ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΥΝΕΝΤΕYΞΕΙΣ - ΠΡΟΣΩΠΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη: M. Σταθόπουλος, Kαθηγητής, πρώην Πρύτανης και Yπουργός - Eπίδοση Tιμητικού Tόμου
Συνέντευξη - Πρόσωπα:
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Συνέντευξη:
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΡΙΜΙΤΖΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. Kαρράς

Πρόσωπα - Συνέντευξη: K. Σπινέλλη
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Kαθηγητής A. Γ. Παπαβασιλείου - Eργαστήριο Bιολογικής Xημείας

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Iωάννης-Θεοφάνης Παπαδημητρίου, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής: Eπίδοση τιμητικού τόμου

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Aναστάσιος-Παύλος Λεβέντης

Πρόσωπα - Συνέντευξη: Kαθηγητής Riccardo Campa
Πρόσωπα - Συνέντευξη: N. Σταυρακάκης
Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Ο Γ. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ο κ. Π. ΠΑΤΣΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΑΘ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Θ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΆΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
Α. Μ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
NIGEL BEVAN

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρόσωπα - Συνέντευξη:
A. E. H. EMERY

Συνέντευξη:
Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
Μ. DÉON

Συνέντευξη:
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
Λ. ΚΑΚΙΣΗ

Συνέντευξη:
Ε. C. PRESCOTT

Συνέντευξη:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΓΑΣ

Συνέντευξη:
ROBERT GALLO

Συνέντευξη:
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

Συνέντευξη:
G. C. CHRISTIE

Συνέντευξη:
Χ. ΚΟΥΤΗΦΑΡΗΣ

Συνέντευξη:
JERKER BLOMQVIST

Συνέντευξη:
P. A. Yotopoulos

Συνέντευξη:
Μ. Παπαμιχαήλ

Συνέντευξη:
Recep Akdag

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
Βασίλειος Μαρκεζίνης

Συνέντευξη:
JAMES MERRIT DOWNEY

Συνέντευξη:
VACLAV KLAUS

Συνέντευξη:
MEIR STAMPFER

Συνέντευξη:
FRANCESCO BERLINGIERI

Συνέντευξη:
FERNARD LABRIE

Συνέντευξη:
ALLAN TEMPLETON

Συνέντευξη:
ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΖΕΒΕΓΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΛΙΤΗΣ

Συνέντευξη:
JOHANNES KODER

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD LAWRENCE HUNTER

Συνέντευξη:
GUY VERHOFSTADT

Συνέντευξη:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Συνέντευξη:
Ν. ΛΕΓΑΚΗΣ - Ε. ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΡΙΑΡΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
MARTHA NUSSBAUM

Συνέντευξη:
GRIGORY ARSH

Συνέντευξη:
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΚΑΣ

Συνέντευξη:
ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
MARVIN CARLSON

Συνέντευξη:
PETER AGRE

Συνέντευξη:
TOMAS HAGG

Συνέντευξη:
Π.B. ΠΑΣΧΟΣ

Συνέντευξη:
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Δημήτριος

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel (β' μέρος)

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΔΗΣ

Συνέντευξη:
G. Conte, R. Thomas, J. Dangel

Συνέντευξη:
GIULIO FERRONI

Συνέντευξη:
ΘΑΝΟΣ ΒΕΡΕΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Συνέντευξη:
VALENTIN GARCIA YEBRA

Συνέντευξη:
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ

Συνέντευξη:
Γ. ΚΡΕΑΤΣΑΣ

Συνέντευξη:
ΠΑΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Συνέντευξη:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ

Συνέντευξη:
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ

Συνέντευξη:
ΛΟΥΚΑΣ ΣΠΑΡΟΣ

Συνέντευξη:
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Συνέντευξη:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
ΕΛΕΝΗ ΦΕΣΣΑ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συνέντευξη:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ

Συνέντευξη:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Συνέντευξη:
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
SIR GEOFFREY LLOYD

Συνέντευξη:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ

Συνέντευξη:
JOERG SCHAEFER

Συνέντευξη:
OΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ «TΕΧΝΩΝ EΠΙΣΚΕΨΙΣ»

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ - ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Συνέντευξη:
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣBOΛOΠOYΛOΣ

Συνέντευξη:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΒΒΑΣ

Συνέντευξη:
STANLEY HOFFMANN

Συνέντεξη:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΣΤΙΟΣ

Συνέντεξη:
ALBERT BANDURA

Συνέντεξη:
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Συνέντεξη:
ΜΙΧΑΗΛ ΣΕΧΑΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΟΣ XΑΤΖΗΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

Συνέντεξη:
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ομιλία:
JORGE SAMPAIO

Συνέντευξη:
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέντευξη:
JEFFREY M. DRAJEN

Συνέντευξη:
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΣ

Συνέντευξη:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

Συνέντευξη:
RICHARD POSNER

Συνέντευξη:
ΓPHΓOPIOΣ ΠONTIΦHΞ

Συνέντευξη:
Α. ΔΑΝΑΣΣΗΣ - ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ

Συνέντευξη:
V. NAVASKY

Συνέντευξη:
Δ.Σ. ΓΑΛΑΝΟΣ

Συνέντευξη:
LOUIS IGNARRO

Συνέντευξη:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ

Συνέντευξη:
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Συνέντευξη:
ΕΠ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη:
ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Συνέντευξη:
M.J. OSBORNE

Συνέντεξη:
NΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ

1/2/2003
Συνέντευξη στον Σ.Ν. Κοδέλλα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Nικηφόρος Διαμαντούρος, καθηγητής
και Συνήγορος του Πολίτη

Έλληνας ο Eυρωπαίος Διαμεσολαβητής της E.E.


O καθηγητής Νικηφόρος Διαμαντούρος, πρώτος Έλληνας Συνήγορος του Πολίτη, αναλαμβάνει από την 1η Απριλίου τα καθήκοντα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή. Ένα πόστο, που όπως μας εξομολογείται, αποτελεί για τον ίδιο μια μεγάλη πρόκληση. Oι στόχοι του είναι τρεις. O πρώτος αφορά την προσέγγιση από μέρους του των ευρωπαίων πολιτών ώστε να τους εξοικειώσει με τα δικαιώματά τους, ενώ ο δεύτερος και ο τρίτος έχουν να κάνουν με την προσπάθεια που θα καταβάλει να πείσει τα όργανα της Ε.Ε. να υιοθετήσουν ως δεσμευτικά δύο σημαντικά κείμενα: τη Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τον Κώδικα Oρθής Διοικητικής Συμπεριφοράς. O κ. Διαμαντούρος είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου μας, ενώ από το 1995 έως το 1998 ήταν διευθυντής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Δείχνοντας απόλυτα προετοιμασμένος για τη θέση που καλείται να αναλάβει και αποφασισμένος να πετύχει, για μια ακόμα φορά, τους στόχους του, μας υποδέχεται στο γραφείο του και μας μιλά για τα επιτεύγματα και τις προοπτικές του Συνηγόρου του Πολίτη, για το ρόλο και τους τομείς δράσεις του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή αλλά και για τον τρόπο διαμόρφωσης της υπερεθνικής ταυτότητας, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Πανεπιστήμιο.

"ο κ. Διαμαντούρος"

Ερώτηση: Η εμπειρία σας ως Συνηγόρου του Πολίτη στην Ελλάδα τι εντύπωση σας άφησε για τη δημόσια διοίκηση, την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών στη χώρα μας;

Απάντηση: Από τη μία μεριά, με εξοικείωσε πολύ περισσότερο και σε πολύ μεγαλύτερο βάθος και εύρος με τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι Έλληνες πολίτες στις συναλλαγές τους με τη δημόσια διοίκηση, ιδίως σε ότι αφορά τις πράξεις κακοδιοίκησης και της κακής εφαρμογής των κειμένων διατάξεων. Από την άλλη πλευρά, με άφησε με την αίσθηση ότι αυτή η εικόνα επιδέχεται βελτίωσης, υπό τον αυστηρό όρο ότι θα υπάρξει η πολιτική βούληση να αντιμετωπιστούν συστηματικά, να εφαρμοστεί η έννοια του κράτους δικαίου, να εφαρμοστούν οι κείμενες διατάξεις με τρόπο σωστό, αντικειμενικό, ευθύ αλλά και απαρέγκλιτο.

Ερώτηση: Στην πορεία του Συνηγόρου του Πολίτη όλα αυτά τα χρόνια πιστεύετε ότι υπήρχε αυτή η βούληση από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας;

Απάντηση: Μπορώ να πω ότι η πολιτεία, και με αυτό τον όρο παραπέμπω τόσο στην Κυβέρνηση όσο και στα υπόλοιπα κόμματα, υπεστήριξαν πλήρως το Συνήγορο του Πολίτη έτσι ώστε να έχει την πολιτική στήριξη και να κερδίσει, θέλω να πιστεύω, σταδιακά τη νομιμοποίηση στα μάτια των πολιτειακών παραγόντων, της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, του Κοινοβουλίου και βεβαίως να κάνει καλά τη δουλειά του.

Ερώτηση: Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται και να εξελίσσεται ο θεσμός των Ανεξάρτητων Αρχών στη χώρα μας;

Απάντηση: Πιστεύω πως η δημιουργία Ανεξάρτητων Αρχών αποτελεί έκφραση ενός ιδιαίτερου τρόπου εννοιολόγησης της σύγχρονης Δημοκρατίας, εννοιολόγηση που με βρίσκει σύμφωνο. Θεωρώ ότι βασική αποστολή του κράτους στη σύγχρονη Δημοκρατία είναι να μπορέσει να αυξήσει τους μηχανισμούς λογοδοσίας μέσω των οποίων το κράτος και η δημόσια διοίκηση λογοδοτούν σε συνεχή, καθημερινή βάση προς τους πολίτες και όχι σε τακτά χρονικά διαστήματα όπως είναι οι εκλογές. Το αίτημα λοιπόν για αυτού του είδους της συνεχούς διαδικασίας λογοδοσίας μετουσιώνεται στη δημιουργία τέτοιων θεσμών, όπως είναι οι Ανεξάρτητες Αρχές. Με αυτή την έννοια θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι επιτυχής η προσφυγή στην έννοια των Ανεξάρτητων Αρχών, που πρέπει βεβαίως να είναι λελογισμένη, πρέπει να γίνεται με στρατηγικούς στόχους, να είναι προϊόν πολύ συγκεκριμένων διαδικασιών και πολύ συγκεκριμένων στοχεύσεων, έτσι ώστε να μην έχουμε ξαφνικά ένα πεδίο με μεγάλο αριθμό Ανεξάρτητων Αρχών χωρίς αυτές όλες μαζί να κατατείνουν στη λογική αυτή του ελέγχου και της λογοδοσίας. Εφόσον πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις θεωρώ ότι οι Ανεξάρτητες Αρχές είναι μια τάση διεθνής την οποία και η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να υιοθετεί και να αναπτύσσει.

Ερώτηση: O Συνήγορος του Πολίτη λειτούργησε, κατά γενική ομολογία, πάρα πολύ καλά όλ’ αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποια σημεία που επιδέχονται βελτίωση; Η λειτουργία παραρτημάτων σε διάφορες πόλεις της Επικράτειας είναι ένα σημείο που σας έχει απασχολήσει αρκετά από όσο γνωρίζω...

Απάντηση: Νομίζω ότι ο θεσμός ξεκίνησε καλά με τον ιδρυτικό του νόμο και συνέχισε την πολύ καλή του λειτουργία. Περιμέναμε πέντε χρόνια ώστε να έχουμε μια πληρέστερη εικόνα των αναγκών για τις οποίες θα έπρεπε να προκύψει μια νέα νομοθετική ρύθμιση και προσφάτως, με το νέο νόμο που υιοθετήθηκε από τη Βουλή με ευρύτατη διακομματική συμφωνία, δημιουργείται ο συνήγορος του παιδιού, ως πέμπτος βοηθός συνήγορος. Παράλληλα, διευκρινίζονται πληρέστερα οι αρμοδιότητες του θεσμού. Όσον αφορά το ερώτημα εάν θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί η διάταξη της δημιουργίας παραρτημάτων του θεσμού σε διάφορα μέρη της Επικράτειας, το κρίσιμο δίλημμα το οποίο τίθεται είναι πώς σε έναν θεσμό ο οποίος δεν έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει κυρώσεις μπορεί να αποφευχθεί η δημιουργία εντυπώσεων που θα προέκυπταν από το γεγονός ότι ένα παράρτημα θα μπορούσε να γνωματεύσει για ένα θέμα κατά τρόπο διαφορετικό απ’ ότι ένα άλλο παράρτημα, για το ίδιο ή ανάλογο θέμα. Εκείνο που θα μπορούσε ίσως να γίνει στην Ελλάδα είναι αυτό που έχουν κάνει πρωτοτυπώντας οι Γάλλοι. Δεν έχουν δημιουργήσει παραρτήματα αλλά σε διάφορα μέρη της Επικράτειας, στους νομούς για παράδειγμα, υπάρχει εκπρόσωπος του εθνικού διαμεσολαβητή, ρόλος του οποίου είναι να δέχεται τις αναφορές των πολιτών, να λειτουργεί ως ένα πρώτο φίλτρο ξεσκαρτάροντας τις υποθέσεις που είναι εκτός αρμοδιότητας ή εκείνες οι οποίες επιδέχονται άμεσης και απλής επίλυσης και στη συνέχεια όλα τα υπόλοιπα να προωθούνται στο κέντρο.

Ερώτηση: Όσον αφορά τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, θα θέλαμε να μας πείτε ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος του και ποιοι οι τομείς δράσης του;

Απάντηση: O Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής είναι ένας κλασικός διαμεσολαβητικός θεσμός, όπως είναι ο Συνήγορος του Πολίτη ή «Ombuds-man», όπως είναι γνωστός διεθνώς, ο οποίος έχει αρμοδιότητα αποκλειστικά για τις παραβιάσεις του Κοινοτικού Δικαίου από τα Κοινοτικά Όργανα. Δεν έχει αρμοδιότητα, για να το κάνω πιο σαφές, για παραβιάσεις του Κοινοτικού Δικαίου από τα κράτη μέλη. Αντιθέτως, εάν ένας οποιοσδήποτε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίνει ότι μία απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία εφαρμόζει μια οδηγία της Επιτροπής παραβιάζει το Κοινοτικό δίκαιο, τότε αυτό εμπίπτει στις αρμοδιότητες του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, ο οποίος έχει αρμοδιότητα κατόπιν τούτου για τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Eρώτηση: Αντιμετωπίζετε τη θέση που θα αναλάβετε τον Απρίλιο ως πρόκληση και ποιοι είναι οι στόχοι σας;

Aπάντηση: Για εμένα είναι μια μεγάλη πρόκληση αυτή η νέα δουλειά η οποία επιφέρει πάρα πολλές ευθύνες. Η δική μου πρώτη σκέψη είναι ότι θα ήθελα να προσεγγίσω αυτή τη νέα εργασία με την οπτική γωνία του πώς μπορώ, όπως έκανα και στην Ελλάδα, να προσεγγίσω καλύτερα τους Ευρωπαίους πολίτες, να τους εξοικειώσω πληρέστερα με το ποια είναι τα δικαιώματά τους, πώς μπορούν να τα ασκήσουν κατά τρόπο πληρέστερο και άρα πώς θα μπορέσω να συμβάλλω στη μείωση του λεγομένου δημοκρατικού ελλείμματος της Ε.Ε. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα ενόψει της επικείμενης ένταξης δέκα νέων χωρών. ¶λλες προτεραιότητες που έχω, είναι η προσπάθειά μου να υιοθετηθεί από τη Συντακτική Συνέλευση της Ε.Ε. και να γίνει τμήμα τού υπό δημιουργία, ελπίζουμε, Συντάγματος της Ε.Ε. ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ο οποίος διακηρύχθηκε στη Νίκαια αλλά δεν έχει ακόμα γίνει δεσμευτικό κείμενο. Τέλος, μια τρίτη προτεραιότητα έχει να κάνει με την προσπάθεια της μετατροπής του Κώδικα Καλής Διοικητικής Συμπεριφοράς, με τη μορφή ενός κανονισμού έτσι ώστε να γινόταν το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ενιαίου κανονισμού διοικητικής συμπεριφοράς στο εσωτερικό των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα αντικαθιστούσε τους πολλαπλούς ήδη υπάρχοντες κανονισμούς διοικητικής συμπεριφοράς.

Eρώτηση: Πως αντιμετωπίζετε την ιδιότητα του Ευρωπαίου Πολίτη και πώς βλέπετε να διαμορφώνεται αυτή η υπερεθνική ταυτότητα;

Aπάντηση: Νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να το προσεγγίσει αυτό κανείς είναι να κατανοήσει τη διαδικασία οικοδόμησης ταυτότητας ως μια πολλαπλή και ανοικτή διαδικασία η οποία προχωρά προς τα εμπρός σε πολλαπλά επίπεδα. Στη σύγχρονη εποχή ο πολίτης είναι πάρα πολύ εύλογο να αντιλαμβάνεται το άτομό του σε πολλαπλά επίπεδα. Oι πολλαπλές ταυτότητες, όλες μαζί συγκροτούν ένα ευρύτερο και, κατά την άποψή μου, πλουσιότερο πολιτισμικά και πολιτικά σύνολο. Η έννοια του Ευρωπαίου Πολίτη παραπέμπει σε μια σύνθετη έννοια ταυτότητας η οποία μπορεί κάλλιστα να συνυπάρχει αρμονικά με την έννοια της ταυτότητας ως μέλους κράτους της Ε.Ε. Η συγκρότηση της έννοιας πολίτης, ακριβώς επειδή παραπέμπει στη λογική του πολίτη και όχι στη λογική της ταυτότητας η οποία προέρχεται από εξ αίματος καταγωγή, είναι ανοικτή και άρα ευέλικτη. Η εξ αίματος προερχόμενη εννοιολόγηση της ιδιότητας του πολίτη είναι εκείνη η οποία είναι αποκλειστική και δύσκαμπτη.

Eρώτηση: Πού πιστεύετε ότι οδηγείται η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Aπάντηση:Θεωρώ ότι είναι θεμελιώδους σημασίας εξέλιξη η απόφαση της Συνόδου κορυφής τής Κοπεγχάγης να εντάξει δέκα επιπλέον χώρες στην Ε.Ε. Κατά κάποιο τρόπο αυτή η απόφαση έρχεται να επανενώσει την Ευρώπη, να αποτελέσει την ύστατη πράξη άρσης των διαιρέσεων που δημιούργησε ο 20ός αιώνας. Αυτή η σκέψη κατατείνει σε μια εννοιολόγηση της Ευρώπης ως μιας ανοικτής πολιτικής διαδικασίας τα όρια της οποίας δεν είναι εύκολο να προσδιοριστούν. Και νομίζω ότι εναπόκειται στις πολιτικές ηγεσίες και τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προϊόντος του χρόνου, να καθορίσουν ποια επιθυμούν ότι πρέπει να είναι εκείνα τα όρια τα οποία θα ορίσουν τελικά μια έννοια της Ε.Ε.

Eρώτηση: Είσαστε σε όλη σας τη ζωή μέσα στα Πανεπιστήμια. Πως νοιώθετε τώρα που βρίσκεστε μακριά από τα αμφιθέατρα και τις αίθουσες διδασκαλίας;

Aπάντηση: Μιας και μιλούσαμε για ταυτότητα προηγουμένως, πρέπει να σας πω ότι ορίζω τον εαυτό μου ως πανεπιστημιακό δάσκαλο και ερευνητή. Σε όλη τη σταδιοδρομία μου έχω λειτουργήσει τους δυο αυτούς ρόλους πολύ έντονα. Αναμφισβήτητα μου λείπει το Πανεπιστήμιο! Μου λείπει η επαφή με τους φοιτητές και η ενασχόληση με τα ερευνητικά καθήκοντα, αν και τα τελευταία, με μεγάλη δυσκολία και εις βάρος, φοβάμαι, της οικογενείας μου, έχω κατορθώσει να τα διατηρήσω εν ζωή. Μου λείπει η επαφή με τους φοιτητές και τους συναδέλφους μου. Γι’ αυτό προσπαθώ όταν μου δίνεται η ευκαιρία, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό, να διατηρώ ζωντανές και τις γέφυρες επικοινωνίας αλλά και τη συμμετοχή μου στον Πανεπιστημιακό χώρο.


Αρχή της σελίδας