ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

15/7/2004
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Συνέντευξη με τον καθηγητή κ. Xαρ. Mουτσόπουλο

Πολεμώντας τα αυτοάνοσα νοσήματα


Από τις 24 έως τις 26 Ιουνίου διοργανώθηκε από τους φοιτητές του Καθηγητή της Παθολογικής Φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χαράλαμπου Μουτσόπουλου επιστημονική συνάντηση με τίτλο «Μέρες Αυτοανόσων Ρευματικών Νόσων», προκειμένου να εορταστούν τα 60ά γενέθλιά του. Με αφορμή, λοιπόν, αυτήν την επέτειο συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα επιστήμονες από όλον τον κόσμο, συνεργάτες τού Έλληνα καθηγητή από την περίοδο της ερευνητικής θητείας του στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των Η.Π.Α., από την εποχή της θητείας του στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και από τη συνεχιζόμενη στο Πανεπιστήμιό μας λαμπρή κλινική και ερευνητική του παρουσία.
Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού κ. Χρ. Κίττας ο οποίος επισήμανε τους στενούς δεσμούς φιλίας που τον συνδέουν με τον καθηγητή Μουτσόπουλο από τα φοιτητικά τους χρόνια, ενώ έκανε αναφορά στο σπουδαίο έργο και τη σημαντική προσφορά του κ. Μουτσόπουλου γενικότερα στην επιστήμη αλλά και συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια τον λόγο έλαβαν συνεργάτες και συνοδοιπόροι του καθηγητή Μουτσόπουλου από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο καθηγητής Μουτσόπουλος μιλά για την ερευνητική του δραστηριότητα, τα αυτοάνοσα νοσήματα καθώς και τα προβλήματα που μαστίζουν τον τομέα της υγείας στη χώρα μας.

O καθηγητής Χαράλαμπος Μουτσόπουλος γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1944. Από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών αποφοίτησε με «¶ριστα» το 1968, ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1971, ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτορας της ίδιας Σχολής.
Μετά από σύντομη παραμονή στην Α’ Παθολογική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών μετέβη στις Η.Π.Α. και από το 1974 αρχίζει να ασχολείται με την έρευνα της παθογένειας και των κλινικών εκδηλώσεων των αυτοανόσων νοσημάτων και ειδικότερα του συνδρόμου Sjogren, όπου θεωρείται από τους πρωτοπόρους διεθνείς ερευνητές. Το 1977 εξελέγη Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των Η.Π.Α. και ταυτόχρονα Αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Georgetown της Washington.


Ο κ. Μουτσόπουλος

Το 1980 ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή και Διευθυντή Παθολογίας στη νεοϊδρυθείσα Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 1988 εξελέγη από την Εθνική Επιτροπή κρίσεων Καθηγητών της Γαλλίας πρώτος μεταξύ 80 υποψηφίων Επισκέπτης Καθηγητής Ανοσολογίας και υπηρέτησε από το 1989 έως το 1990 ως Καθηγητής Ανοσολογίας – Παθολογίας στην Ιατρική Σχολή της Βρέστης.
Από το 1993, έπειτα από εκλογή, κατέλαβε και διατηρεί τη θέση του Καθηγητή – Διευθυντή του Εργαστηρίου και της Κλινικής της Παθολογικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου μας. O καθηγητής Μουτσόπουλος έχει δημιουργήσει Σχολή αναπτύσσοντας Κέντρο Μελέτης και παρακολούθησης ασθενών με Συστηματικά Αυτοάνοσα Νοσήματα καθώς και Κλινικό και Μοριακό Ανοσολογικό Εργαστήριο το οποίο παράγει πρωτότυπο ερευνητικό έργο αποδεκτό στα κυριότερα επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού.

Κύριε καθηγητά, το θέμα της επιστημονικής συνάντησης περιστράφηκε γύρω από τα νοσήματα εκείνα που χαρακτηρίζονται από την επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς σε όργανα και ιστούς του ίδιου του εαυτού του. Πρόκειται για ένα αντικείμενο πάνω στο οποίο έχετε δουλέψει σε όλη σας τη σταδιοδρομία και στο οποίο έχετε καταξιωθεί παγκοσμίως. Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για τα νοσήματα αυτά;

Η δημιουργία αντισωμάτων είναι ένας από τους τρόπους που διαθέτει ο ανθρώπινος οργανισμός για να αποκρούει τις επιθέσεις εισβολέων όπως είναι οι ιοί και τα βακτήρια. Πρόκειται για μόρια πρωτεϊνικής φύσης, των οποίων η στερεοδιάταξη επιτρέπει να προσδένονται στο αντιγόνο (το μόριο του εισβολέα το οποίο πυροδότησε τη σύνθεσή τους και με το οποίο έχουν συμπληρωματική στερεοδιάταξη). H πρόσδεσή τους στα αντιγόνα τού εισβολέα προκαλεί στη συνέχεια σειρά αντιδράσεων που στόχο έχουν να τον απενεργοποιήσουν και τελικά να τον απομακρύνουν από τον οργανισμό.
Καμιά φορά όμως τα πράγματα πηγαίνουν κάπως στραβά και ένα υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα δημιουργεί αντισώματα εναντίον ιστών και οργάνων του ίδιου τού εαυτού του. Με άλλα λόγια, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιμετωπίζει ως ξένο ένα μέρος του οργανισμού στον οποίο ανήκει. H παρουσία των αυτοαντισωμάτων (όπως ονομάζονται) έχει ως συνέπεια την περαιτέρω ενεργοποίηση διαδικασιών, όπως η φλεγμονή, που οδηγούν σε καταστροφή του ιστού ή του οργάνου σαν πραγματικά αυτό να ήταν ξένο.
Παρά το γεγονός ότι –αν ληφθούν ως ομάδα– τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου (μετά τις καρδιοπάθειες και τον καρκίνο) στον δυτικό κόσμο, οι επιστήμονες αγνοούν πολλά για την αιτιολογία τους. Ως εκ τούτου και οι υπάρχουσες θεραπείες οδηγούν στην καταστολή της φλεγμονής και όχι στην ίαση της νόσου.

Πού έγκειται η δυσκολία των επιστημόνων να κατανοήσουν και να θεραπεύσουν τα αυτοάνοσα νοσήματα;

Έγκειται στο γεγονός ότι τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι περίπλοκα και στο ότι η αιτιολογία περιλαμβάνει τόσο γενετικές όσο και περιβαλλοντικές συνιστώσες. Εξάλλου, η εξέλιξη αυτών των νοσημάτων ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή. Με το ερευνητικό μας έργο στην Ελλάδα έχουμε προσφέρει ουσιαστικά στην κατανόηση της παθογένειας των αυτοανόσων, συστηματικών ρευματικών νοσημάτων. Πρώτοι αποδείξαμε με τις μελέτες μας ότι στα νοσήματα αυτά το ανοσολογικό σύστημα δεν δυσλειτουργεί αλλά υπερλειτουργεί. Επίσης, καταδείξαμε τη σημαντικότητα του κυτταρικού στόχου που προσβάλλεται από την αυτοάνοση διεργασία στην έναρξη και τη διαιώνιση της βλάβης, ενώ τέλος καταφέραμε και αποδείξαμε τον ρόλο των κοινών ιών ως αιτιολογικών αιτιών στην παθογένειά τους.

Το 2001 εκλεχτήκατε στη θέση του διευθυντή της ιατρικής επιθεώρησης «Euro-pean Journal of Clinical Investigation», μια από τις εγκυρότερες του κόσμου. Σήμερα, μετά από τρία χρόνια ο δείκτης απήχησης της επιθεώρησης έχει, σύμφωνα με τις μετρήσεις, ανέβει κατά 0,3 μονάδες, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό. Πώς τα καταφέρατε;

Όπως είναι γνωστό, τα επιστημονικά περιοδικά κατατάσσονται με βάση έναν συντελεστή απήχησης ο οποίος εκτιμάται επί τη βάσει των σημαντικών εργασιών που δημοσιεύονται σε αυτά, του αριθμού των βιβλιοθηκών επιστημονικών ιδρυμάτων οι οποίες αγοράζουν το περιοδικό και των ανεξάρτητων συνδρομητών τους. Η δε σημασία των εργασιών ελέγχεται μέσω του αριθμού των αναφορών που γίνονται σε αυτές σε επόμενες δημοσιεύσεις. Αυτό που καταφέραμε εμείς ήταν να προσελκύσουμε καλύτερες πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες. Oι πολύ σημαντικές αυτές εργασίες αναφέρθηκαν στη συνέχεια από περισσότερους ερευνητές και έτσι ανέβηκε ο δείκτης, δηλαδή η θέση του περιοδικού στο διεθνές προσκήνιο.

Όπως έχετε αναφέρει σε μια παλαιότερη συνέντευξή σας αλλά και όπως είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και στην ομιλία του Αντιπρύτανη κ. Κίττα, με τον οποίο υπήρξατε συμφοιτητές, το «μικρόβιο» της έρευνας σας είχε «προσβάλει» από την πρώτη στιγμή που μπήκατε στο Πανεπιστήμιο...

Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής και υπερηφανεύομαι πάντοτε ότι διαθέτω εξαιρετικούς συνεργάτες σε επίπεδο τόσο καθηγητών όσο και μεταπτυχιακών υποτρόφων και μεταδιδακτορικών συνεργατών. Όλα αυτά τα χρόνια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών έχουμε επιτύχει να φέρουμε σημαντικά κονδύλια από ευρωπαϊκά προγράμματα, από εθνικά ανταγωνιστικά προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας αλλά και από ιδιωτικές προσφορές ευγνωμονούντων ασθενών και από τη φαρμακευτική βιομηχανία. Oι έρευνές μας έχουν καταξιωθεί διεθνώς δημιουργώντας ένα πολύ καλό όνομα για την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτι που πρέπει να εκμεταλλευτούν οι νέοι επιστήμονες. Φυσικά πρέπει να γνωρίζουν ότι θέλει μεγάλη αφοσίωση για να μπορέσεις να επιτύχεις κάτι. Μεγάλη αφοσίωση αλλά και μεγάλη τρέλα! Και αυτό γιατί οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργαζόμαστε στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αντίξοες.

Με πολυσέλιδο άρθρο στο τελευταίο τεύχος της ελληνικής έκδοσης του περιοδικού «Scientific American» κάνετε μια επισκόπηση των υπηρεσιών υγείας στη σύγχρονη Ελλάδα και καταθέτετε τις προτάσεις σας προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση. Θέλετε συνοπτικά να μας πείτε δυο λόγια;

Πράγματι, στο άρθρο αυτό, το οποίο συγγράψαμε από κοινού με τον αναπληρωτή Καθηγητή κ. Π. Βλαχογιαννόπουλο και τον Παθολόγο κ. Μ. Σαμάρκο, κάνουμε μια αναφορά στα πολλαπλά προβλήματα που υπάρχουν στις υπηρεσίες υγείας καθώς και στην ιατρική εκπαίδευση. Αναφέρουμε, μεταξύ άλλων, ότι η ανυπαρξία επιτήρησης τόσο της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης (τόσο των ειδικευόμενων όσο και των ειδικευμένων ιατρών) όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντικά αδιέξοδα που υποβαθμίζουν την υγεία των Eλλήνων πολιτών αλλά και την αξιοπρέπεια των Eλλήνων ιατρών. Έτσι, αναφέρουμε πως καθίσταται επιτακτική η απαγκίστρωση από παρωχημένα πρότυπα λειτουργίας, η λήψη κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της υγείας καθώς και η αξιοποίηση όλων των φορέων της υγείας (Πανεπιστήμιο, Εθνικό Σύστημα Υγείας, Ιδιωτικός φορέας). Επίσης, επιβάλλεται η υιοθέτηση ενιαίων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η καλά ελεγχόμενη συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η δημιουργία ενιαίων εκπαιδευτικών μονάδων.

Κατά καιρούς έχετε αναφερθεί με σκληρά λόγια και για την κατάσταση που επικρατεί ακόμα και μέσα στα Πανεπιστήμια της χώρας...

Έχω επισημάνει ότι η κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν επιτρέπει καμιά αισιοδοξία. Η ύπαρξη δύσκαμπτων διαδικασιών και κακού συντεχνιακού κλίματος έχει οδηγήσει πάρα πολλούς άριστους επιστήμονες σε ερευνητικά κέντρα και Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα Πανεπιστήμια παράγουν ένα πολύ σημαντικό δημόσιο αγαθό και χρηματοδοτούνται από τον φορολογούμενο πολίτη. Αποτελεί λοιπόν ευθύνη της πολιτείας και χρέος της να δημιουργήσει τις συνθήκες για τη σωστή λειτουργία των Πανεπιστημίων. Αλλά εκσυγχρονισμός σημαίνει τομές και ρήξεις με συντεχνιακά συμφέροντα. Oι προσλήψεις θα πρέπει να γίνονται με αυστηρά επιστημονικά-ακαδημαϊκά κριτήρια. Το ίδιο θα πρέπει να γίνεται και για τις εξελίξεις των ήδη υπηρετούντων μελών Δ.Ε.Π. Επιπροσθέτως, θεωρώ απαραίτητη την κατάργηση της μονιμότητας και την ανά πενταετία αξιολόγηση του έργου όλων των πανεπιστημιακών από ανεξάρτητη επιτροπή Eλλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι δεν θα έχουν καμία σχέση με το πανεπιστήμιο που θα αξιολογούν. Τέλος, οι ιατρικές σχολές θα πρέπει να θέσουν ξεκάθαρους στόχους για το «προϊόν» που θέλουν να παράγουν, δηλαδή για το είδος των γιατρών που θα αποφοιτούν από αυτές. Αυτό θα επιτελεστεί μόνο με τη δημιουργία ενός αυστηρού πλαισίου λειτουργίας το οποίο θα καταργεί τη δημοσιοϋπαλληλική και συνδικαλιστική νοοτροπία των υπηρετούντων και θα αναδεικνύει ηγέτες πανεπιστημιακούς με ήθος και ακαδημαϊκά οράματα.

Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν ορισμένους συναδέλφους σας να ασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα και ποιες οι επιπτώσεις στην άσκηση του ακαδημαϊκού τους λειτουργήματος;

O λόγος εξακολουθεί να είναι οικονομικός. O μισθός του καθηγητή Πανεπιστημίου είναι πολύ χαμηλός . Δεν μπορεί μια οικογένεια να συντηρηθεί με αυτόν τον μισθό. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μισθό μερικής απασχόλησης. Δηλαδή το κράτος μάς πληρώνει για μερική απασχόληση. Πώς είναι δυνατόν να παρακολουθείς τα διεθνή επιστημονικά τεκταινόμενα, να ταξιδεύεις και να ενημερώνεσαι όταν ο μισθός είναι τόσο μικρός και έχεις οικογένεια, παιδιά να σπουδάσεις κ.ο.κ. Εάν, λοιπόν, δεν έχεις ιδιωτικό ιατρείο δεν μπορείς εύκολα να τα βγάλεις πέρα. Η Ελλάδα πληρώνει τους καθηγητές με το ένα πέμπτο των μισθών που πληρώνουν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Τα λαϊκίστικα ελληνικά συστήματα εξισώνουν τους πάντες και τα πάντα έχουν δημιουργήσει τεράστια αδιέξοδα.


Αρχή της σελίδας