ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

15/11/2003
Συνέντευξη στον καθηγητή Μιχάλη Μεϊμάρη
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Tο βραβείο Δημοσιογραφικής Aριστείας "Aλ. Λιδωρίκης" στον Θανάση Λάλα


Προς τιμήν του αείμνηστου Αλέκου Λιδωρίκη πριν από 4,5 χρόνια, με πρωτοβουλία του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το Πανεπιστήμιο Αθηνών θέσπισε το Βραβείο Δημοσιογραφικής Αριστείας «ΑΛΕΚOΣ ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ». Η Επιτροπή Απονομής του Βραβείου, η οποία αποτελείται από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, τους Προέδρους των τριών Τμημάτων Επικοινωνίας, Δημοσιογραφίας, Πολιτισμού και Μ.Μ.Ε. της χώρας, εκπρόσωπο της Ακαδημίας Αθηνών, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Υπουργείου Τύπου και Μ.Μ.Ε., του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, καθώς και εκπροσώπους όλων των επαγγελματικών ενώσεων του Δημοσιογραφικού Σώματος, αποφάσισε να απονείμει εφέτος το βραβείο στον κ. Θανάση Λάλα, τιμώντας κυρίως τη δόκιμη συνέχιση εκ μέρους του της δημοσιογραφικής τέχνης τής συνέντευξης. Για την τέχνη και τη σημασία της συνέντευξης μας μιλά ο ίδιος σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις που έχει παραχωρήσει ποτέ.
«Η σημασία μιας συνέντευξης έχει πολλές πλευρές. Πρώτα-πρώτα, πόσο σημαντική είναι μια συνέντευξη από την πλευρά του συνεντευξιαζόμενου, που έχει να κάνει πάντα με το τι θα καταφέρει να πει μέσα από ένα συγκεκριμένο σύνολο ερωτήσεων και να καταγραφεί. Από την πλευρά του συνεντευξιαστή, τι θα ρωτήσει, έτσι ώστε ο συνεντευξιαζόμενος να μπορέσει να πει αυτό που θα μπορούσε να πει και να είναι σημαντικό. Και το τρίτο, είναι πολύ βασικό, έχει τρία στάδια: το πρώτο στάδιο είναι πώς ‘κλείνει’ μια συνέντευξη, το πώς καταφέρνεις να πείσεις κάποιον να σου μιλήσει, και δεν μιλάμε για έναν Έλληνα που θα έλεγε ένα ‘ναι’ εύκολα, λέμε για αυτούς τους ‘μεγάλους’.Το δεύτερο είναι να βρεθείς μαζί του και να συνομιλήσεις και να καταφέρεις να πάρεις το καλύτερο υλικό. Και το τρίτο, πολύ βασικό, είναι η επεξεργασία της συνέντευξης.

O κ. Λάλας

Έχει μεγάλη σημασία πια, έχοντας ένα υλικό, πώς θα το χειριστείς έτσι ώστε να έχει τον στόχο τον οποίο έχεις προαποφασίσει να έχει η συνέντευξη», υπογραμμίζει ο Θ. Λάλας και συνεχίζει λέγοντάς μας: «Εγώ ποτέ δεν προσέγγισα τη συνέντευξη με τη λογική της επικαιρότητας. Δηλαδή ποτέ δεν σκέφτηκα να κάνω μια συνέντευξη που θα αποτελούσε χρηστικό αντικείμενο γι’ αυτόν που θα τη διάβαζε. Εμένα με ενδιέφερε ένας φιλοσοφικός διάλογος, ένας διάλογος που θα ξεπερνούσε την επικαιρότητα και το τώρα, θα μάχετο με το χρόνο και θα είχε μια σημασία κάποια στιγμή, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που θα συμμετείχαν.

«Θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς, κ. Λάλα, γιατί ως όχημα για την προσωπική σας αυτή σχέση, όπως την περιγράφετε, διαλέγετε ανθρώπους επώνυμους, μεγάλα ονόματα; Μόνο η αφρόκρεμα των επωνύμων έχει να σας δώσει, δεν έχει να σας δώσει ο τυχαίος, που οπωσδήποτε ποτέ δεν είναι τυχαίος αλλά απλά ανώνυμος;»
«Σπάνια δημοσιεύω τέτοιες συνεντεύξεις, γιατί δεν θέλει να τις φιλοξενήσει η εφημερίδα. Μπορεί να είναι μία από τις μελλοντικές μου σκέψεις αυτή. Εγώ έκανα ήδη μία ρήξη με την εφημερίδα, έκανα ένα είδος συνέντευξης που δεν πατούσε πάνω στην επικαιρότητα. Στηρίχτηκα πάνω στο γεγονός ότι διηγούμαι μία ιστορία. Εάν η ιστορία ήταν ενός ανωνύμου, τότε θα ήταν πλήρης η ρήξη και, πιστεύω, δεν θα είχα τη δυνατότητα να το περάσω. Θα μου ήταν πολύ δύσκολο. Ήδη αυτά τα πρόσωπα, τα οποία προσέγγισα τότε, προξενούσαν εξαιρετική περιέργεια στην εφημερίδα μου. Φαντάσου το 1991 έναν τύπο σαν κι εμένα να πηγαίνει στον Ψυχάρη και να λέει ότι θα πάω στην Αγγλία να κάνω τον Foster. Το 1991 άκουγαν οι άνθρωποι Foster και δεν καταλάβαιναν τι είναι».
«Το τι καταλαβαίνουν και πώς οι άνθρωποι, κ. Λάλα, είναι ένα μεγάλο θέμα. Τι πραγματικά περιθώρια νομίζετε ότι αφήνει μια κουλτούρα που λέγεται ότι άρχισε από το ΚΛΙΚ και συνεχίζεται με τη λατρεία του life-style;»
«Αυτή είναι μια πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση και θα είχε ενδιαφέρον το Τμήμα σας να την κάνει επί της ουσίας. Τώρα για να το πούμε έτσι επιφανειακά πράγματι το ΚΛΙΚ έφτιαξε μια τάση πάρα πολύ άρρωστη. Αλλά ποιος λέει ότι η τάση ήταν άρρωστη; Ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν αρνητής αυτής της στάσης. Το ΚΛΙΚ πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι όταν βγήκε δεν διεκδίκησε το κοινό που διάβαζε περιοδικά, διεκδίκησε ένα κοινό το οποίο δεν διάβαζε τίποτα. Όπως και το Free σήμερα. Και ένα κοινό που δεν διαβάζει τίποτα είναι ένα τελείως ιδιόμορφο κοινό και μάλλον, μέσα σε εισαγωγικά, ακαλλιέργητο. ¶γεται και φέρεται πολύ εύκολα».

Επεξεργαζόμενοι κι εμείς, χωρίς πολλές αλλαγές, τη συνέντευξη που πήραμε από τον κ. Λάλα, ας πάμε τώρα στο 1979 να δούμε πώς άρχισε η σχέση του με τη δημοσιογραφία.
«Σε ηλικία 19 χρονών εγώ τότε, Νοέμβριος ήτανε, ξεκινάω το Περιοδικό. Το περιστατικό του πώς ξεκίνησε αυτό το περιοδικό έχει ενδιαφέρον: ήμουν ήδη στη Θεσσαλονίκη ως φοιτητής στο Oικονομικό Τμήμα της Νομικής), εκεί ερωτεύτηκα μία φίλη μου πάρα πολύ –με την οποία είμαστε φίλοι αρχικά, κυριολεκτώ- κι αρχίσαμε να μένουμε μαζί στο σπίτι και μετά από δύο βδομάδες μού λέει «Θανάση, φύγε» γιατί αυτή τα είχε με ένα άλλο παιδί, μου λέει «φύγε από τη μέση για να έρθει ο Βασίλης επάνω, να του εξηγήσω». Περνάνε δυο-τρεις μέρες, εγώ τρελά ερωτευμένος, δεν αντέχω και πηγαίνω στο σπίτι της, χτυπάω κι είναι μόνος του ο Βασίλης, κάθεται στο τραπέζι και μου λέει «ο Θανάσης;» «ο Θανάσης» (δεν με αποκαλούσαν τότε Λάλα), «η Τζένη δεν είναι εδώ», καθόμαστε στο τραπέζι, αρχίζουμε να μιλάμε, ποιητής αυτός, έγραφα ποιήματα κι εγώ, αρχίζουμε να λέμε ο ένας στον άλλο ποιήματα και μου λέει «δεν πάμε στην Αθήνα να βγάλουμε περιοδικό;» και φεύγουμε, νοικιάζουμε ένα σπίτι στη Ραγκαβά 3, στην Πλάκα, στήνουμε εκεί το άνδρο του περιοδικού, αρχίζουμε να γυρίζουμε στους φίλους και να ζητάμε 50 δραχμές επί 6, δηλαδή 300 δραχμές από τον καθένα τη συνδρομή του για να μαζέψουμε τα πρώτα λεφτά, και βγάζουμε το πρώτο περιοδικό Περιοδικό, μετά από δύο μήνες, δηλαδή το Νοέμβριο του 1979».

«Και η πρώτη σας συνέντευξη;»

«Έχουμε πάει με τη Τζένη σε μια παραλία στην Ιθάκη που δεν υπάρχει τίποτα και έχει πάρει τη ΓΥΝΑΙΚΑ, κολυμπάει η Τζένη και εγώ έχω ξεχάσει να πάρω βιβλίο μαζί μου και ανοίγω τη ΓΥΝΑΙΚΑ να την ξεφυλλίσω. Και πέφτω πάνω σε μια συνέντευξη της Όλγας Μπακομάρου με τον Βοσκόπουλο. Και πάνω που έλεγα ότι δεν θα μπορούσε να μ’ ενδιαφέρει, τη διαβάζω ολόκληρη και τρελαίνομαι και λέω μέσα μου «αυτό το πράγμα μπορώ να το κάνω» και έτσι αποφασίζω να κάνω συνεντεύξεις, αρχίζω να μιλάω, η πρώτη μου συνέντευξη είναι με τον Σταμάτη Φασουλή, μετά είναι με τον Μπίλυ Μπο και πάει λέγοντας».

«Από το Σταμάτη Φασουλή και τον Μπίλη Μπο στον Nash και τον Κάρλος Φουέντες. Πόσο μπλέκονται τα πρόσωπα με τα προσωπεία, κ. Λάλα;»
«Εμένα ποτέ δεν είναι η επιδίωξή μου να φύγει το προσωπείο. Εγώ δεν έχω σκεφτεί ποτέ αυτά τα βαρύγδουπα για τις συνεντεύξεις, τις εξομολογήσεις. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος μέσα σε 5† να ανοίξει την ψυχή του; Και οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, ένας από τους λόγους που τους κάνει να είναι αυτό που είναι, είναι γιατί έχουν μάθει πολύ καλά τον μηχανισμό απόκρυψης του εαυτού τους. Γιατί από τη στιγμή που αποκαλύπτεται ο εαυτός μας, όλοι οι άνθρωποι λίγο ως πολύ ίδιοι είμαστε, τρωτοί. Το μαγικό αρχίζει απ’ τη στιγμή που ο κάθε άνθρωπος από αυτούς που συναντάς έχει βρει έναν τρόπο, μια κουβερτούλα, να σκεπάζει αυτό που δεν πρέπει να δούμε. Και πού βρίσκεται το ενδιαφέρον; Στο γεγονός ότι αμύνεται να μην το δούμε. Κι εμείς αρχίζουμε και ασχολούμαστε με την άμυνά του».

«Μιλώντας για άμυνες, η χρήση του ονόματος Θανάσης Λάλας, ενώ το πραγματικό σας είναι Θανάσης Κυριακόπουλος, μήπως είναι ένα είδος άμυνας;»
«Δεν ξέρω, δεν ξέρω πώς έγινε, γιατί δεν το έκανα, ας πούμε, συνειδητά. Το ψευδώνυμο το έβαλα γιατί έτσι ήμουν άνετος στο σχολείο και έγραφα και ποιήματα και δεν ήθελα να λένε «γράφεις ποιήματα» και να μου κάνουν καζούρα. Και έβαζα το όνομα του χωριού του πατέρα μου, δεν είχα δηλαδή πρόθεση να βγάλω ψευδώνυμο».

«Του πατέρα σας του αρέσει;»
«Έχει αρκετά συνηθίσει αυτό το όνομα γιατί όλοι πια ξέρουν ότι ο Λάλας είναι ο γιος του. Το πρώτο σοκ το έπαθε όταν τον είπαν τον ίδιο Λάλα. Του είπαν «τι κάνετε, κύριε Λάλα;» (γέλια).

«Ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο παραπάνω γι’ αυτά τα γέλια που τόσο συχνά τα βλέπουμε να παρελαύνουν εντός παρενθέσεως στις συνεντεύξεις σας».
«Oυσιαστικά θέλει μια θεατρικότητα ο διάλογος, υπάρχουν φράσεις που λέγονται με έναν πιο ελαφρύ τρόπο, δηλαδή, όταν γράφουμε γέλια, ένας άνθρωπος μπορεί να πει κάτι που φαίνεται πολύ σοβαρό, αλλά αν το πει χαμογελώντας ή καταλήγοντας σε γέλια, αλλάζει τελείως το πνεύμα της φράσης. Και στο θεατρικό λόγο πολλές φορές αυτό είναι το νόημα που ο θεατρικός συγγραφέας υποδεικνύει, παύση, γέλια, ειπώνεται έτσι, ειπώνεται αλλιώς, προσπαθεί να δώσει μια οδηγία».

«Κύριε Λάλα, αισθάνεστε συγγενής εξ αποστάσεως με κάποιους από αυτούς τους ανθρώπους;»
«Βαθιά συγγενής. Νομίζω ότι θα με τιμούσε να λέγανε και αυτοί ότι είναι συγγενείς με εμένα αλλά εμένα με τιμά αφόρητα το γεγονός ότι τους γνώρισα και αποκτήσαμε αυτού του είδους τη συγγένεια».

«Θα λέγαμε, όμως, ότι αυτοί οι συγγενείς είναι για σας στην πραγματικότητα συγγενείς εξ αίματος, μια και αιμοδοτούν τη δουλειά σας. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;»
«Έτσι είναι. Αλλιώς θα ήμουν συγγραφέας. Αυτή είναι η διαφορά, δεν μπορώ να επινοήσω και αναζητώ πραγματικούς ήρωες μέσα από τους οποίους πια κάνω το δικό μου το ταξίδι. Αν μπορούσα να επινοήσω ήρωες τότε θα έφτιαχνα μυθιστορήματα. Εγώ πατάω πάνω στις ζωές άλλων ανθρώπων και είμαι προς στιγμήν ένας σκηνοθέτης που έχω στα χέρια μου ένα ελάχιστο υλικό από τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. Πού βρίσκεται η δημιουργικότητά μου; Στο γεγονός ότι αυτό το μικρό υλικό το επεξεργάζομαι κάπως, δεν το αφήνω στη μοίρα του.»

«O Μάνος Χατζιδάκις, σε μια τηλεφωνική συνομιλία που είχατε, σάς είπε, μιλώντας κυρίως για τους ανθρώπους που εκτίθενται δημοσίως: Χρειάζεται, όποιος και να είσαι, μία αίσθηση αμφιβολίας για το βέβαιον του λόγου σου. Εσείς τι έχετε να πείτε;»
«Συμφωνώ απολύτως. Πιστεύω ότι η βεβαιότητα είναι η κατάκτηση του βλακός».

«Σας πειράζουν και σας επηρεάζουν τα αρνητικά σχόλια; Υπάρχει μια ολόκληρη παραφιλολογία σχετικά με το Λάλα...»
«Στην αρχή με πείραζαν, τώρα σχεδόν με αφήνουν αδιάφορο. Στην αρχή με πείραζαν πάρα πολύ γιατί ήμουν και μικρότερος και έκανα έναν αγώνα. Να σας πω τι έγινε με τα σχόλια. Αυτό έχει ενδιαφέρον σαν ερώτηση τώρα που το σκέφτομαι. Στην αρχή και εγώ ο ίδιος δεν πίστευα πώς τα κατάφερνα. Όπως τότε που πήγα στο Μιλόσεβιτς, χωρίς να έχω καμία διασύνδεση πολιτική, όταν ο Μιλόσεβιτς δεν μιλούσε σε κανέναν. Πώς; Επειδή σκέφτηκα να πάρω τον Μητσοτάκη τηλέφωνο και του ζήτησα να γράψει μια επιστολή στο Μιλόσεβιτς για να πάω να του κάνω μια συνέντευξη. Και ο Μητσοτάκης το έκανε και ο Μιλόσεβιτς με δέχτηκε…
Αργότερα κατάλαβα από τα διάφορα σχόλια, ότι είχαν φτιάξει στο μυαλό τους και κάτι άλλο για εμένα και δίκαια, όχι άδικα. Η συμπεριφορά μου τους οδηγούσε στη σκέψη ότι εγώ είμαι μέσα στα κόλπα. Είμαι μέσα στην εξουσία κλπ. Μου χρεώνουν ουσιαστικά τη σχέση μου με ορισμένους ανθρώπους με τους οποίους εγώ συνεργάζομαι. Oπωσδήποτε, βέβαια, υπάρχουν και οι ανταγωνιστές»

«Ποια είναι τα όνειρά σας για το μέλλον σε σχέση με τη δουλειά;»
«Θα ήθελα να δω ένα βιβλίο μου στις προθήκες του FNAC. Θα με ενδιέφερε εάν αυτό το οποίο έκανα αφορούσε και μια άλλη χώρα που δεν έχω μεγαλώσει μέσα σε αυτή. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να γράψω θέατρο, πράγμα το οποίο συγγενεύει με τον Λιδωρίκη, και θα ήθελα να μου δοθεί η ευκαιρία να επεξεργαστώ αυτούς τους ήρωες που μέχρι τώρα παρουσίασα, στο σύνολο του υλικού που έχω από αυτούς και να παρουσιάσω έτσι μια άλλη ματιά πια. Και βέβαια να συνεχίσω να συναντάω ανθρώπους».

 

Αρχή της σελίδας