάρα πολλούς τομείς, όχι μόνο στην υγεία και τη βελτίωση των όρων της ζωής τους, αλλά κυρίως στην εκπαίδευση. Νέοι άνθρωποι πηγαίνουν στο μέσο της Αφρικής για να βοηθήσουν τα παιδιά. Αυτό γίνεται επίσης και στην κεντρική και την ανατολική Ευρώπη, τώρα που οι περιοχές αυτές εντάσσονται σε μια διαδικασία εκδημοκρατισμού. Τέτοιες ενέργειες δεν μπορεί κανείς παρά να τις θαυμάσει και να τις επαινέσει. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη Λατινική Αμερική.
Η προσφορά της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και των Ηνωμένων Εθνών ήταν αποφασιστικής σημασίας για την κατάπαυση των εχθροπραξιών στα περισσότερα σημεία της Κεντρικής Αμερικής, όπου ήταν πλήρης η σύγχυση στις αρχές της δεκαετίας του '90.

Oι οργανώσεις αυτές, όμως, δέχονται και αρνητικές κριτικές για κάποιες πλευρές τής δράσης τους...

Υπάρχει επίκριση ως προς το θέμα της αποτελεσματικότητας μερικών από αυτές τις οργανώσεις. Είναι σημαντικό οι μη κυβερνητικές οργανώσεις να έχουν και επίγνωση των δυνατοτήτων τους. Την περασμένη εβδομάδα στη Γαλλία μια πολύ γνωστή διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση που παρέχει ιατρικές υπηρεσίες σε δοκιμαζόμενους λαούς και έλαβε πριν λίγα χρόνια το βραβείο Nobel ειρήνης, ανακοίνωσε ότι παύει να δέχεται οικονομικές ενισχύσεις υπέρ των θυμάτων των προσφάτων καταστροφών στη νοτιοανατολική Ασία, επειδή κρίνει ότι δεν διαθέτει την απαραίτητη υποδομή για να χρησιμοποιήσει περαιτέρω χορηγίες επωφελώς υπέρ των θυμάτων.
Αυτή η υποδειγματική ενέργεια προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες την κατηγορούν ότι δημιουργεί αναστολές στους δότες. Η απάντηση αυτής της μεγάλης –επαναλαμβάνω– οργανώσεως είναι ότι μετρά τις δυνάμεις της, και οι δυνάμεις της φτάνουν έως ένα ορισμένο σημείο.
Επίσης, υπάρχει μια επίκριση για μερικές μη κυβερνητικές οργανώσεις αναφορικά με το ζήτημα της διαφάνειας. Όταν ζητάμε διαφάνεια από τη δημόσια διοίκηση και τους διεθνείς οργανισμούς πρέπει και εμείς να έχουμε διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε.
Αλλά σε γενικό πλαίσιο είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα σπουδαίο κοινωνικό φαινόμενο η δημιουργία ομάδων που επικαλούνται την Κοινωνία των Πολιτών, αν και κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς αυτόν τον όρο.
Βέβαια, όπως είπα και στην ομιλία μου, ευτυχώς, δεν θα μάθουμε ποτέ ποιος εκπροσωπεί την Kοινωνία των Πολιτών στο σύνολο της σε συγκεκριμένο κράτος, άλλωστε κανείς δεν είναι μοναδικός εκφραστής του δημοσίου συμφέροντος και υπάρχουν τουλάχιστον τόσες κοινωνίες των πολιτών όσα είναι και τα κράτη.
Αν η Kοινωνία των Πολιτών είχε συγκεκριμένους θεσμούς και φορείς, τότε πιθανόν μερικά οργανωμένα συμφέροντα να την είχαν ήδη διεμβολίσει, τιθασεύσει και οικειοποιηθεί. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα ότι όταν μια μη κυβερνητική οργάνωση έχει καθαρούς στόχους, ξέρει τι θέλει, ξέρει τι μπορεί να κάνει και, κυρίως, αυτά που λέει θεμελιώνονται και δεν είναι αόριστα, τότε πραγματικά συμβάλλει στην καλυτέρευση της ζωής των ανθρώπων παγκοσμίως.

Στην ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ομιλία σας τονίσατε την ανάγκη ύπαρξης ενός θεωρητικού πλαισίου για τη μελέτη της Κοινωνίας των Πολιτών. Θα θέλατε να μας εξηγήσετε αυτή την παράμετρο του φαινομένου;

Δεν υπάρχει διεθνώς θεωρητική βάση πάνω στην οποία να γίνει μελέτη του φαινομένου της Κοινωνίας των Πολιτών. Σήμερα, με τη γενίκευση της ιδιωτικοποίησης και το γεγονός ότι έχουν απελευθερωθεί δυνάμεις από και προς πάσα κατεύθυνση, δεν αρκεί ο αυτοέλεγχος (self-regulation) των παραγόντων της κοινωνίας της αγοράς για να μπορέσει να φέρει τις ισορροπίες.
Χρειάζεται κάποιος επιπλέον να παρεμβαίνει και ίσως μερικές φορές το κράτος είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να παρεμβαίνει είτε δεν έχει την αρμοδιότητα να παρέμβει. Και βέβαια πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένα ιδεογράφημα της Δύσεως, της Δυτικής δηλαδή βιομηχανικής κοινωνίας. Είναι απαραίτητο ωστόσο ιδιαίτερα σήμερα να ξανοιχτούμε επί παραδείγματι στις αξίες που έχουν άλλοι πολιτισμοί, όπως το Ισλάμ, οι Βουδιστές, όλοι οι ασιατικοί λαοί…
Όταν μιλάμε για παγκοσμιοποίηση πρέπει να έχουμε και μια παγκόσμια εικόνα των θεωρητικών βάσεων επάνω στις οποίες στηρίζουμε ορισμένες εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής. Αυτό φοβούμαι ότι δεν υπάρχει στην περίπτωση της Κοινωνίας των Πολιτών.
Ακόμα και έτσι, όμως, όποια και αν είναι η θεωρητική προσέγγιση, ένας ακόμη μύθος, με τη δύναμη και τις αδυναμίες του, έχει τώρα προστεθεί στους τόσους άλλους μύθους που πλαισιώνουν την κοινωνία, την Πολιτεία και τη διεθνή κοινότητα.

Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνοντας τη συνομιλία μας, θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τις δραστηριότητες της Ακαδημίας Αθηνών;

Βεβαίως. Oφείλω να υπενθυμίσω ότι η Ακαδημία Αθηνών, η οποία αποτελείται από εκλεγμένα τακτικά μέλη, επίτιμα και αντεπιστέλλοντα μέλη καθώς και ξένους εταίρους και συνεργάτες, έχει ένα ευρύτατο φάσμα δραστηριοτήτων, το οποίο ίσως δεν είναι πολύ γνωστό στο ευρύ κοινό.
Πλην της υποχρεώσεως που έχει η Ακαδημία να εισηγείται προς την Πολιτεία επάνω σε ορισμένα θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος, η Ακαδημία διαθέτει 25 κέντρα και γραφεία ερευνών, τα οποία είναι τα εξής: το Ιατροβιολογικό Κέντρο, που είναι το πιο πρόσφατο, το Κέντρο Έρευνας Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων, Eλληνικής Λαογραφίας, Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού, Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου, Ιστορίας του Νεότερου Ελληνισμού, Ελληνικής και Λατινικής Γραμματείας, Εκδόσεως Έργων Ελλήνων Συγγραφέων από των Αρχαίων Χρόνων μέχρι της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, Αστρονομίας και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, Ελληνικής Φιλοσοφίας, Επιστημονικών Όρων και Νεολογισμών, Φυσικής της Ατμοσφαίρας και Κλιματολογίας, Αρχαιότητος, Ελληνικής Κοινωνίας, καθώς και Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Τέχνης. Και έπειτα έχουμε πάρα πολλά γραφεία Ερευνών: Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Μηχανικής, Ιατρικών Μελετών, Επιστήμης της Πληροφορικής και Ηλεκτρονικής, Θεωρητικής Φυσικής, Θεωρητικών Μαθηματικών, Πειραματικής Φυσικής, Αμυντικών και Στρατιωτικών Θεμάτων, Τέχνης, Διεθνών και Συνταγματικών Θεσμών, Oικονομικών Μελετών και τα Ιδρύματα Κώστα Oυράνη και Πέτρου Χάρη. Στα Κέντρα αυτά εργάζονται επιστήμονες ερευνητές και άλλα στελέχη και προκύπτουν αξιόλογες δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις.
Θα ήθελα να αναφερθώ, τέλος, στην πιο πρόσφατη εκδήλωση της Ακαδημίας επειδή θεωρώ ότι ανοίγει μια πόρτα προς το ευρύ κοινό. Στις 2 Φεβρουαρίου, το Κέντρο Λαογραφίας οργάνωσε μαζί με τον Δήμο Περιστερίου μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, η οποία ήταν ενταγμένη στην Πολιτιστική Oλυμπιάδα, μια έκθεση για την ελιά με τίτλο «Ελαίας Εγκώμιον». Η έκθεση μετά το Περιστέρι θα μεταφερθεί στο Τόκιο, στη συνέχεια θα ταξιδέψει ως τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, θα φιλοξενηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αλλού.
Φυσικά η Ακαδημία Αθηνών προσβλέπει πάντα στη συνεργασία με το Πανεπιστήμιο, από το οποίο οι περισσότεροι από εμάς προερχόμαστε και έχουμε δεσμούς αρρήκτους.


Αρχή της σελίδας