ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

15/4/2003
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Albert Bandura, καθηγητής Ψυχολογίας

Eφ’ όλης της ύλης


O Albert Bandura θεωρείται ο μεγαλύτερος ψυχολόγος του 21ου αιώνα και κατατάσσεται ανάμεσα στους πέντε μεγαλύτερους ψυχολόγους του 20ού αιώνα, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρίας. O Bandura υπήρξε πρωτοπόρος στο χώρο της Ψυχολογίας εισάγοντας μια σειρά από όρους που έμελλε να αλλάξουν ριζικά την πορεία και την κατεύθυνση του επιστημονικού αυτού πεδίου. Η κοινωνικογνωστική θεωρία της μάθησης που εισηγήθηκε και ανέπτυξε ο Albert Bandura άνοιξε το δρόμο για την προσέγγιση της Γνωστικής Ψυχολογίας και της Ψυχολογίας της Συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τον Bandura «ο άνθρωπος δεν αντιδρά μηχανικά στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος αλλά σκέπτεται, οργανώνει τα δεδομένα και καταλήγει σε συμπεράσματα μετά από γνωστική επεξεργασία των δεδομένων αυτών».
Το έργο που έχει προσφέρει ο καθηγητής Albert Bandura είναι κεφαλαιώδους σημασίας στο χώρο της Ψυχολογίας αλλά και στο χώρο των επιστημών της Αγωγής και ιδιαίτερα στο επιστημονικό πεδίο των θεωριών μάθησης και διαμόρφωσης της προσωπικότητας. Η θέση του ότι η μάθηση γίνεται μέσα από την παρατήρηση και το παράδειγμα και όχι μέσα από την άμεση ανταμοιβή, αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό σημείο της θεωρίας του, μια θεωρία που έχει βρει πολλές εφαρμογές στη σχολική πράξη αλλά και γενικότερα στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών, προβάλλοντας το ρόλο των προτύπων στη διαμόρφωση της προσωπικότητας.
O Albert Bandura επέλεξε να κινηθεί ενάντια στην αρνητική τάση για την ανθρώπινη συμπεριφορά που χαρακτηρίζει πολλές Σχολές της Ψυχολογίας γιατί όπως υποστηρίζει και ο ίδιος «οι θεωρίες μας προβλέπουν υπέρ του δέοντος την παθολογία στην ανθρώπινη συμπεριφορά». Γι’ αυτή τη θετική και αισιόδοξη στάση του απέναντι στον άνθρωπο αλλά και για όλο του το έργο πάνω στην κοινωνική μάθηση και την κοινωνικογνωστική του θεωρία το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία τίμησε τον επιφανή καθηγητή του Πανεπιστημίου Stanford ανακηρύσσοντάς τον σε επίτιμο διδάκτορά του.


Ο κ. Bandura

Ερώτηση: Κύριε Bandura, στο βιβλίο σας ‘Η θεωρία της κοινωνικής μάθησης’ εισαγάγατε τον όρο «κοινωνικογνωστική θεωρία της μάθησης», έναν όρο που έμελλε να αλλάξει ριζικά την πορεία και την κατεύθυνση της ψυχολογίας τα επόμενα χρόνια. Ποιες είναι οι βασικότερες παράμετροι αυτής της θεωρίας;

Απάντηση: Η κοινωνικογνωστική θεωρία της μάθησης τονίζει ότι οι άνθρωποι δεν είναι μόνο προϊόντα του περιβάλλοντός τους αλλά είναι οι ίδιοι οι παραγωγοί νοήματος. Η κοινωνικογνωστική θεωρία της ανθρώπινης λειτουργικότητας δίνει έναν κεντρικό ρόλο στις γνωστικές αυτορυθμιστικές και αυτοαντανακλαστικές διαδικασίες, στη δυνατότητα του ανθρώπου για προσαρμογή και αλλαγή. O άνθρωπος επομένως δεν αντιδρά μηχανικά στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος αλλά σκέπτεται, οργανώνει τα δεδομένα και καταλήγει σε συμπεράσματα μετά από γνωστική επεξεργασία των δεδομένων αυτών. Η κοινωνικογνωστική θεωρία προσφέρει μια πιο αισιόδοξη εικόνα για τον άνθρωπο καθώς του δίνει τη δυνατότητα να αλλάξει τις συνθήκες της ζωής του προς το καλύτερο. Μια άλλη πολύ σημαντική παράμετρος της θεωρίας αυτής που την διαφοροποιεί από τις παραδοσιακές θεωρίες είναι ότι δίνει μεγάλη έμφαση στην κοινωνική διαμόρφωση της γνώσης. Oι παραδοσιακές θεωρίες έδιναν μεγάλη έμφαση στο πόσο επηρεάζεται η συμπεριφορά από τις επιβραβεύσεις και τις τιμωρίες. Η δική μου θεωρία τονίζει την πολύ σημαντική επίδραση της συμβολικής μίμησης προτύπων στην καλλιέργεια νέων ικανοτήτων, κινήτρων, συναισθηματικών τάσεων και αξιών.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι τα μοντέρνα εκπαιδευτικά συστήματα λαμβάνουν υπόψη τους την πολύ σημαντική έννοια της ‘αυτο-αποτελεσματικότητας’ που έχετε εισηγηθεί και αναλύσει όλα αυτά τα χρόνια;

Απάντηση: Είναι πράγματι ένα ερώτημα το κατά πόσο και σε ποιο βαθμό οι κοινωνίες αναγνωρίζουν ότι βρισκόμαστε σε μία καινούργια εποχή, κάτι που απαιτεί και αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα ώστε οι μαθητές να γίνουν ρυθμιστές της γνώσης που λαμβάνουν. Συνήθως υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στις αλλαγές που πραγματοποιούνται και την ταχύτητα με την οποία η κοινωνία μπορεί και ακολουθεί προσαρμοζόμενη σε αυτές τις αλλαγές. Πάντως τα νέα εκπαιδευτικά συστήματα δεν μπορούν παρά να λάβουν υπόψη τους ότι οι άνθρωποι είναι σε θέση να ρυθμίσουν το επίπεδο της φυσιολογικής τους ενεργοποίησης μέσα από την πίστη τους στην αυτο-αποτελεσματικότητά τους, την αντίληψη δηλαδή που έχουν για την ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένες καταστάσεις.

Ερώτηση: Τα πορίσματα των ερευνών σας σχετικά με την εκπαίδευση και την ανατροφή των παιδιών επέδρασαν στον τρόπο με τον οποίο αναθρέψατε εσείς τα παιδιά και τα εγγόνια σας;

Απάντηση: Θα ήταν αδύνατον να μην με επηρεάσουν. Είναι σημαντικό να μπορείς να αναγνωρίζεις ποιες είναι οι εμπειρίες που οφείλεις να παρέχεις στα παιδιά έτσι ώστε να είναι σταδιακά σε θέση να μπορούν από μόνα τους να γίνουν διαμορφωτές των δικών τους ενεργειών. Να πάρουν τον έλεγχο του εαυτού τους καθώς μεγαλώνουν. Βεβαίως τώρα που είμαι παππούς δεν χρειάζεται να είμαι και πολύ αυστηρός με τα εγγόνια μου… τα οποία δεν σταματούν να μου λένε ότι όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν ακριβώς όπως εγώ, όχι γιατί είμαι γνωστός επιστήμονας κλπ., αλλά γιατί ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να μου αρέσουν και να ασχολούμαι με τα παιχνίδια που παίζουν και τα ίδια (γέλια).

Ερώτηση: Βασιζόμενος στη θεωρία σας σχετικά με την ανθρώπινη επιθετικότητα πώς θα σχολιάζατε την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί σε διάφορα μέρη του πλανήτη και ειδικότερα τον πόλεμο στο Ιράκ;

Απάντηση: Όπως προανέφερα, οι άνθρωποι είναι ικανοί να ελέγξουν τη μοίρα τους. Δεν υπάρχουν κοινωνίες που είναι ειρηνόφιλες και κοινωνίες που είναι επιθετικές. Όλες οι κοινωνίες έχουν τη δυνατότητα και την προδιάθεση να γίνουν επιθετικές αλλά το εάν θα το αναπτύξουν και θα γίνουν τελικά επιθετικές έχει περισσότερο να κάνει με τις κοινωνικές συνθήκες που θα προωθήσουν ή θα καταπνίξουν αυτή την τάση. Oι Η.Π.Α. αυτή τη στιγμή είναι χωρισμένες στα δυο. Υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν τον πόλεμο και εκείνοι που είναι ενάντια. Βεβαίως επικράτησαν οι πρώτοι και αυτό οφείλεται κυρίως στο φόβο της αμερικάνικης κοινωνίας για ενδεχόμενα νέα τρομοκρατικά χτυπήματα. Τρία είναι τα στοιχεία της επιθετικότητας που άμεσα τρομοκρατούν το πλήθος. Το ένα είναι το στοιχείο της αβεβαιότητας, όταν δεν ξέρεις πού και πότε θα χτυπήσουν οι τρομοκράτες. Το δεύτερο στοιχείο είναι το μέγεθος των συνεπειών από ένα τρομοκρατικό χτύπημα και το τρίτο είναι η αίσθηση του ανεξέλεγκτου, όταν νοιώθεις αδύναμος να σταματήσεις αυτή την επιθετικότητα. Κάτω από αυτό το φόβο οι Αμερικάνοι υπήρξαν σε μεγάλο βαθμό πρόθυμοι να υποστηρίξουν τον πόλεμο. Ωστόσο, το ερώτημα για εμένα είναι κατά πόσο ο πόλεμος αυτός δεν θα προκαλέσει εκτράχυνση της κατάστασης.

Ερώτηση: Είστε ένας από τους σημαντικότερους μελετητές των επιδράσεων των Μ.Μ.Ε. στη διαμόρφωση των στάσεων και των αξιών του ανθρώπου και οι θεωρίες σας αποτέλεσαν τη βάση πολλών ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων. Πώς χαρακτηρίζετε τη στάση των αμερικανικών στρατευμάτων απέναντι στα Μ.Μ.Ε.;

Απάντηση: Από την περίοδο του Βιετνάμ ο αμερικανικός στρατός έμαθε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν δημοσιογράφοι στα πεδία των μαχών δεδομένου ότι οι εικόνες των νεκρών που φτάνουν πίσω στη χώρα δημιουργούν ένα τεράστιο κύμα εναντίωσης απέναντι στον πόλεμο. Η δημοσιογραφία και η φωτο-δημοσιογραφία έχει μια τεράστια δύναμη γι’ αυτό και ο στρατός αποφάσισε ότι δεν θα αφήνει πλέον δημοσιογράφους να καλύπτουν τις μάχες. Έτσι στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου και στο Αφγανιστάν οι ρεπόρτερ και τα κανάλια δεν είχαν πρόσβαση στα πεδία των μαχών. Αυτό που ανάγκασε τα αμερικανικά στρατεύματα να αλλάξουν γνώμη αυτή τη φορά είναι το φαινόμενο Αλ-Tζαζίρα. Το τηλεοπτικό αυτό δίκτυο άλλαξε τα δεδομένα σε αυτό τον πόλεμο και οι Αμερικανοί προκειμένου να το αντιμετωπίσουν αναγκάστηκαν να ανακαλύψουν εκ νέου τους δημοσιογράφους, τους οποίους τώρα θεωρούν πλέον «προσκολλημένους» στο στράτευμα. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να παρουσιάζουν εκείνα που οι ίδιοι επιθυμούν. Έτσι, σε αυτό τον πόλεμο διεξάγονται μάχες και στο τηλεοπτικό πεδίο. Τα σώματα, είτε άψυχα είτε εν ζωή, αποτελούν το όχημα και την τροφή αυτού του δεύτερου πολέμου, του πολέμου της είδησης.


Αρχή της σελίδας