ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

15/3/2004
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Eπίτιμος Διδάκτωρ ένας από τους πρωτοπόρους σκαπανείς της Δημόσιας Διοίκησης στην Eλλάδα

Δημόσια Διοίκηση:
Eπιστήμη και Iδεολογία

Συνέντευξη με τον διακεκριμένο καθηγητή κ. Δημήτρη Αργυριάδη


Το Πανεπιστήμιο Αθηνών, μετά από πρόταση του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, τίμησε στις 25 Φεβρουαρίου μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες διεθνώς στο χώρο της Διοικητικής Επιστήμης, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης κ. Δημήτρη Αργυριάδη.
«Στο πρόσωπο του Δημήτρη Αργυριάδη το Πανεπιστήμιο Αθηνών τιμά την έρευνα και την επιστήμη στο χώρο της Δημόσιας Διοίκησης», τόνισε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης, υπογραμμίζοντας παράλληλα στην προσφώνησή του «το διεθνώς καταξιωμένο έργο του τιμωμένου αλλά και την πολύτιμη πείρα του από την υπηρεσία στο χώρο του O.O.Σ.Α. και του O.Η.Ε., καθώς και τη μελέτη της διοίκησης σε χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης».
«Η αναγόρευση αυτή αποτελεί μια πράξη τιμής και δικαιοσύνης, γιατί έτσι προσφέρεται μια δημόσια αναγνώριση της αξίας και της συμβολής ενός ανθρώπου που δίχως υπερβολή μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πατέρας, ο πρωτοπόρος σκαπανέας της Διοικητικής Επιστήμης στην Ελλάδα», υπογράμμισε από την πλευρά του ο καθηγητής Α. Μακρυδημήτρης, ο οποίος ανέλαβε και την παρουσίαση της μακράς και ποικίλης επιστημονικής διαδρομής του τιμωμένου.
O Δημήτριος Αργυριάδης, μετά την περάτωση των εγκυκλίων σπουδών του στην Αθήνα, ακολούθησε συστηματικές πανεπιστημιακές σπουδές στο London School of Economics, ενώ το πρώτο του ακαδημαϊκό πόστο ήταν στο Πανεπιστήμιο της Oυαλίας όπου δίδαξε επί τριετία στις αρχές της δεκαετίας του '60. Ύστερα από έκκληση της Ελληνικής πολιτείας, επιστρέφει στην Ελλάδα προκειμένου να βοηθήσει με τις δικές του δυνάμεις την εθνική προσπάθεια για την ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους και της δημόσιας διοίκησης. Η επιβολή της δικτατορίας διακόπτει τις μεταρρυθμιστικές του προσπάθειες και ο ίδιος φεύγει για το Παρίσι. Την περίοδο εκείνη εργάστηκε ως εμπειρογνώμων στον O.O.Σ.Α. Η πρόσληψή του ως επιστημονικού συμβούλου και εμπειρογνώμονα στη Γραμματεία του Oργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, όπου σταδιοδρόμησε σχεδόν επί μια τριακονταετία, ήρθε κατόπιν ως φυσικό επακόλουθο. O κ. Αργυριάδης διδάσκει ανελλιπώς από το 1976 στη Μεταπτυχιακή Σχολή Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Κύριε καθηγητά, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω μετατρέποντας σε ερώτηση τον τίτλο της εισήγησής σας κατά την τελετή αναγόρευσης. Τελικά, η Δημόσια Διοίκηση είναι επιστήμη ή ιδεολογία;

Είναι και τα δύο! Η Δημόσια Διοίκηση εμπεριέχει τεχνικά θέματα τα οποία μπορούν και πρέπει να εξετάζονται επιστημονικά, δηλαδή με την ακρίβεια και την αυστηρότητα που επιτάσσουν οι κανόνες της επιστήμης. Από την άλλη μεριά, όμως, η Δημόσια Διοίκηση είναι και δομές, διαδικασίες και πολιτικές οι οποίες χαρακτηρίζονται από ένα πολιτικό περίβλημα και, βεβαίως, λειτουργούν μέσα σε ένα δεοντολογικό πλαίσιο το οποίο καθορίζεται από την κουλτούρα ενός έθνους και ενός τόπου. Επίσης, καθορίζεται από πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Αυτό είναι ακριβώς που δίδει και την ιδιομορφία στη διοίκηση, καθώς και την ιδιομορφία των διοικητικών συστημάτων στα διάφορα μέρη του κόσμου. Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι όπως πέφτει το μήλο από τη μηλιά στην Ιαπωνία έτσι πέφτει το μήλο και στην Oυρουγουάη. Δεν μπορεί κανείς, όμως, να πει ότι με την ίδια λογική η διοίκηση στην Ιαπωνία λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως λειτουργεί στην Oυρουγουάη...


O κ. Αργυριάδης

Είχατε την ευτυχία, όπως αναφέρατε στην ομιλία σας, να διδάξετε για ένα εξάμηνο στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από όσα αποκομίσατε, πιστεύετε ότι στην Ελλάδα η σπουδή της Δημόσιας Διοίκησης βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο;

Παρακολουθώ τις εξελίξεις στην Ελλάδα από το 1963 και μπορώ να διαβεβαιώσω ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει τεράστιες πρόοδοι. Σήμερα υπάρχουν πανεπιστημιακές Σχολές, αξιόλογα προγράμματα, και μεταπτυχιακού μάλιστα επιπέδου, με λαμπρούς φοιτητές. Κατά το διάστημα της παρουσίας μου στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης την περασμένη άνοιξη, οι φοιτητές πραγματοποίησαν τρεις εμπεριστατωμένες μελέτες. Η πρώτη αφορούσε την ιστορική εξέλιξη της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα, η δεύτερη τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών και η τρίτη την αποκέντρωση. Εκείνο δε που με χαροποίησε ιδιαίτερα σε αυτές τις μελέτες είναι ότι εστιάζονται στην ελληνική πραγματικότητα, στην ελληνική επικαιρότητα -και ιστορία, βεβαίως, διότι η επικαιρότητα έχει και μια ιστορική διάσταση.

Και τι είναι αυτό που σας φοβίζει στον τρόπο αντιμετώπισης της διοικητικής επιστήμης στη χώρα μας;

Εκείνο που με φοβίζει πολλές φορές, στη μελέτη και κυρίως στην εφαρμογή της διοικητικής επιστήμης στην Ελλάδα, είναι ότι διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο, δηλαδή την αναπαραγωγή των ξένων μελετών. Τις μεταφράζουμε στα ελληνικά ή ετοιμάζουμε μια σύνοψη στην ελληνική γλώσσα για εσωτερική κατανάλωση. Αυτό, βεβαίως, είναι καλό αλλά, όπως αναφέρω πάντοτε, αυτό είναι το δεύτερο βήμα.
Πρώτα πρέπει να δούμε τι κάνουμε στην Ελλάδα και μετά βλέπουμε τι γίνεται έξω. Να κάνουμε μια διάγνωση του εκάστοτε ζητήματος μέσα στα ελληνικά δεδομένα. Να προβούμε σε μια εις βάθος ανάλυση του προβλήματος, να δούμε τις πολλαπλές διαστάσεις του και μετά να δούμε τι έχουν κάνει οι άλλες χώρες σε ανάλογα ζητήματα. Η αντίστροφη φορά είναι αυτή που παράγει αυτή την τεχνοκρατική, αν θέλετε, προσέγγιση στην διοίκηση. Διότι έχει νόημα αυτή η αντίστροφη φορά εάν τα πράγματα ήταν τα ίδια, για παράδειγμα, στην Ελλάδα, την Αμερική, την Αγγλία και την Κίνα. Τότε φυσικά αυτό που θα γινόταν στην Κίνα θα μπορούσαμε να το κάνουμε με τον ίδιο τρόπο και στην Ελλάδα.

Πολλοί λένε ότι η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα είναι ο μεγάλος ασθενής. Εσείς συμφωνείτε;

Και όχι μόνο στην Ελλάδα! Η άποψη αυτή λοιπόν έχει μια δόση αλήθειας αλλά έχει και μια μεγάλη δόση υπερβολής. Η γραφειοκρατία ανέκαθεν, ενδεχομένως από την αρχαία Αίγυπτο των Φαραώ μέχρι σήμερα, είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος της πολιτικής, το αλεξικέραυνο των πολιτικών και βεβαίως είναι πάρα πολύ εύκολο όταν κάτι πάει στραβά να στρέψει κανείς το δάκτυλό του σε εκείνον που δεν μπορεί πολλές φορές να πει και όχι.
Εάν υπάρχει, λοιπόν, κάτι στραβό σε ένα διοικητικό σύστημα, γι' αυτό έχουμε τους διοικητικούς επιστήμονες αλλά γι' αυτό υπάρχει και η κοινωνία των πολιτών, οι πολιτικές ηγεσίες, για να το διορθώσουν. Εάν οι παραπάνω δεν κάνουν τίποτα προκειμένου να το διορθώσουν, δεν ωφελεί να στρέφουν το δάκτυλο κατηγορώντας τον δημόσιο υπάλληλο.

Με ποιο τρόπο μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα η πολιτική;

Oι διορθώσεις, δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, περνούν πάντοτε μέσα από το διάλογο! Τα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να ερωτηθούν, όχι μόνο οι υπάλληλοι, αλλά και το κοινό που επηρεάζεται από τη λειτουργία της διοίκησης.
Κινήσεις όπως η λειτουργία των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών είναι προς την σωστή κατεύθυνση; Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται πως μετά την πάροδο ορισμένων χρόνων θα καταντήσουν και αυτά όπως όλες οι δημόσιες υπηρεσίες...
Τα Κ.Ε.Π. ήταν ένα μεγάλο ξεκίνημα. Ξέρετε πολύ καλά ότι το τέλειο είναι ο εχθρός του καλού. Εγώ προτιμώ να έχω μια λύση η οποία ικανοποιεί και η οποία εθίζει το κοινό σε μια καλύτερη υπηρεσία, έναν καλύτερο τρόπο εξυπηρέτησης. Oι απαιτήσεις του κοινού ως αποτέλεσμα της ύπαρξης των Κ.Ε.Π. ανεβαίνουν, εθίζουν με άλλα λόγια το κοινό σε κάτι καλύτερο. Oι πολίτες γνωρίζουν τώρα ότι δεν είναι απαραίτητο να περιμένεις τρεις μήνες για να πάρεις μια άδεια ή να περιμένεις ένα μήνα για να πάρεις το διαβατήριό σου. Εάν στο μέλλον η καλή εξυπηρέτηση την οποία λαμβάνουν σήμερα από τα Κ.Ε.Π. δεν είναι αυτή που πρέπει να είναι, τότε οι Έλληνες πολίτες θα διαμαρτυρηθούν και θα απαιτήσουν το καλύτερο.

Για τον θεσμό του Α.Σ.Ε.Π. ποια είναι η άποψή σας;

Η σύσταση του Α.Σ.Ε.Π. διασφαλίζει, ή τουλάχιστον προσπαθεί να διασφαλίσει, μια αντικειμενικότητα, πράγμα που σημαίνει ότι αναγνωρίζεται η ανάγκη της αντικειμενικότητας, αναγνωρίζεται επίσης, πολύ περισσότερο, η ανάγκη μιας σχετικής αποστασιοποιήσεως της διοικήσεως από την πολιτική. Σχετικής λέω, διότι τα δύο αυτά πρέπει να συνεργάζονται χέρι με χέρι. Αλλά η αποστασιοποίηση είναι πολύ σημαντική διότι από τον υπάλληλο περιμένουμε έναν επαγγελματισμό, μια αντικειμενικότητα, μια ουδετερότητα, μια επιστημονικότητα την οποία δεν περιμένουμε με τον ίδιο τρόπο από τον πολιτικό. Από τον υπάλληλο περιμένουμε να εκφράζει το κράτος και το κράτος παραμένει το ίδιο άσχετα με ποια είναι η πολιτική ηγεσία. Το κράτος δεν διαφοροποιεί τους πολίτες ανάλογα με τις θρησκευτικές, πολιτικές, ή άλλες πεποιθήσεις τους.

Ποιες θα ήταν οι πρώτες αλλαγές που θα κάνατε στην ελληνική δημόσια διοίκηση;

Στις αλλαγές χρειάζεται να προχωρήσουμε βήμα προς βήμα, γνωρίζοντας ότι ναι μεν πρέπει να έχουμε μια μακροπρόθεσμη προοπτική, αλλά, επίσης, ότι οι αλλαγές δεν γίνονται με μεγάλα άλματα αλλά συνήθως με μικρά βήματα. Τα πιο καίρια βήματα θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, αφενός μεν μια σχετική αποστασιοποίηση της διοικήσεως από την πολιτική, ώστε να μπορέσουν να επικρατήσουν αξιοκρατικά κριτήρια.
Το δεύτερο είναι καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Αυτό δεν υπάρχει. Βλέπετε πόσα παιδιά μπαίνουν στη δημόσια διοίκηση με γνώσεις και ικανότητες, με όρεξη για δουλειά που γρήγορα τη χάνουν. Είμαι από τους ανθρώπους εκείνους που πιστεύουν στην καλλιέργεια της επιθυμίας για σταδιοδρομία, διότι το αίσθημα του ανήκειν σε έναν χώρο στον οποίο πρέπει να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου δεν μπορεί να αναπτυχθεί εύκολα μέσα σε έναν άνθρωπο. Αυτό δεν ισχύει μόνο στον δημόσιο τομέα αλλά και στον ιδιωτικό. Oι Αμερικανοί βλέπουν τις αδυναμίες του συστήματός τους όταν ο ηγέτης, για παράδειγμα, της Pepsi Cola περνά στην Coca Cola με την ίδια ευκολία που θα άλλαζε το πουκάμισό του για ένα άλλο που θα του πήγαινε λίγο καλύτερα. Νομίζω ότι μια σταδιοδρομία, η οποία ενθαρρύνει τον υπάλληλο να παραμείνει και να δώσει το καλύτερό του είναι, είναι μια σταδιοδρομία η οποία του παρέχει όλο και μεγαλύτερες προκλήσεις και δυνατότητες αλλαγής.

Ποιες είναι οι προκλήσεις του δημοσίου υπαλλήλου σήμερα;

Κοιτάξτε, ζούμε σε έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει πολύ γρήγορα, επομένως αυτό που περιμένω από τους δημοσίους υπαλλήλους, και ιδιαίτερα τους ανωτέρους και ανωτάτους κρατικούς λειτουργούς, είναι να παρακολουθούν την εξέλιξη της επιστήμης αλλά και να γνωρίζουν ότι δεν λειτουργούν πλέον μέσα στα αυστηρά περιορισμένα όρια της ελληνικής επικράτειας.
O δημόσιος υπάλληλος σήμερα, είτε εργάζεται στο Yπουργείο Γεωργίας είτε στο Yπουργείο Εξωτερικών, έχει να κάνει με τον κόσμο, με την Ευρώπη. Αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση για έναν κρατικό λειτουργό, διότι πολλές φορές αναγκάζεται να αλλάξει νοοτροπία. Πρέπει να μάθει ξένες γλώσσες, να παρακολουθεί τις εξελίξεις, πράγματα δηλαδή που δεν χρειάζονταν στο παρελθόν.

 

Αρχή της σελίδας